Jeszcze kilka lat temu realia gier spod sztandaru pierwszoosobowych strzelanek nie miały za wiele wspólnego z obecnymi czasami. Ich tematem przewodnim było naparzanie do różnej maści kosmitów, a czas i miejsce rozgrywki to zazwyczaj odległa przyszłość i równie odległa planeta. Jednak szczęście miłośników FPS-ów utrzymanych w klimacie science fiction nie trwało długo. Rynek sprawił, że twórcy podobnych gier musieli zapewnić bardziej realistyczną zabawę, dlatego ostatnie lata upłynęły pod znakiem takich serii, jak: Medal of Honor, Counter-Strike, Battlefield. Ale są jeszcze firmy, które nie zapominają o graczach lubujących się w strzelaniu z przekombinowanych broni do groteskowych mutantów. Rodzime studio People Can Fly zafundowało nam mocno zręcznościowy tytuł, który w założeniach ma trafić w gusta właśnie takich osób. więcej »

Gry oraz laptopy bardzo rzadko idą w parze. Owszem, jest kilka mocarnych, wręcz futurystycznych modeli, które w teorii można nazwać przenośnymi, ale wszystkie mają sporo wad. Największą z nich jest cena, często astronomiczna. Nawet jeśli udaje się ją przełknąć, z przykrością stwierdzamy, że kolejne generacje mobilnych GeForce'ów lub Radeonów często nie dorastają do pięt swoim stacjonarnym braciom. Wtedy okazuje się, że kosztowny pseudolaptop po roku będzie już tylko ciężką i nieporęczną „cegłą”. Po długim namyśle stwierdziliśmy, że w naszym laboratorium da się pogodzić te dwa zwaśnione światy, i przetestowaliśmy trzy notebooki z dolnej półki w kilkudziesięciu bestsellerowych grach z przeszłości. więcej »

No i stało się. Prawie dwa lata przyszło czekać fanom komputerowych przygód komandora Sheparda. Jak wiadomo, pierwsza część Mass Effect została bardzo ciepło przyjęta przez graczy. Stało się tak głównie dlatego, że była bardzo rozbudowana i grywalna, prawdziwie epicka – i zdecydowanie zasłużyła, aby zaliczyć ją do gatunku cRPG. Oklaski za pierwszą część należą się studiu BioWare, które stworzyło m.in. sagi Baldur's Gate oraz Neverwinter Nights, jak również Dragon Age'a – grę trzymającą poziom poprzedników. Ci z Was, którzy ukończyli pierwszą część Mass Effect, wiedzą, że nie wszystko zostało w niej do końca wyjaśnione. Czy Dwójka jest jej godnym następcą? Czy dla Sheparda znów znajdzie się zajęcie? więcej »

30 funtów brytyjskich - tyle można byłoby wydać na grę, którą śmiało uznać należy za największy gniot w historii gier komputerowych. Z całego świata, na forach dyskusyjnych, od kilkunastu dni docierają kolejne dowody na to, że twórcy gry "The Limbo of the Lost" - Majestic Studios - napracowali się jedynie nad kopiowaniem niesamowitej ilości grafiki, lokalizacji, przedmiotów, nazw, a nawet postaci z innych gier, a także przynajmniej czterech filmów!

W "The Limbo of the Lost" znalazły się żywcem skopiowane lokalizacje, przedmioty i postaci z gier takich jak na przykład: The Elder Scrolls III: Morrowind, The Elder Scrolls IV: Oblivion, Unreal, Unreal Tournament 2003, Unreal Tournament 2004, Thief: Deadly Shadows, Return To Castle Wolfenstein, Painkiller, Diablo II, Silent Hill 4, Crysis, World of Warcraft, The Lord of the Rings: The Battle of Middle-Earth.

W grze zobaczyć można także postaci i przedmioty między innymi z filmów takich jak: Spawn, Sok z żuka, Iluzjonista i Piraci z Karaibów: Na krańcu świata.

Wydawca gry - G2 Games - jest zszokowany, a jego przedstawiciele twierdzą, że o niczym nie wiedzieli. Gra została wycofana ze sklepów. Producent gry - Majestic Studios - stara się wmówić całemu światu, że skopiowane "elementy" gry podrzucane były przez "zewnętrznych autorów".

Według Majestic Studios gra powstawała od 1995 roku. Premiera odbyła się 29 lutego roku bieżącego. Trzynaście lat poświęcić na plagiatowanie wszystkiego co nawinie się pod rękę, i to w tak mierny sposób?

W całej aferze niesłusznie poszkodowanym jest Marko Hautamäki - twórca ścieżki dźwiękowej gry "The Limbo of the Lost", którego bezpodstawnie miesza się z plagiatami, które dotyczą wszystkiego, oprócz właśnie muzyki. Marko Hautamäki jest niezależnym muzykiem, twórcą ścieżek dźwiękowych do kilku gier, a także paru filmów wyprodukowanych w Finlandii.

Od ubiegłego tygodnia muzyk stara się uniknąć załamania swojej kariery przez bezpodstawne oskarżenia bezmyślnych internautów, których moglibyśmy nazwać "dziećmi Neo".

Z pewnością "The Limbo of the Lost" przechodzi do historii. Twórcy mogą być z siebie dumni.

więcej »