Wirtualne elektrowstrząsy jak prawdziwe

Wirtualna rzeczywistość okazuje się być odpowiednim środowiskiem do przeprowadzania eksperymentów naukowych etycznie nieakceptowanych w dzisiejszym świecie. Naukowcy odtworzyli w wygenerowanej komputerowo rzeczywistości eksperyment, który pokazał, że tego typu technologie okazać mogą się pomocne przy badaniu zachowań ludzkich, jednocześnie pozwalając wyjść poza ograniczenia nakładane na badających w świecie rzeczywistym.

Mel Slater wraz ze współpracownikami odtworzył w komputerze eksperyment Stanley'a Milgrama lat sześćdziesiątych minionego wieku. Milgram zaproponował doświadczenie, w którym instruowani ochotnicy mieli aplikować innym uczestnikom testów wstrząsy elektryczne, będące odpowiedzią na błędnie udzielone odpowiedzi. Elektrowstrząsy nie były prawdziwe, jednak doświadczenie zaprojektowano tak, by osobom, które je aplikowały wydawało się, iż w istocie wymierzają taką karę. "Porażana" osoba protestowała i krzyczała, a z czasem i milkła. Doświadczenie pokazało, że niektórzy z badanych decydowali się na rażenie pytanych wstrząsami o niebezpiecznie wysokim poziomie.

W nowym doświadczeniu, rolę porażanej osoby zastąpiła postać komputerowa. Wirtualna kobieta połowie badanych była prezentowana w pełnej okazałości, z druga połową zaś komunikowała się za pomocą tekstu. Okazało się, że ci z badanych, którzy nie widzieli przepytywanej wirtualnej postaci, byli bardziej chętni w dostarczaniu jej wstrząsów o maksymalnych wartościach. Badani, którzy widzieli wirtualną kobietę, ujawniali mniej chęci do aplikowania jej maksymalnie mocnych wstrząsów, rezygnując z testu przed osiągnięciem granicznych wartości.

Mimo iż wszyscy zdawali sobie sprawę, że w doświadczeniu udział bierze wirtualna osoba, niektórzy z badanych rozważali nawet rezygnację z prowadzenia eksperymentu. Przeprowadzający badania zauważyli, że badani postrzegali wirtualną osobę, częściowo przynajmniej, podobnie jak byłoby to w wypadku osoby rzeczywistej.

Slater chce wykorzystać rzeczywistość wirtualną także w innych eksperymentach, np. przy badaniu tzw. efektu. widza, kiedy to tłum będący zbiorowym świadkiem zdarzenia, np. zasłabnięcia osoby, nie reaguje na zdarzenie biernie się mu przyglądając.