Asus Rampage II Extreme, czyli moje jej użytkowanie

We wstępie powiem krótko, nie jest tak różnowo jak powinno, pozory mylą

Jakie pozory mylą pewnie zapytacie? A jakie można mieć pozory podczas rozpoczynania współpracy z R2E, topowym modelem Asusa dla i7? Oczywiście, że wszystko będzie genialnie, że nie będzie żadnych problemów, że użytkowanie jej będzie wspaniałe, że nie będzie do niej żadnych zastrzeżeń. Z takim właśnie nastawieniem podchodziłem do tej płyty, ale nie będę uprzedzał faktów (i tak juz za dużo powiedziałem)...

I. Wygląd, rozłożenie elementów oraz zawartość opakowania

Podstawą Asus Rampage II Extreme jest brązowy laminat o ciemnym odcieniu. Radiatory zastosowane do chłodzenia płyty są trzy kolorowe (czarny, srebrny oraz czerwone wstawki). Do chłodzenia mostka południowego (ICH10R) służy duży, płaski, czarny radiator. Nie przeszkadza on w montażu dużych kart graficznych. Ten sam mostek południowy jest stosowany na płytach opartych o P45 i tam zadowala sie znacznie mniejszymi konstrukcjami chłodzącymi. Z drugiej strony jest on połączony z radiatorem mostka północnego (X58) i może ma on także za zadanie odbieranie ciepła z chipsetu.

Do chłodzenia chipsetu zastosowano mniejszy (jeśli chodzi o "rozłożystość") ale za to wyższy, jakby dwuczęściowy radiator który jest srebrny. Jedna cześć jest przykryta podświetlanym logiem "Republic of Gamers" które całkiem dobrze rozświetla nam obudowę. Radiator połączony jest za pomocą ciepłowodu z radiatorami odpowiedzialnymi za chłodzenie 16 fazowej sekcji zasilania procesora które dodatkowo zaopatrzone zostały w czerwone wstawki (trzeba dodać, że są one bardzo urodziwe).

Ogólnie płyta jest miła dla oka. Jako, że jeden obraz jest wart więcej niż tysiąc słów poniżej zamieszczam zdjęcie ;)

Jak dla mnie są jednak ładniejsze konstrukcje jak np. Foxconn Blood Rage czy też Gigabyte X58 Extreme.

Co do rozłożenia elementów na PCB oraz samego jego rozmiaru, to odnośnie do obudowy w jakiej płyta była umieszczona (CoolerMaster Dominator), jest one dość średniawe.

Płyta jest formatu E-ATX i jej dokładne wymiary to 305 mm (szerokość) oraz 269 (wysokość). Mobas ledwie sie zmieścił. Zresztą, pisałem już o tym w jednym ze wcześniejszych wpisów.

Moim zdaniem, głównym powodem do zastosowania "rozszerzonego ATX" jest panel sterowania od TweakIT. O samym TwekIT napisze trochę później.

Do zasilania płyty wymaga się tylko wtyczki 24 pin oraz o dziwo, złącza P4 zamiast P8 (chociażby mój foxconn P35A-S wymaga P8).

Banki pamięci mogłby być trochę bardziej oddalone od gniazda procesora (z czym nie powinno być większego problemu z racji E-ATX) ponieważ przy zastosowaniu chłodzenia pokroju Mugena II (z zamontowanym wentylatorem) tracimy (połowicznie) nawet dwa sloty. Dokładniej rzecz ujmując, aby włożyć/wyłożyć kości pamięci do tych slotów konieczny jest demontaż wentylatora, co przy braku miejsca jaki u mnie panował jest bardzo, ale to bardzo problematyczne i może nawet wymagać wymontowania płyty głównej.

Sam mobas usiany jest różnego rodzaju diodami sygnalizującymi status poszczególnych podzespołów jak np. RAM czy tez CPU. Są trzy tryby: Normal (diody świecą na zielono), High (na żółto) oraz Crazy (na czerwono). Dla formalności wspomnę tylko, że tryb crazy oznacza osiągnięcie, czy też nawet przekroczenie "bezpiecznych granic" podanych przez producenta. Jak dla mnie kompletnie niepotrzebny bajer ponieważ osoba biorąca się za podkręcanie bardzo dobrze wie, czy ustawienia które wybiera są bezpiecznie, czy też nie (a jak nie wie to nie powinna tego robić). Proste nie?

Wraz z płytą w pudełku znajdziemy:

• Podręcznik użytkownika (bardzo obszerny)
• Skrócona insturkcja z podstawowymi danymi
• CD ze sterownikami i innym oprogramowaniem
• Q-Shield (czyli zmodyfikowany, podświetlany panel I/O)
• mostek 3-way SLI
• mostek SLI
• LCD Poster
• wiatraczek na radiator
• 6x kabel SATA
• Creative Supreme FX (czyli Creative X-Fi Extreme Audio)
• Q-Connector
• śledź USB i FireWire

Tutaj chciałbym jeszcze wspomnieć o Q-Shield oraz LCD Poster. Tak jak napisałem, Q-Shield to podświetlany panel wejścia/wyjścia. Niby bajer, ale jednak pożyteczny, nie ma problemu z podłączeniem czegokolwiek o późniejszej godzinie, nie trzeba kombinować z dodatkowym światłem czy też męczyć się ze sposobem "na czuja"

(z racji kiepskiego aparatu, niepewnej ręki i braku odpowiednich umiejętności nie są to zdjęcia mojego egzemplarza)

Jak widać, na panelu umieszczono przycisk ClearCMOS, który do tego jest podświetlony. Jak dla mnie nie ma lepszego miejsca na tego typu guzik. Tutaj duży plus.

z tyłu wygląda to natomiast tak:

LCD Poster jest natomiast elementem TweakIt. O tym jednak wiecej później.

Wygląda to tak:

II. BIOS

O samym BIOS'ie nie ma za wiele co pisać. Rozbudowany, nawet bardzo, intuicyjny, więc nie ma większych problemów z przemieszczaniem się po nim oraz z korzystaniem poszczególnych funkcji. Do tego możliwość tworzenia własnych profili z ustawieniami, co jest bardzo pomocne (tu się przyznam, sądziłem, że ta funkcja nie będzie mi potrzebna, a było wręcz odwrotnie ;))

Ważniejsze zdjęcia BIOS'u:

III. Podkręcanie

Teraz będzie o podkręcaniu na poważnie ;), jednak bez testów wydajności, o tym będzie w innym wpisie.

Core i7 975 normalnie taktowany jest zegarem 3,33 GHz oraz pracuje przy napięciu 1,225V.

Temperatura w idle (EIST i C1E włączone):

A w stresie:

Jak widać, temperatury już na stockowych ustawieniach (tryb turbo włączony) nie są małe, ale w końcu nic dziwnego, procesor cechuje się TDP rzędu 140W. Czasami z RealTemp sie nie sugerujcie. Takie funkcje jak EIST, C1E czy Turbo Mode były wyłączone.

Pierwszą czynnością jakiej się podjąłem to było zmuszenie pamięci do pracy z częstotliwością 2000 MHz (BIOS sam ustawiał pamięci na 1333 MHz). Pierwsze próby (na dość starym BIOS'ie) sie nie powiodły - komp najzwyczajniej nie wstawał. Dopiero update do wersji 1406 zmienił sprawę. Komputer już wstawał, ale.... nie chciał się już ponownie uruchomić na tych samych ustawieniach! Sprawa jest jeszcze o tyle dziwniejsza, że szybkie restarty (tzn. windowsowskie "uruchom teraz" czy restart po wychodzeniu z BIOS'u) nie sprawiały problemu. Jednak nie byłem w stanie uruchomić komputera na drugi dzień, musiałem czyścić CMOS żeby to zrobić. Jak dla mnie jest to wina płyty która nie jest w stanie bezproblemowo pracować z pamięciami widmo  (nie ma o nich żadnego info w internecie) jakie nam dostarczono.

Ustawienia dla pamięci 2000 MHz:

Kolejnym etapem było już podkręcanie samego CPU z osiągnieciem jak najwyższego BLCK  a nie taktowania CPU bo wiadomo, że ze względu na chłodzenie nie osiągnąłbym więcej niż 4 GHz.

I próba to BCLK: 160 MHz, mnożnik x22, CPU: 3,52 GHz, napięcie 1,225V - sukces

II próba to BCLK: 170 MHz, mnożnik x22, CPU 3,74 GHz, napięcie 1,225V - sukces

III próba: BCLK: 180 MHz, mnożnik x21, CPU 3,78 GHz, napięcie 1,225 - suckes

IV próba: BCLK: 190 MHz, mnożnik x21, CPU 3,99 GHz, napiecie 1,225 - porażka

Dalej już nie pamietam ile było prób, ponieważ co chwilę coś zmieniałem

Ogólnie skończyłem na:

BCLK: 195 MHz, mnożnik x20, CPU 3,9 GHz, napięcie 1,3V

Pozostałe napięcia:

• QPI/DRAM: 1,53750V
• IOH: 1,113414V

Domyślam się, że jest to taktowanie w pełni stabilne, jednak, nie byłem w stanie tego dokładnie sprawdzić ponieważ temperatury po minucie testowania były delikatnie powyżej 90 stopni i rosły. Co do BCLK, to pewnie daloby się jeszcze wycisnąć jeszcze troche wiecej, ale ja nie czułem sie na siłach żeby tego dokonać (szczególnie bałem się o napięcia - i tak przekroczyłem te dozwolone oficjalnie przez intela).

IV. TwekIt

Jak już jesteśmy przy OC, nie sposób wspomnieć o TweakIt. Jest to rozwiązanie które ma nam ułatwić OC oraz wznieść je na nowy poziom. Powiem krótko (i brzydko) - bullshit. Jak dla mnie te rozwiązanie nie oferuje niczego, czego nie jest mi w stanie zaoferować inne programy od Asusa (i nie tylko, do tego na dzień dzisiejszy działające z Windows 7) umożliwiające podkrecanie czy też monitorowanie parametrów komputera. (taktowanie CPU, BCLK, ramów, obroty poszczególnych wentylatorów czy też temperatury) Jak dla mnie kompletnie niepotrzebne - z jednym wyjątkiem. Mianowicie zebranie punktów do pomiaru napięć profesjonalnym miernikiem w jednym miejscu. To się przyda profesjonalnym overclockerom - zwykłym, tak jak ja, nie.

V. Podsumowanie

Nie będę się tutaj jakoś szczególnie rozpisywal, bo to co miałem do napisania, napisałem wyżej. Jak dla mnie, czyli średnio zaawansowanego użytkownika płyta nie warta swojej ceny (na dzień dzisiejszy ok. 1200 zł, jeszcze nie tak dawno około 1400 zł), a przynajmniej ja bym jej nie kupił. Przy płycie za tą cenę powinny być same ochy i achy, żadnych negatywów, natomiast płyta mnie nie zachwyciła, mam do niej mieszane uczucia.