Nowa funkcja, czy ograniczenie możliwości internautów? Jak na razie HTML5 jest technologią całkiem wolną od mechanizmów zabezpieczeń treści multimedialnych i nie przeszkadza w żaden sposób internautom w robieniu dowolnych rzeczy z odtwarzanymi na stronach filmami i muzyką. Być może niedługo zmieni się to dzięki pracownikom Google, Microsoftu i Netfliksa, którzy pracują nad API pozwalającym na wykorzystanie multimediów zabezpieczonych przez DRM.

Kolejne zabezpieczenie antypirackie złamane? W serwisie Twitter pojawiła się notka autorstwa użytkownika IntelGlobalPR zawierająca odnośnik do dokumentu opisanego jako klucz główny HDCP. Jeżeli jest on autentyczny, da możliwość całkowitego obejścia systemu i między innymi bezproblemowe kopiowanie zabezpieczonych nim materiałów multimedialnych.

Zapaleńcy z popularnego forum dyskusyjnego jako kolejni udowodnili, że zabezpieczeń nie do złamania nie ma. Zastosowany z wielką radością między innymi przez koncerny filmowe system zabezpieczeń DRM poddał się umysłom kilkunastu zapaleńców, którzy potrzebowali paru tygodni debat, dyskusji i wymiany poglądów aby osiągnąć zamierzony cel.

Dyskutanci z forum serwisu Doom9.org znaleźli sposób na ominięcie zabezpieczeń systemu DRM, stosowanego do ochrony przed piractwem filmów sprzedawanych na płytach Blu-ray.

Do tej pory tylko konkretne oprogramowanie (AnyDVD firmy SlySoft) umożliwiało tworzenie kopii filmów zapisanych na nośnikach Blu-ray. Teraz zrobić to będzie mógł każdy. To oznacza, że już w najbliższych tygodniach możemy spodziewać się wysypu różnego rodzaju programów (nierzadko darmowych), które będą pozwalały na kopiowanie każdego filmu, z każdej płyty Blu-ray, bez problemu, bez nerwów, bez szperania po sieci, szukania programów, tzw. cracków do nich, itd.

Wytwórnie filmowe, które do tej pory zazwyczaj najbardziej (DRM-em) utrudniały życie uczciwym klientom teraz, stając w obliczu ośmieszenia, mają w sumie dwa wyjścia: drastycznie obniżyć ceny płyt, albo... znaleźć sobie nowy DRM.

Michał Kiciński - szef firmy CD Projekt - uważa, że wielu dużych wydawców gier nie chce zrezygnować z zabezpieczania gier systemem DRM, bo po prostu się boją. Według niego zamiast związywać klientom ręce i trzymać jak na smyczy, lepiej uatrakcyjnić swoje oferty tańszymi i lepszymi grami.

W wywiadzie dla serwisu GamesIndustry.biz Kiciński powiedział, że najwięksi wydawcy, wskazując przykład Electronic Arts, stosują błędną politykę. Gry zabezpieczane systemem DRM i tak są "piracone".

Znacznie skuteczniej z piractwem można walczyć przez zwyczajne obniżanie cen. Tańsze gry są bardziej atrakcyjne, a więc sprzedają się w większych ilościach. Ostatecznie zyski mogą się wyrównać, a dodatkowo wydawca zyskuje zadowolonego klienta.

Szef firmy CD Projekt przyznał, że w Polsce skala piractwa jest znacznie większa niż w krajach "zachodu". Przy braku wsparcia ze strony rządowej polscy wydawcy sami musieli nauczyć się konkurować z piratami.

Wystarczy przypomnieć sobie ceny popularnej, polskiej gry Painkiller aby zrozumieć, co Kiciński ma na myśli. Po premierze gry ściąganie jej nielegalnej kopii z internetu było uznawane frajerstwo nawet przez twórców i moderatorów, w polskich serwisach pośredniczących w dystrybucji pirackich kopii gier i innych multimediów (na przykład przez sieć eMule, czy BitTorrent). W kilku serwisach umieszczenie gry na liście udostępnianych tytułów kończyło się nawet zablokowaniem dostępu.

CD Projekt już kilka miesięcy temu zapowiedziała uruchomienie nowego portalu Good Old Games (www.gog.com), w którym sprzedawane mają być klasyki gier, w niskich cenach, i bez DRM-u oczywiście.

SecuROM, DRM, Spore i Electronic Arts - wymieszać i pasztet gotowy. Spore to nowa, głośna gra wydana przez firmę Electronic Arts. W jej kodzie zaszyto antypirackie zabezpieczenie oparte na rozwiązaniach DRM, SecuROM,które ogranicza liczbę komputerów, na których posiadacz może ją zainstalować, do trzech. Limit można zwiększyć pod warunkiem, że nabywca gry zadzwoni do działu obsługi klienta.

Od chwili premiery gry odzew ze strony świata graczy był bardzo negatywny. Jeden z największych sklepów internetowych, Amazon.com, zalała fala tysięcy klientów, którzy oceniali grę najniższej jak się dało. Wiele komentarzy zawierało jedn, powtarzające się stwierdzenie, że tego typu praktyki to obraza legalnych nabywców. Niedługo trzeba było czekać na reakcję sklepu, który zablokował możliwość komentowania gry.

Firma Electronic Arts broniła się twierdząc, że limit do trzech komputerów ustalono by odpowiedzieć na potrzeby większości klientów, zwalczając jednocześnie skalę piractwa. Według firmy niecałe 25% użytkowników aktywowało grę na dwóch komputerach, a tylko 1% na trzech. Sam "Kreator kreatur" gry Spore był aktywowany 453.048 razy. 77% aktywacji dokonano na jeden komputer, 23% na dwa lub trzy, a 1% użytkowników próbował dokonać aktywacji na więcej niż trzy komputery.

Dane przedstawione przez firmę Electronic Arts mijają się jednak z krytyką klientów, bo im nie chodzi o liczbę w limicie, a o sam limit. Według wydawcy system DRM ma ważną zaletę dla klienta, a mianowicie zwalnia go z potrzeby wkładania płyty z grą do napędu przed jej uruchomieniem. W trakcie pierwszego uruchamiania gra potwierdza przez sieć zgodność danych komputera z tymi, które znajdują się na serwerze obsługującym aktywacje.

Ostatni argument firmy Electronic Arts okazał się być istnym strzałem w stopę. Według firmy DRM oznacza, że grę można zainstalować na trzech komputerach: w biurze, w domu i dla kogoś z rodziny. Nie można natomiast tworzyć i rozpowszechniać tysięcy kopii. W rzeczywistości właśnie to ma miejsce!

Serwis TorrentFreak pokusił się nawet o stwierdzenie, że ogromna rzesza niedoszłych nabywców gry zdecydowała się zdobyć ją nielegalnie byle uniknąć DRM-u. Według TorrentFreak, Spore z różnych serwisów oferujących tzw. pliki torrent pobrano już ponad pół miliona razy. To oznacza, że skala piractwa gry Spore przekracza wszystkie dotychczas wydane tytuły. Jeśli aktualny trend utrzyma się, Spore już za kilka do kilkunastu dni stanie się najpopularniejszą grą, jakakolwiek była rozpowszechniana w sieci BitTorrent.

Dla porównania grę Crysis z serwisów torrentowych pobrano "tylko" 420.000 razy, ale trzeba wziąć pod uwagę, że grę wydano niemal rok temu. Spore dostępna jest od zaledwie tygodnia.

Z zabezpieczeniami DRM miało być cudownie, wszystko dla klienta, wszystko dla przyjemności - jak wyszło, wiadomo. Teraz wytwórnie filmowe, muzyczne oraz producenci sprzętu multimedialnego przygotowują dla nas, klientów, kolejny produkt mający zapewnić nam komfort korzystania z multimediów. Nowemu projektowi nadano nawet miło brzmiącą nazwę "Open Market" (z ang. otwarty rynek).

Digital Entertainment Content Ecosystem (DECE) to konsorcjum takich firm jak: Alcatel-Lucent, Best Buy, Cisco Systems, Comcast, Fox Entertainment Group, Hewlett-Packard, Intel, Lions Gate Entertainment, Microsoft, General Electric - NBC Universal, Viacom - Paramount Pictures, Philips, Sony, Toshiba, VeriSign, i Time Warner - Warner Bros Entertainment.

Co ciekawe zapowiedzi dotyczące następcy DRM-u są raczej nieoczekiwane. Nowy DRM ma sprawić, że sprzęt multimedialny ma jak najlepiej współpracować z usługami sieciowymi. Ma to zapewnić użytkownikowi dostęp do zakupionej treści multimedialnej z każdego miejsca na świecie.

Jakby tego było mało, użytkownik będzie mógł (a raczej musiał) nabyć prawo do wykonania kopii na sprzęcie. We własnym domu użytkownik będzie mógł przenieść utwór z jednego urządzenia na drugie pod warunkiem, że ma takie uprawnienia oraz sprzęt zgodny z nowym standardem.

Konsorcjum pracuje także nad modelem przechowywania praw do multimediów. Te mają być przechowywane na serwerach kontrolowanych przez sprzedawców. Użytkownik ma mieć możliwość przechowywania na nich także zakupionych plików.

Jednak aby móc w ogóle obejrzeć jakikolwiek film lub odtworzyć jakąkolwiek muzykę nasz telewizor, odtwarzacz DVD, Blu-ray albo przenośny MP3, a nawet komputer będzie musiał być po zakupie zarejestrowany u niezależnego "operatora praw użytkownika".