Zestaw testowy
Do naszych testów wykorzystaliśmy dwa procesory AMD Athlon 64 3000+ Socket 939 oraz układ AMD Athlon 64 4000+. Procesory Athlon 64 3000+ różniły się czasem produkcji - jeden wykonany był w 38. tygodniu 2004 r., drugi w piątym tygodniu 2005. Jednak obydwa wykonane były w dokładnie tym samym procesie produkcji (90 nm) i były tą samą wersją układu, co potwierdziliśmy za pomocą programu CPU-Z. Kolejnym istotnym dla overclockingu komponentem były pamięci - my skorzystaliśmy z bardzo dobrych pamięci Corsair CMX256-3200XL (DDR400) działających przy bardzo rygorystycznych ustawieniach (timingach). Dotychczas byliśmy przekonani o tym, że górną częstotliwością dla tych pamięci przy najlepszych ustawieniach było 218 MHz. I jest to prawda, ale przy zasilaniu podniesionym do 2,8 V. Ponieważ jednak testowana płyta główna pozwala na ustawienie znacznie wyższego napięcia dla pamięci, ta granica przesunęła się jeszcze wyżej :).
Ponieważ w naszych dotychczasowych testach korzystaliśmy głównie z płyt głównych wyposażonych w karty graficzne AGP, zaś ABIT AX8 wyposażony jest w złącze PCI Express x16, musieliśmy sięgnąć po inną kartę graficzną. Jedną z ciekawszych propozycji obecnie dostępnych na rynku są karty z układami średniej klasy - ATI RADEON X700 PRO. Charakteryzują się one wydajnością nieco ustępującą najlepszym procesorom graficznym, jednak za 1/4 ich ceny. Nasza karta graficzna pracowała ze standardowymi ustawieniami (procesor 425 MHz, 256 MB pamięci 432 MHz). Wykorzystaliśmy też sterowniki Catalyst 5.4. Również w czasie overclockingu karta graficzna pracowała z nominalnymi ustawieniami dzięki temu, że w BIOSie płyty zablokowaliśmy częstotliwość złącza PCI Express na 100 MHz (wartość domyślna). W efekcie użyta karta graficzna nie stanowiła ograniczenia dla naszych potrzeb przetaktowywania.
Kolejnym elementem wykorzystanym w naszym zestawie testowym były dwa dyski 36 GB WD Raptor 10 000 obr./min pracujące w trybie RAID 0 zapewniającym najwyższą wydajność. Dyski te podłączone były do standardowego kontrolera SATA zawartego w kontrolerze VIA VT8237. Instalacja macierzy nie była zupełnie bezproblemowa, bowiem za pierwszym razem - po stworzeniu "logicznym" macierzy, nie miała ustawionego atrybutu boot. W związku z tym była widoczna jako dysk, jednak nie można było uruchomić komputera. Co gorsze ustawienie tego atrybutu nie poprawiło sytuacji, rozwiązaniem okazało się dopiero ponowne przeprowadzenie pierwszego etapu instalacji Windows XP. Z tego rodzaju problemem zetknęliśmy się po raz pierwszy i podejrzewamy, że winę za to ponoszą niedopracowane sterowniki firmy VIA.Czas więc przedstawić pierwsze wyniki. Należy pamiętać, że obecnie - przy niepodkręconych ustawieniach - różnica wydajności pomiędzy różnymi płytami jest niewielka, dlatego nasz opis będzie niejako uwypuklał różnice między jedno- i dwukanałowym kontrolerem pamięci. Ponieważ nie mieliśmy dotychczas do czynienia z procesorem AMD Athlon 64 3000+ w wersji z dwukanałowym kontrolerem pamięci (Socket 939), wyniki tej płyty prezentujemy na tle dwóch układów oznaczonych również jako AMD Athlon 64 3000+, tyle że w wersji z kontrolerem jednokanałowym (Socket 754) oraz w wersji Mobile, współpracującej przez jeden kanał pamięci z modułami DDR333. W testach, które prezentujemy, zastosowanie innego układu graficznego praktycznie nie wpływa na uzyskane wyniki. A więc do dzieła...