Wydajność - testy syntetyczne
Na początek nieśmiertelny Cachemem.
Przy optymalnie ustawionych pamięciach, dwukanałowy kontroler pamięci pozwala o blisko 20 proc. lepsze szybkości zapisu i odczytu danych.
Jednak co ważniejsze, znacznie skraca on czas dostępu do danych, co ma duże znaczenie w rzeczywistych aplikacjach.
W efekcie test wydajności pamięci przeprowadzany przez ScienceMarka wykazuje blisko 75-procentową przewagę układu w złączu Socket 939 nad Athlonem 64 z podstawką Socket 754 i to mimo 200 MHz przewagi tego drugiego.
Jednak przykładowe algorytmy zastosowane w tym teście do obliczeń zdecydowanie zależą od szybkości samego procesora, zaś wpływ dostępu do pamięci jest już nikły. Mimo tego, szyfrowanie danych odbywa się z podobną wydajnością jak procesora o wyższej częstotliwości współpracującego z wolniejszymi pamięciami.
Wynik ogólny zależy od wielu czynników, między innymi od szybkości karty graficznej oraz dysku. Nie dziwi więc, że Athlon 64 w testowanej przez nas konfiguracji wygrał z komputerem przenośnym.
Te składniki ScienceMarka - tak jak powinny - pokazują wydajność samego procesora. Tak więc 11 proc. większa częstotliwość pracy owocuje lepszymi wynikami.
Jednak już rzeczywiste zadanie takie jak dekodowanie pliku JPG, skalowanie obrazu czy jego obracanie ujawniają, że Athlon 64 z jednokanałowym kontrolerem nie jest optymalnie wykorzystany.
Kodowanie pliku do MP3 - tu procesor się nie obija nawet jak korzysta tylko z jednego kanału pamięci. W efekcie większa częstotliwość pracy, to szybsza konwersja.
Załadowanie i wyświetlenie strony zależy znacznie od szybkości przesłania danych z pamięci do procesora. Dlatego 1,8 GHz Athlon 64 z dwoma kanałami obsadzonymi pamięciami DDR400 swobodnie pokonuje 2,0 GHz Athlona z pamięcią DDR333.
Kompresja ZIP - widać wyraźnie, że procesor "nudzi" się, tzn. jest w stanie przetworzyć więcej danych, niż dostarczają mu pamięci DDR400 w jednym kanale. W efekcie wolniej taktowany układ z optymalnymi pamięciami jest niemal tak szybki jak układ 2,0 GHz z jednym kanałem pamięci.
Szyfrowanie to zadanie wymagające najwyższej wydajności od procesora. Nic więc dziwnego, że układ o częstotliwości 1,8 GHz nie może się równać z braćmi 2,0 GHz.
