Jeśli spytamy osobę niezaznajomioną z nowinkami technicznymi o to, z czym kojarzy jej się komputer, to najpewniej usłyszymy, że z ekranem i dużym, przeważnie szumiącym pudłem. Jeszcze nie tak dawno na biurkach dominowały (w każdym sensie) monitory kineskopowe (CRT). Technika LCD dopiero raczkowała i na monitory tego typu mogli sobie pozwolić tylko nieliczni. Nie dość, że były one trudno dostępne, to jeszcze trzeba było za nie zapłacić dużo więcej niż za tradycyjny model. Ale to już tylko wspomnienia. Ekranów kineskopowych obecnie praktycznie się nie produkuje, a LCD można kupić już za kilkaset złotych. Niestety, oferta jest tak bogata, że bardzo trudno wybrać odpowiedni model. Zebranie i zaprezentowanie w jednym artykule większości dostępnych monitorów ciekłokrystalicznych wręcz byłoby niemożliwe. Dlatego postanowiliśmy ograniczyć liczbę modeli w teście według najprostszego kryterium: ceny. więcej »

Zapewne wielu z Was zdarzyło się kiedyś stanąć w markecie z elektroniką przed ścianą pełną monitorów. Prostokątów z szybko zmieniającymi się obrazami, które mimo podobnego wyglądu i zbliżonych danych zapisanych na karteczce udającej specyfikację techniczną potrafiły wyświetlać diametralnie różny obraz. Najgorsze, że zazwyczaj winę ponosi nie kiepska matryca zastosowana w danym monitorze, a brak umiejętności regulacji ustawień u pracowników. Jaki jest więc sens uruchamiania na wszystkich ekranach jednego filmu, skoro jakość wyświetlanego obrazu najprawdopodobniej nie ma nic wspólnego z rzeczywistością? I co ma zrobić biedny, zdezorientowany klient, który chce się pozbyć starego CRT? Zawsze może spytać pracownika danego działu i zaufać jego słowom, które równie dobrze mógł zmyślić pięć sekund wcześniej. Drugie wyjście to zapoznać się wcześniej z odpowiednimi testami, a do sklepu udać się po upatrzony model. więcej »