Gigabyte GA-7VAXP na VIA KT400

Zobaczmy teraz jak płyta GA-7VAXP radzi sobie w rzeczywistych testach. Wyposażyliśmy ją w kartę graficzną Gainward GeForce 3, 256 MB pamięci DDR400, procesor Athlon 1900+ chłodzony wentylatorem Titan TTC-D5TB oraz w dysk twardy Seagate Barracuda ATA IV 80 GB. Jeśli chodzi o sterowniki, zainstalowaliśmy Detonatory 28.32 oraz VIA 4-in-1 4.42. Jako platforma referencyjna posłużyła nam płyta główna MSI KT3 Ultra-ARU z pamięciami DDR333.

Na początek zaprezentujmy wyniki z benchmarku syntetycznego SiSoft Sandra 2002 Professional:



Jak widzicie, przyrost wydajności wynikający z zastosowania pamięci DDR400 jest znikomy. Jak obliczyliśmy, wynosi on jedynie 0.38 procent! Popatrzmy zresztą na wynik Memory Benchmark:



Czyżby błąd? Nie ma przecież prawie żadnej różnicy pomiędzy pamięciami DDR266 a DDR400. A jednak, to nie błąd. Sandra mierzy przepustowość pamięci na linii procesor – pamięć. Pamiętając, że procesor działa na magistrali systemowej 266 MHz, nie powinniśmy być zdziwieni, że różnica jest tak mała. Podobna prawidłowość występuje w testach praktycznych. Poniższa tabelka przedstawia wyniki renderingu w 3D Studio oraz kompresji WAV do MP3 i VOB do DivX:



Ponownie, różnica nie jest największa. Podobnie jest w benchmarkach DirectX i OpenGL:



W tym przypadku, wymiana DDR266 na DDR400 daje średni przyrost wydajności na poziomie 1.24 procent.

Ktoś mógłby pomyśleć, że być może różnicy nie widać w benchmarkach, a widać w prawdziwych aplikacjach tj. w grach. Przekonajmy się:



Różnica pomiędzy pamięciami DDR266 a DDR400 oscyluje wokół wartości 1.3 procent.

Dlaczego zastosowanie o tyle droższych pamięci DDR400 tak mało daje? W tym przypadku, wąskim gardłem jest magistrala procesora. Z większego transferu skorzystać mogą jedynie urządzenia korzystające z niej bezpośrednio, bez udziału CPU. Dlatego też, połączenie pamięci DDR400 z FSB 266 MHz nie ma po prostu sensu. Szkoda pieniędzy.