Zasilacz posiada dość długie kable. Na pewno nie będzie problemu z ich zasięgiem nawet w największych obudowach.
Każda wiązka kabli posiada własny oplot. To bardzo dobre rozwiązanie, jest estetyczne i sprawia, że kable nie rozszczepiają się i nie powodują dodatkowego zamieszania w obudowie.
Z zasilacza wychodzą trzy wiązki kabli z wtyczkami molex. Każda z tych wiązek posiada po trzy wtyczki molex i jedną 4-pinową, jak do stacji dyskietek. Razem mamy aż 9 wtyczek molex i 3 wtyczki typu FDD. Całkowita długość każdej wiązki to 110 cm. Od zasilacza do pierwszej wtyczki molex jest 65 cm, pozostałe są oddalone w odstępach co 15 cm, na samym końcu jest wtyczka FDD.
Pozostałe wiązki wychodzące z zasilacza to (od prawej do lewej): zasilanie dla napędów Serial ATA (65-85 cm), 20-pinowe złącze zasilania ATX (65 cm), złącze AUX (65 cm), 4-pinowe złącze zasilania procesora ATX12V (65 cm) oraz „specjalna” wtyczka molex, do której doprowadzane jest napięcie, gdy zasilacz potrzebuje obniżyć temperaturę (65 cm). Można podpiąć do niej wentylator (lub przez rozgałęźnik kilka ich sztuk) – gdy zasilacz będzie wymagał ochłodzenia, uruchomi się wentylacja. Jak już pisaliśmy, podczas wielodniowych testów, ani razu nie zdarzyło się, aby zasilacz wymagał dodatkowej wentylacji.
Ostatnim kabelkiem wychodzącym z zasilacza jest przewód uziemiający. Należy go połączyć z jakimś metalowym elementem mającym kontakt z ziemią, może to być np. rura centralnego ogrzewania, kaloryfer itp. Oczywiście nic się nie stanie, jeśli kabel nie będzie podłączony, nawet gdy przewód zasilający 230 V nie jest uziemiony – jest to po prostu dodatkowa możliwość podnosząca stabilność i bezpieczeństwo w ekstremalnych przypadkach. Zasilacz Yesico FL-420ATX(T) nie posiada, ostatnio modnych, wtyczek EPS, czyli 24-pinowego złącza zasilania płyty głównej oraz 8-pinowego złącza dla procesora. Wtyczki te będą wymagane przy standardzie BTX i najnowszych płytach głównych (choć zapewne pojawią się przejściówki, tak jak w przypadku dysków Serial ATA).
Każda wiązka kabli posiada własny oplot. To bardzo dobre rozwiązanie, jest estetyczne i sprawia, że kable nie rozszczepiają się i nie powodują dodatkowego zamieszania w obudowie.
Z zasilacza wychodzą trzy wiązki kabli z wtyczkami molex. Każda z tych wiązek posiada po trzy wtyczki molex i jedną 4-pinową, jak do stacji dyskietek. Razem mamy aż 9 wtyczek molex i 3 wtyczki typu FDD. Całkowita długość każdej wiązki to 110 cm. Od zasilacza do pierwszej wtyczki molex jest 65 cm, pozostałe są oddalone w odstępach co 15 cm, na samym końcu jest wtyczka FDD.
Pozostałe wiązki wychodzące z zasilacza to (od prawej do lewej): zasilanie dla napędów Serial ATA (65-85 cm), 20-pinowe złącze zasilania ATX (65 cm), złącze AUX (65 cm), 4-pinowe złącze zasilania procesora ATX12V (65 cm) oraz „specjalna” wtyczka molex, do której doprowadzane jest napięcie, gdy zasilacz potrzebuje obniżyć temperaturę (65 cm). Można podpiąć do niej wentylator (lub przez rozgałęźnik kilka ich sztuk) – gdy zasilacz będzie wymagał ochłodzenia, uruchomi się wentylacja. Jak już pisaliśmy, podczas wielodniowych testów, ani razu nie zdarzyło się, aby zasilacz wymagał dodatkowej wentylacji.
Ostatnim kabelkiem wychodzącym z zasilacza jest przewód uziemiający. Należy go połączyć z jakimś metalowym elementem mającym kontakt z ziemią, może to być np. rura centralnego ogrzewania, kaloryfer itp. Oczywiście nic się nie stanie, jeśli kabel nie będzie podłączony, nawet gdy przewód zasilający 230 V nie jest uziemiony – jest to po prostu dodatkowa możliwość podnosząca stabilność i bezpieczeństwo w ekstremalnych przypadkach. Zasilacz Yesico FL-420ATX(T) nie posiada, ostatnio modnych, wtyczek EPS, czyli 24-pinowego złącza zasilania płyty głównej oraz 8-pinowego złącza dla procesora. Wtyczki te będą wymagane przy standardzie BTX i najnowszych płytach głównych (choć zapewne pojawią się przejściówki, tak jak w przypadku dysków Serial ATA).