Najprawdopodobniej nielojalni pracownicy brytyjskiego T-Mobile - operatora telekomunikacyjnego - są sprawcami kradzieży danych kilku tysięcy osób, będących klientami operatora.

Informacja odnośnie sprawców nie jest jeszcze oficjalna, są to jedynie przypuszczenia, faktem jest natomiast kradzież danych osobowych. Co więcej, złodzieje danych nie tylko wykradli informacje dotyczące klientów operatora T-Mobile, ale dodatkowo wybierali tylko takich użytkowników, którym wkrótce kończy się umowa na czas określony.

IDP zostało wprowadzone już wcześniej w wersji AVG 8.5, po tym jak AVG Technologies przejęło firmę Sana Security, ale do tej pory oprogramowanie było dostępne tylko w angielskiej wersji językowej. Oprogramowanie jest kompatybilne nie tylko z produktami AVG, ale z większością popularnych programów antywirusowych. Jest ono także częścią popularnego pakietu AVG Internet Security.

AVG Identity Protection stanowi dodatkową warstwę bezpieczeństwa, poprawiającą poziom zabezpieczenia użytkownika przed zagrożeniami, których zwykłe oprogramowanie antywirusowe nie jest w stanie wychwycić. Nie ma znaczenia czy użytkownik korzysta z oprogramowania AVG czy innego producenta; IDP współpracuje ze wszystkimi popularnymi programami, które dbają o bezpieczeństwo użytkowników w sieci.

Oprogramowanie to wykorzystuje technologię tzw. analiz behawioralnych w celu upewnienia się, że wszystkie programy działające na komputerze zachowują się tak, jak powinny. Jeśli wykryje jakiekolwiek podejrzane zachowania, które mogłyby prowadzić do kradzieży danych osobowych , natychmiast je zamyka, zapobiegając w ten sposób jakiejkolwiek możliwości kradzieży.

Program AVG Identity Protection jest obecnie dostępny w polskiej wersji językowej i kosztuje 73,99 złotych.

Dziewięć na dziesięć osób umieściło w internecie informację na temat swojej daty urodzenia, imię oraz nazwisko. Ponad dwie trzecie zamieściło w internecie swoje zdjęcia. Miejsce zamieszkania umieściła w sieci niemal połowa zbadanych internautów. Niewiele mniej badanych (niemal 43%) zaprezentowało przebieg swojej edukacji/kariery zawodowej.

Informacje na temat nazwy firmy, w której pracuje podaje jedna na dziesięć osób. Ponad jedna trzecia udostępnia on-line prywatny numer telefonu. Pod swoim nazwiskiem publikuje artykuły, teksty i wypowiedzi ponad 16% ankietowanych.

Niemal 90% ankietowanych ma darmowe konta pocztowe, a niewiele mniej (87%.) - profil w komunikatorze.

Tylko 11% nie ma konta na serwisie społecznościowym. Nasza-Klasa pozostawia daleko w tyle pozostałe serwisy. Konto na tym serwisie ma – niezależnie czy z niego korzysta czy nie - 84,5% ankietowanych internautów. Popularny na świecie Facebook w Polsce znajduje się na miejscu piątym. Wśród serwisów o charakterze biznesowym na szóstym miejscu znalazł się Golden Line, na dziewiątym – LinkedIn.

Ponad 30% respondentów ma swój profil na pięciu do dziewięciu różnego typu serwisach. Kolejne 28% korzysta od jednego do czterech serwisów. Na dwudziestu lub więcej serwisach ma swoje konta ponad 12% ankietowanych.

Na pytanie o to, jak często badani kasują swoje konta, po podjęciu decyzji o niekorzystaniu z jakiegoś serwisu najwięcej osób (niemal 26%) odpowiedziało, że usuwa konta rzadko. Niewiele mniej – prawie 24% – nie robi tego nigdy. Ponad 21% ankietowanych zadeklarowało, że kasuje konto zawsze po zaprzestaniu korzystania z jakiegoś serwisu.

Portale społecznościowe w szybkim tempie zyskały bardzo dużą popularność - z serwisu Facebook korzysta już niemalże 200 milionów użytkowników; MySpace nie publikuje takich statystyk, ale ewidentnie jest najgroźniejszym konkurentem Facebook na tym polu, natomiast w portalu Bebo swoje konta ma ponad 40 milionów osób. Użytkownicy wspomnianych serwisów niekoniecznie muszą być w wieku szkolnym bądź uniwersyteckim.

Często jest wręcz przeciwnie - według raportu firmy Nielsen z marca 2009 roku - portale społecznościowe lub serwisy blogerskie odwiedza dwie trzecie wszystkich osób korzystających z Internetu na świecie i spędza w nich prawie 10% całkowitego czasu korzystania z Sieci. Zjawisko to nie ogranicza się jedynie do serwisów społecznościowych.

Portal LinkedIn, który oferuje możliwości nawiązywania kontaktów biznesowych i poszukiwania pracy, mniej więcej z każdą sekundą powiększa się o nowego użytkownika, a wkrótce będzie mógł się szczycić 40 milionami zarejestrowanych w nim osób. Z kolei liczba użytkowników serwisu mikroblogerskiego Twitter wzrosła w ciągu roku o 1382% (wg danych z lutego 2009 roku).

W sytuacji, gdy tego rodzaju strony cieszą się ogromnym zainteresowaniem internautów nie ma się co dziwić, że stają się one również celem wzmożonych ataków przestępców internetowych. Technologia Web 2.0, dzięki bogatej, interaktywnej treści tworzonej przez samych użytkowników oraz serwisom społecznościowym - na które składają się wzajemnie połączone, oparte na zaufaniu grupy i sieci użytkowników - daje przestępcom internetowym duże pole do manewru.

Mogą oni zarówno rozpowszechniać tradycyjne rodzaje szkodliwego oprogramowania nowymi kanałami, jak i stosować metody socjotechniczne, aby tworzyć profile potencjalnych celów oraz gromadzić dotyczące ich informacje.