Historia informacji i jej przechowywania sięga prawdopodobnie samego początku gatunku homo sapiens. Prawdopodobnie, bo obecnie nikt nie jest w stanie temu wiarygodnie zaprzeczyć lub to potwierdzić. Pewną przesłanką potwierdzającą tę tezę jest określanie przez jedno z pierwotnych plemion, żyjące w dżungli Borneo i praktycznie izolowane od współczesnej cywilizacji, liczb powyżej 20 jako „mnóstwo”. Skojarzenie nasuwa się samo: zabrakło palców u rąk i nóg...

Na początku cyfrowe dane przechowywane były na kartach dziurkowanych i taśmach magnetycznych. Pisaliśmy o tym tydzień temu. Dziś zajmiemy się współczesnymi nośnikami danych. Bohaterami artykułu będą stosowane dziś dyski twarde, nośniki flash, dyski optyczne i pamięci RAM.

Potem było Menu Start i Eksplorator Windows. Nasi najmłodsi czytelnicy mogą nie pamiętać tego, że kiedyś, dawno, dawno temu to co widziało się na ekranie monitora nie było tak kolorowe, tak szczegółowe jak dziś. Wszystko zaczęło się w ogóle od samego tekstu na ekranie. Potem pojawiły się interfejsy graficzne - nakładki na istniejące już systemy operacyjne - np. na DOS. Jedną z takich nakładek był Windows 3.1, który ma już 20 lat.

Firma Microsoft na początku kwietnia 1992 roku wprowadziła na rynek nowy system operacyjny, swój pierwszy, który osiągnął poważny sukces. Windows 3.1 był tak naprawdę nakładką graficzną na MS-DOS. To wydanie Windowsa było chyba największym krokiem w rozwoju tej serii.

Był mały, niepozorny, ale ruszył coś wielkego. 16 listopada 1971 roku firma Intel zaprezentowała światu pierwszy mikroprocesor, który trafił na rynek i był powszechnie dostępny oraz stosowany. Mowa o układzie Intel 4004, który zapoczątkował cyfrową rewolucję, która tak naprawdę trwa do dziś.

Maszyna do pisania, kalkulator i wreszcie komputer osobisty. Świat stracił kolejnego wizjonera, człowieka który poważnie wpłynął na rozwój całej informatyki. W wieku 83 lat zmarł Jack Tramiel, były prezes firmy Commodore, a także ojciec najlepiej sprzedającego się, najpopularniejszego komputera w historii - Commodore 64.

Pierwszy komputer, w którego pamięci zapisano program miałby dziś skończone 60 lat. 21 czerwca 1948 roku Tom Kilburn i Freddie Williams pierwszy raz uruchomili cyfrowy komputer Small Scale Experimental Machine (SSEM), który nazwali "Baby" (z ang.: dziecko). Niekiedy jest on określany mianem prototypu komputera Mark 1.

Stosując dzisiejszą terminologię, Baby miał pamięć RAM, w której zapisać można było 32 "słowa". Każde z owych słów składało się z 32 bitów (liczb). Oznacza to, że Baby miał 1024 bity pamięci. Dla porównania odtwarzacz typu iPod o pojemności 80 GB może pomieścić 640 milionów razy więcej informacji. iPod mieści się w dłoni. Baby zajmował niemały pokój i ważył ponad tonę. Pojemność pamięci można było rozszerzyć nawet do aż 8192 słów.

Komputer ten jedną instrukcję wykonywał w 1,2 milisekundy. Jego wydajność była więc znacznie mniejsza niż ta, którą dysponują dzisiejsze kalkulatory. Baby nie wyświetlał żadnego obrazu na jakimkolwiek wyświetlaczu (np. monitorze, czy telewizorze). Zamiast tego jego użytkownicy wszystko odczytywać musieli z pojedyncznej lampy elektronowej (CRT).

Baby dziś niestety już nie istnieje. Został rozebrany na części. Te natomiast posłużyły w budowie jego następców, w tym na przykład komputera Manchester Mark 1. Replikę komputera Baby można zobaczyć w Muzeum Nauki i Przemysłu w Manchesterze.

18 lipca 2008 roku Intel Corporation świętuje swoją 40 rocznicę. Po drodze firma znalazła się na liście Fortune 500, stała się powszechnie znana dzięki kampanii Intel Inside, wynalazła mikroprocesor i zmieściła miliardy tranzystorów w jednym układzie.

Globalna obecność Intela obecnie obejmuje 50 krajów i około 300 biur i fabryk, a 80 procent przychodów pochodzi spoza Stanów Zjednoczonych. Zespół Intela składa się z około 85 000 pracowników z całego świata, którzy pomogli firmie trafić na listy najlepszych pracodawców.

Aby uświetnić 40 rocznicę, prezes i dyrektor generalny Intela Paul Otellini rzucił pracownikom wyzwanie miliona godzin ochotniczej pracy. Chodzi o to, aby spłacić dług wobec lokalnych społeczności, ofiarując milion godzin ochotniczej pracy w 2008 roku. Wyzwanie Otelliniego odzwierciedla nacisk Intela na odpowiedzialność korporacyjną, która stanowi integralną część działalności firmy. Jako globalny lider technologiczny i biznesowy, Intel jak żadna inna firma może ułatwić dostęp do edukacji i technologii w skali globalnej i promować ideę zrównoważonego rozwoju.

Tylko w minionej dekadzie Intel zainwestował miliard dolarów w ulepszenie edukacji na całym świecie, a teraz inwestuje ponad 100 milionów rocznie, aby pomóc nauczycielom w nauczaniu, uczniom w uczeniu się, a uniwersytetom z całego świata we wprowadzaniu innowacji.

Kluczowe programy edukacyjne Intela to m.in.: Intel Teach, w ramach, którego przeszkolono ponad 5 milionów nauczycieli; Intel Computer Clubhouse Network, program pozaszkolnych, społecznościowych szkoleń technologicznych prowadzony w 20 krajach; Intel International Science and Engineering Fair (Intel ISEF), największy na świecie konkurs naukowy dla młodzieży w wieku licealnym; Intel Science Talent Search, najbardziej prestiżowy konkurs naukowy dla młodzieży w wieku licealnym ze Stanów Zjednoczonych; oraz Intel Higher Education Program, który oferuje uniwersytetom dostęp do najnowocześniejszych technologii poprzez dotacje badawcze, fora przedsiębiorczości oraz szkolenia pod kierunkiem technologów Intela.