Instytut IEEE oficjalnie uznał 802.11n za standard. "Enka" powstała w 2002 roku, natomiast od roku 2006 funkcjonowała jako "szkic standardu". Draft-N miał pomóc producentom - mieli oni pewność, że sprzęt sieciowy zgodny ze "szkicem", będzie działał również w ostatecznej, ustandaryzowanej wersji 802.11n.

Standard Wireless-N pozwala na bezprzewodowe łączenie urządzeń z teoretyczną przepustowością nawet 300 Mb/s. Wykorzystuje w tym celu zalety technologii MIMO (Multiple-Inputt Multiple-Output), w której kilka anten (przynajmniej dwie) jednocześnie wysyła i odbiera sygnały zarówno bezpośrednio do nich docierające, jak i odbite. Dodatkowo, standard zwiększa użyteczny zasięg, w którym urządzenia zgodne z 802.11n mogą poprawnie działać.

Mamy gorącą nadzieję, że na następny bezprzewodowy standard nie będziemy czekać kolejnych siedmiu lat.