Dobra gra w chorej cenie .

Jeszcze prze lekturą tekstu, po lekturze wstępu: Szanowny Autor zapomniał, że Blizzard wydał WarCraft III i dodatek The Frozen Throne? Bo podobno 'po tym, jak ukazało się Diablo II i dodatek do niego, jedynym tytułem firmy, który ujrzał światło dzienne, był World of Warcraft'...

Moim zdaniem wada polonizacji to nie wada Starcrafta, bo nie Blizzard ja polonizował.
Wiec jak dla mnie minus jest nielogiczny.

A co w niej chorego? NWN (RPG) też było drogie jak wychodziło i TEŻ wyszły do niego dwa dodatki. Niewiele lepiej było z Settlersami. A chyba jest różnica między 150zł 10 lat temu, a teraz, prawda?

wg mnie polonizacja nie jest wadą, bo nie podejdę do żadnej formy dubbingu nigdy. Starczy mi, że miałem 'przyjemność' obcowania z W3 w wersji EN i PL - dno i 2 m. mułu rodzima wersja. W dodatku słyszałem próbkę PL jak grałem w betę i nie znam osoby, która grała w 1 i nie wybuchła śmiechem.
Gra jest arcygenialna - jako fana SC1 w pełni zadowoliła, szczególnie poziom trudności - najwyższy to jest to co tygryski lubią najbardziej - na najniższym to poupowane ghosty robią przecier w ostatnich misjach.
@seraf20 - ja nie jestem napinaczem, ale jak zobaczyłem ERK zamiast SCV albo usłyszałem Thora w PL to mnie to rozbawiło - może jestem za stary na polonizacje? Ciekawi mnie kto podkładał głosy w wersji PL - bo w EN genialnie pasują, szczególnie do Kerigan (boska Tricia z BSG ) i pana Tosh'a.
pzdr

Kiepska recenzja. Brakuje treści. Słowa pisanego jest mało, a to, które jest, tchnie pustką, i brakiem przekazu. Przeczytałem recenzję, ale nie wzbogaciła mnie ona w żaden sposób.
O pomstę wołają wyrażenia takie jak określanie SC2 'białym krukiem' (przecież można go kupić bez problemu), czy chwalenie długości kampanii, a potem stwierdzenie, że ktoś ją pewnie ukończy w 5h, ale niedzielni gracze będą zadowoleni.
Ponadto mam wrażenie, że autor potraktował recenzję nieco jak wpis do pamiętnika: 'grałem w taką fajną grę, w jednej misji udało mi się zrobić [cośtam] i było fajnie, a potem wymiotłem Reaperami - było super, tylko polonizacja ssie'.
Brakuje obiektywizmu i dziennikarskiej analizy tytułu i jego zawartości, jest za to zbiór spostrzeżeń i wspomnień z gry.

Generalnie bardzo słaba recenzja. Tak kultowa gra zasługuje na coś więcej.

P.S. A w ogóle to art sprawia wrażenie nieco przerośniętego newsa, tyle że z masą grafiki.

No to co? Konkrety? Ulepszenia w singlu - jedna z najciekawszych rzeczy, i tu nie chodzi tylko o te kupowane w Armory (co w SC1 miało miejsce w np. Academy itp.) ale i te z laboratorium (i w sumie szczególnie te!). Balans jednostek jest naprawdę świetnie zachowany, jednostki mają swoje zalety i wady co jest szczególnie ważne przy kompletowaniu grupy... np. Reaperzy o których wspomniano nie mogą strzelać do celów latających, niby nic, ale jak wyskoczy kilka mutalisków to różowo nie ma. Odpowiednie ograniczenia dotyczą też innych jednostek. Warto zwrócić uwagę na znacznie zwiększoną liczebność pojedynczego oddziału. Jak dobrze pamiętam w SC1 było to 12 jednostek, teraz z 2x tyle (dokładnie nie liczyłem). To samo w sobie jest naprawdę przydatne. Takich drobnych udogodnień parę jest - np. wyświetlanie życia ALTem ...Zaskoczyło mnie jak niewiele z kampanii jest w multi - tj. w kampanii dobrze zbunkrowana baza była praktycznie nie do ruszenia (działka na bunkrach, gaszenie pożarów, 6 slotów, większy zasięg...), w finale nie trzeba nawet było się uciekać do używania artefaktu, parę najemnych siege tanków i bunkier zapełniony najemnymi maruderami i marines... kto podejdzie? Misja survivalowa prostossów po prostu boska. Ktoś lubiący zaczepki napisze że to nie strategia tylko klikanie na czas - a guzik prawda, trzeba wiedzieć co, przeciw komu i gdzie wystawić. Decyzje trzeba podejmować szybko i korygować błedy. SC2 właśnie świetnie to oddaje. Zajęcie szybko kluczowych pozycji często decyduje o powodzeniu lub porażce, nie jest tak jak w innych grach...przetrwać troszkę, rozbudować armię i można jechać. AI (szczególnie zmodowane) jest często lepsze od tego w SC1 - nie wysyła bezmyślnie oddziałów na rzeź. Gra jest praktycznie pod każdym względem dopracowana. I mechanika, i fabuła, i grafika...

Gra do mnie nie przemawia - fabuła wywołuje salwy śmiechu (szczególnie te żałosne wiadomości - proponuje obejrzeć sobie Babilon 5; tam w jednej z serii była 'propaganda' co się zowie); AI rozczula (stary Starcraft się kłania); 'rozwiązania taktyczne' (a właściwie ich zupełny brak) potrzebne do ukończenia misji zniechęcają do dalszej rozgrywki; przerywniki na enginie wyglądają jakby urwały się z gry wydanej 3 lat temu.
Wróciłem do DoW II i kampania dla 1 gracza jest 'epicka' w porównaniu do wypocin zaserwowanych przez Blizzard.
No, ale nie od dzisiaj wiadomo: mało wymagający gracz = słabe gry... i tyle.

Miałem tak samo na początku, ale to jednak jest jeden z elementów humorystycznych gry i ta propaganda ma być właśnie tak żałosna. Na początku mnie to raziło, ale z czasem zaczęło śmieszyć (pozytywnie), czyli wywołało efekt, jaki w zamierzeniach twórców miało wywołać.

Generalnie zgadzam się z ocenami recenzenta. Grafika jest ładna, ale na pewno nie poraża. Polonizacja może nie jest tak zła, ale zdecydowania nie tak dobra, żeby powodować te powszechne dość zachwyty. Kampania wciąga, ale aż takiej rewelacji nie ma, SC1 robił na mnie większe wrażenie. Multiplayer oczywiście pierwsza klasa.

Gra jest przede wszystkim oldskulowa. Blizzard zignorował wszelkie osiągnięcia w rozwoju gatunku. Gra się tak samo, jak przed 10 laty. Jednostki ruszając się nie potrafią strzelać (z kilkoma wyjątkami), przebicie pancerza czołgu czy strącenie lotniskowca za pomocą karabinu maszynowego nie stanowi problemu. Ma to jednak swój urok. Oldskulowy