Poradnik
Marek Kowalski, Poniedziałek, 4 czerwca 2012, 10:19
Nadchodzą wakacje. Dla branży IT to raczej okres stagnacji, ale dla tysięcy użytkowników komputerów to czas wyjazdów. Wielu oprócz niezbędnego wakacyjnego ekwipunku zabierze ze sobą laptopa. Część dodatkowo wyposaży się w modem 3G/HSPA/LTE. Ci, gdy dojadą ze swoimi bliskimi na miejsce, z pewnością sprawdzą, czy jest zasięg. Bardzo prawdopodobne, że zasięg będzie. No i się zacznie: sprawdzanie mejli, komentarzy, wiadomości itd., przecież internet sam się nie przejrzy :)

Budujemy wirtualny punkt dostępowy

Skoro powiedzieliśmy, czym dysponujemy, możemy przejść do konkretów, czyli do budowania wirtualnego punktu dostępowego. W większości przypadków podstawowe czynności związane z sieciami bezprzewodowymi można wykonać, posługując się graficznymi kontrolkami interfejsu Windows, na przykład modułem Centrum sieci i udostępniania lub dostępnymi w ramach tego elementu różnymi kreatorami. Ze wspomnianego Centrum... również będziemy korzystać, ale naszym narzędziem będzie także działająca w trybie tekstowym powłoka netsh

Korzystanie z poleceń netsh jest dość proste. Można je wywoływać bezpośrednio, tj. w trybie interaktywnym, wprost z wiersza polecenia (uruchomionego z uprawnieniami administratorskimi), lub utworzyć skrypt. Ponieważ liczba poleceń wymaganych do utworzenia wirtualnego hotspota jest niewielka i większość czynności należy wykonać tylko raz, wystarczy po prostu ręcznie wpisać kilka poleceń. Oczywiście, zakładamy, że łącze internetowe, które zamierzamy udostępnić, działa poprawnie. Konfigurację łącza mobilnego pomijamy, ponieważ jest to szczegółowo wyjaśnione w dokumentacji dostarczanej przez danego operatora (tak było również w przypadku wykorzystywanego przez nas modemu LTE Cyfrowego Polsatu).

Utworzenie nowej sieci bezprzewodowej

„Budowa” nowej sieci bezprzewodowej w Windows 7 sprowadza się do wpisania jednego polecenia widocznego na poniższej ilustracji:

System powinien odpowiedzieć następującym komunikatem:

 

Nowa sieć bezprzewodowa już jest ustawiona, ale nie jest jeszcze włączona, zatem żaden z pozostałych komputerów i urządzeń wyposażonych w interfejs Wi-Fi jej nie zobaczy.

Kilka słów wyjaśnienia: netsh wlan określa tzw. kontekst, w jakim polecenie powłoki netsh ma zostać uruchomione. netsh ma szereg różnych kontekstów, w których można uruchamiać różne polecenia. W artykule z oczywistych względów będziemy korzystać z kontekstu związanego z ustawieniami sieci bezprzewodowych. Zwrot set hostednetwork to właściwe polecenie ustawiające w systemie tzw. sieć obsługiwaną. Dalszą część polecenia stanowią jego parametry. Parametr mode z wartością allow określa tryb działania sieci, a ściślej: czy utworzona sieć ma mieć dostęp do sieci nadrzędnej, co w interesującym nas przypadku jest jak najbardziej zalecane (w końcu chcemy współdzielić rzeczywiste łącze internetowe – jest ono dla tworzonej sieci Wi-Fi siecią nadrzędną). Parametr ssid nie wymaga komentarza. Oczywiście, użyta w powyższym poleceniu nazwa tworzonej sieci, Internet, to tylko przykład, można użyć dowolnego SSID (nie dłuższego niż 32 znaki) dla budowanej sieci Wi-Fi. Ostatni użyty parametr to key. Teoretycznie opcjonalny, w praktyce powinien być obowiązkowy, bo pozwala ustawić hasło dostępowe do tworzonej sieci. Ze względów bezpieczeństwa hasło to nie może mieć mniej niż osiem znaków (i więcej niż 63 znaki). 

Uwaga: może się zdarzyć, że zamiast powyższego na ekranie pojawi się następujący komunikat: 

W takiej sytuacji należy przede wszystkim się upewnić, czy komputer w ogóle ma interfejs Wi-Fi i czy jest on włączony. Może się to wydawać śmieszne, ale jesteśmy pewni, że wielu administratorów i użytkowników, którym przyszło konfigurować dziesiątki maszyn i pomagać innym w ich konfiguracji, doskonale wie, o czym mówimy, w końcu stwierdzenie, że urządzenia elektryczne podłączone do prądu działają lepiej, nie wzięło się znikąd :)

Jeżeli okaże się, że Wi-Fi, owszem, jest i działa, to należy uruchomić usługę, o której mówi komunikat.

 

 

Można do tego celu wykorzystać graficzną konsolę administracyjną Usługi (uruchamianą poleceniem services.msc) i włączyć usługę o nazwie Autokonfiguracja sieci WLAN. Inny sposób to skorzystanie z wiersza polecenia i wpisanie net start [nazwa usługi], co w opisywanym tu przypadku miałoby postać:

 

 

W większości sytuacji ręczne uruchamianie usługi wlansvc nie będzie potrzebne, ponieważ standardowo jest ona automatycznie uruchamiana w każdym komputerze wyposażonym w działający interfejs Wi-Fi i pracującym pod kontrolą systemu Windows 7.

Ocena poradnika:
Ocen: 11
Zaloguj się, by móc oceniać
Artykuły spokrewnione
Facebook