Najlepsza (według Nokii) spośród 6200 kandydatur. Mało kto nie zna standardowego dzwonka stosowanego w telefonach firmy Nokia od wielu lat. Krótka melodyjka stała się kultowa, doczekała przeróbek i znalazła swoje miejsce w wielu produkcjach filmowych i serialach. Miesiąc temu Nokia ogłosiła konkurs na melodię, która zajmie jej miejsce. Teraz ogłoszono zwycięzcę.

Komisja chce nakazać producentom wprowadzenie limitu natężenia dźwięku w produktach sprzedawanych na obszarze UE. Meglena Kuneva z komisji ds. konsumenckich powiedziała mediom, że ludzie nie stosują się do zaleceń lekarzy, którzy przestrzegają przed słuchaniem muzyki zbyt głośno.

Dodała też, że jeśli ktoś chce za 20, czy 30 lat wciąż móc cieszyć się ulubionymi utworami muzycznymi, to powinien zmniejszyć głośność.

Naukowe ciało doradcze KE stwierdziło, że w Europie od 2,5 do 10 milionów ludzi ma problemy ze słuchem, które wynikają z używania przenośnych odtwarzaczy MP3, z natężeniem dźwięku przekraczającycm 89 decybeli, przez ponad godzinę dziennie, przez ponad 5 lat.

Obecnie sprzedawane odtwarzacze mają maksymalne natężenia dźwięku w zakresie od 80 do 115 decybeli, choć niektóre słuchawki zwiększają te wartości o kilka dodatkowych decybeli.

Według Komisji Europejskiej domyślne, maksymalne natężenie dźwięku w odtwarzaczach dostępnych na obszarze UE ma wynosić 80 decybeli. Komisarze nie wykluczają możliwości stosowania specjalnych przełączników, które wyłączałyby blokadę.

- Babciu! Czemu masz takie wielkie uszy?

- Żeby lepiej słyszeć nakazy i zakazy Komisjii Europejskiej.

Najpopularniejszy wśród seriali okazał się „Heroes”, który został w tym roku ściągnięty 55 milionów razy. Drugie miejsce zajęli „Zagubieni”, z 51 milionami pobrań. W pierwszej dziesiątce najchętniej ściąganych seriali znalazły się m.in. takie tytuły, jak: „24”, „Skazany na śmierć”, „Dr House” oraz „Gotowe na wszystko”.

Najczęściej ściągane filmy to „Watchmen” – 17 milionów pobrań, oraz „Ciekawy przypadek Benjamina Buttona” – 13 milionów.

Interesujące jest to, że liczba pobrań filmów i seriali w ciągu ostatniego roku prawie się podwoiła. W przypadku muzyki nie zauważono tak dużego wzrostu. Dyrektor generalny Big Champagne, Eric Garland uważa, że wpływ na to ma fakt, że ta forma piractwa, o ile ktoś robi to od czasu do czasu, jest społecznie akceptowana.

Zakończenie działalności nie pomogło. RNS to skrót nazwy grupy pirackiej Rabid Neurosis, która od 1996 rozpowszechniała nielegalne kopie albumów muzycznych, w formacie MP3.

Była to pierwsza w historii grupa piracka, która na masową skalę udostępniała nielegalne kopie muzyki w internecie. Od 1999 roku  powiększyła swoją ofertę o filmy, gry oraz oprogramowanie, choć na niewielką skalę, w porównaniu do muzyki.

Dwa lata temu, czując zapewne zagrożenie, grupa zakończyła działalność zaprzestając dotychczasowych praktyk. Nie uchroniło to jej przed złapaniem przez FBI.

Biuro to aresztowało czterech członków RNS, którym grozi teraz pięć lat w więzieniu, 250 tysięcy dolarów grzywny oraz trzy lata nadzoru (po opuszczeniu więzienia).

Aresztowani to: 29-letni Adil R. Cassim, 35-letni Bennie Glover, 28-letni Metthew D. Chow oraz 46-letni Edward L. Mohan II. Członkowie grupy pochodzą odpowiednio z Granada Hills, Shelby N.C., Missouri City oraz Baltimore.

FBI aresztowało też, jak dotąd, dwie inne osoby, które podejrzewane są o współpracę przy udostępnianiu nielegalnych kopii muzyki. 

12 października 1996 roku grupa RNS upubliczniła swoje pierwsze pirackie wydanie, którym był album "Ride the Lightning" zespołu Metallica. Ostatnim był album Fall Out Boy "Infinity on High", który pojawił się 19 stycznia 2007 roku.

Licznik udostępnionych przez RNS albumów wskazuje ponad 25.000. Od czasu gdy telewizja MTV podała, że to RNS upubliczniło przed premierą album "Encore" Eminema, grupa przestała do swoich wydań dodawać swoje logo oraz nazwę. Wyglądały one już na anonimowe.

Grupa artystów z Kanady i innych krajów złożyła zbiorowy pozew przeciwko najbardziej znanym na świecie wytwórniom muzycznym, takim jak EMI, Sony BMG, Universal oraz Warner, o łamanie praw autorskich poprzez nielegalną dystrybucję ich prac. Według pozywających, wytwórnie wprowadzają na rynek albumy oraz składanki, do których nie mają żadnych praw.

Sprawa rozbiła się głównie o tzw. składanki, na które wytwórnie wrzucają wszystko, co tylko mają, całkowicie nie przejmując się kwestiami prawnymi. Warta uwagi jest oczywiście kwota, na jaką szkodę poczyniły pozwane wytwórnie. Jeżeli tylko wymiar sprawiedliwości uzna roszczenia artystów za słuszne, to wytwórnie muzyczne będą musiały wypłacić im łącznie aż 6 miliardów dolarów! Kwota ta jest maksymalną, jaką sąd mógłby określić jako dopuszczalną przez prawo kanadyjskie, w formie odszkodowania.

Coraz więcej twórców muzyki ma dość Zrzeszenia Amerykańskich Wydawców Muzyki. Znany z poglądów o wolności internetu muzyk i DJ, Moby, na swoim blogu odniósł się do ostatnich poczynań chcącej wzbudzać grozę i strach fanów muzyki - organizacji RIAA.

Po tym jak amerykanka Jammie Thomas została skazana na grzywnę w wysokości niemal dwóch milionów dolarów za udostępnienie przez internet 24 piosenek, coraz więcej ludzi zaczęło drapać się po głowach. Sam Moby uznał "skasowanie" 80.000 dolarów za jedną piosenkę za nonsens.

We wpisie na swoim blogu Moby stwierdza, że "Może koncerny nagraniowe przyjęły strategię "Lepiej jest straszyć niż być szanowanym" do prowadzenia rozgrywek z fanami muzyki". Dodaje też, że koncerny te powinny raczej zająć się "pomaganiem artystom w tworzeniu dobrych nagrań oraz działaniami na rzecz zapewnienia ich klientom po racjonalnych cenach". Według niego organizacja ta powinna zostać rozwiązana.

Trudno jednak oczekiwać, że zarządcy RIAA, która nie tyle zajmuje się produkcją muzyki, a pieniędzy, łatwo dadzą się pozrzucać z foteli.

Tylko w ostatnich latach organizacja "namówiła" ponad 30.000 osób do polubownego załatwienia ich "problemów" z legalnością. Średnia wartość ugody wyniosła około 3500 dolarów, co daje łącznie ponad 100 milionów dolarów. Wszystko to nawet bez konieczności wnoszenia pozwów, czy odliczania kosztów udziału w rozprawach.

W niektórych krajach, jak na przykład w Wielkiej Brytanii, powstają nawet koalicje najpopularniejszych artystów muzycznych, sprzeciwiających się praktykom RIAA. 

W Stanach Zjednoczonych Ameryki niektórzy nawet występują przeciwko tej organizacji. Znana grupa Radiohead w kwietniu zadeklarowała gotowość do udziału w procesie studenta Uniwersytetu Bostońskiego.

Oskarżony o udostępnianie muzyki Joel Tenenbaum był gotów zapłacić 500 dolarów, w ramach ugody. RIAA poszła jednak do sądu. Radiohead chce zeznawać przeciwko niej.

Twierdzą że tracą, a tak naprawdę zyskują. Rząd szwajcarski wydał oświadczenie, z którego wynika jasno, że nie będzie podejmować żadnych działań mających na celu wprowadzenie penalizacji pobierania muzyki oraz filmów do prywatnego użytku. Oznacza to, że w Szwajcarii ściągnięcie albumu muzycznego czy filmu, aby go sobie obejrzeć, ale nie wykorzystywać do celów komercyjnych, jest legalne.

Ile nienawiści do Microsoftu może wywołać idiotyczna plotka? W mijającym tygodniu przez wiele serwisów internetowych przelała się strasząca tytułami informacja o tym, że opracowywany przez Microsoft system operacyjny Windows 7 nie będzie pozwalał korzystać z zewnętrznych dekoderów strumieni obrazu i dźwięku (na przykład ffdshow, CoreAVC, XviD, DivX, i wielu innych).

Wnioski takie wyciągnięto na podstawie problemów z działaniem takich dekoderów w dwóch kompilacjach testowych systemu Windows 7. Dodatkowo niemożliwym okazało się obejście ustawień priorytetów dla dekoderów (systemowe miały najwyższy).

Powstało wiele teorii spiskowych, wśród których najpopularniejszą stała się ta, mówiąca o zamiarach Microsoftu "wykoszenia" twórców niezależnych kodeków. W efekcie wielu już zacierało łapki na myśl o oczywistych procesach sądowych.

Z własnych źródeł dowiedzieliśmy się, że firma Microsoft nie zamierza opisywanych blokad wprowadzać. Jako że Windows 7 nie został jeszcze ukończony, trudno na razie jednoznacznie stwierdzić, czy wbudowane dekodery nie będą faktycznie miały najwyższego priorytetu. Trzeba jednak wziąć pod uwagę fakt, że może to dotyczyć tylko programów Windows Media Player oraz Windows Media Center.

Microsoft rozważa możliwość przygotowania tych aplikacji tak, aby w pierwszej kolejności sięgały po dekodery systemowe. Powód jest jeden i w dodatku bardzo sensowny. Domyślne skonfigurowanie systemu w ten sposób ochroni najmniej doświadczonych użytkowników systemu Windows przed skutkami ewnetualnego bałaganu w zainstalowanych kodekach.

Nic z tego nie będzie dotyczyć niezależnych aplikacji multimedialnych, takich jak na przykład Media Player Classic (Home Cinema), Winamp, KMPlayer, i innych.

Najważniejsze jest jednak to, że cała afera wybuchła wokół kompilacji, której poszukiwacze teorii spiskowych oraz krzykacze w ogóle nie powinni mieć.