Enermax Modu82+ 625 W okiem użytkownika

Czy warto kupić zasilacz, w którym za każdy jeden Wat jego mocy jesteśmy zmuszeni zapłacić około jedną złotówkę? Czy może lepiej kupić cos innego, a może tańszego? Na to pytanie postaram się udzielić odpowiedzi w mojej dzisiejszej recenzji.

Na ramach PCLabu Modu82+ był już recenzowany. Tak więc pisanie recenzji przedmiotu, który był już temu zabiegowi poddany nie przejawia zbytniego sensu. Jednakże moje założenie jest trochę inne i zostało już przedstawione we wstępie, ale napisze je jeszcze raz: czy Enermax Modu82+ 625 W jest wart swojej ceny?

1. Parę słów o używanym przeze mnie egzemplarzu

Zasilacz nabyłem trochę inną drogą niż standardowe pójście do sklepu, wyłożenie gotówki na stół i zabranie paczki do domu. Mianowicie swój egzemplarz sprowadziłem po okazyjnej cenie z USA. Podliczając koszty przesyłki oraz naliczone cło łącznie zapłaciłem za zasilacz 370 zł (liczyłem, ze cło mnie ominie i zapłacę "tylko" 300 zł). Oczywiście, żeby nie było zbyt pięknie jest pewien haczyk, a mówiąc dokładniej dwa.

Pierwszy jest taki, że zasilacz był używany, teoretycznie wsadzony i szybko wyjęty z komputera, ponieważ kupujący zmienił zdanie.

Drugi to (mimo zapewnień przez sprzedającego, że jednak jest) brak gwarancji. Teoretycznie rzecz ujmując, zasilacz posiada gwarancję producenta i o ile mnie pamięć nie myli, został zakupiony w sklepie Newegg.com (lub amazon.com). Niestety, mimo jak najszczerszych chęci sprzedającego, nie doczekałem się dowodu zakupu, tak więc gwarancji nie ma.

2. Opakowanie, jego zwartość i wygląd

Zasilacz zapakowany jest w średnich rozmiarów, utrzymane w czarnym kolorze ze złotymi akcentami kartonowe pudełko. Oprócz zdjęcia zasilacza umieszczono na nim praktycznie wszystkie dane techniczne. Nie będę ich teraz tutaj umieszczał, ponieważ nie jest to odpowiednia część na tego typu informacje.

Mała galeria opakowania:

1 2 3

W pudełku oprócz zasilacza znajdziemy:

• Komplet śrubek,
• Dwie rzepowe opaski (niestety ich u siebie nie znalazłem),
• Dwie naklejki (to już znalazłem),
• Kilkujęzyczny podręcznik użytkownika (brakuje w nim naszego rodzimego języka),
• Kabel zasilający (w moim przypadku wersja amerykańska),
• Pokrowiec na kable,
• Kable (łącznie sztuk siedem, ale o tym też później).

Sam zasilacz pomalowany jest na srebrno-szaro (metaliczny?) kolor ze złotym akcentem jakim jest gril. Natomiast same oploty są koloru czarnego, tutaj także pojawia się złoty akcent. Na zasilaczu nie pozostają ślady palców.

1 2 3 4 5 6 7 8

Natomiast wnętrze zasilacza prezentuje się następująco:

1 2 3 4 5

Jak widać szału nie ma i na pierwszy rzut oka przypomina to zasilacz typu noname, ale są to tylko pozory. Czarne radiatory odpowiedzialne za chłodzenie nie są zbyt wielkie. Może wydawać się to wadą, ale tak naprawdę jest to potwierdzenie, że mamy styczność z wysokiej klasy zasilaczem.

3. Okablowanie

Nie licząc kabli wychodzących z zasilacza (24 pin i 8 pin + P4) dostajemy 7 odpinanych kabli:

• 2x rozszczepiany, podwójny 8 pinowy (6+2) kabel do zasilania kart graficznych,
• 3x wiązka SATA (po 3 złącza na kablu),
• 3x wiązka molex (po 3 złącza na kablu, z tym że jeden molex został zastąpiony przez złącze zasilania FDD).

Z kablami od zasilania GPU jest związana jedna ciekawostka. Mianowicie, zasilacz jest przystosowany do zasilania kart graficznych, które będą wymagały nawet 12 pinowego gniazda. Gdy tylko takie karty się pojawią, wystarczy zakupić odpowiedni kabel.

Niestety kable nie są pozbawione wad. Nylonowe oploty zostały poprowadzone jedynie do pierwszego złącza molex czy też SATA, potem są już tylko gołe kable (jak w zasilaczach za 50 zł) co w zasilaczu tej klasy i za takie pieniądze jest jak dla mnie niedopuszczalne. W pozostałych kablach oploty są za krótkie co również skutkuje ukazaniem kabli. Mój wcześniejszy Corsair był znacznie lepszy pod tym względem.

przykład

4. Dane techniczne

Zasilacz został zaprojektowany zgodnie ze standardem ATX w wersji 2.3. Posiada on trzy, 25-amperowe linie 12 V, których łączna obciążalność wynosi 50 amperów (600 W). Całkowita moc zasilacza to oczywiście 625W. Jego sprawność znajduje się w przedziale od 82% do 88%, co daje mu certyfikat 80PLUS BRONZE.

Pełną specyfikację przedstawia to zdjęcie.

Zaś tutaj jest wykres przedstawiający relację obrotów wentylatora do obciążenia zasilacza.

Oczywiście, zasilacz został wyposażony w szereg zabezpieczeń:

• przed zbyt wysokim prądem na linii,
• przed zbyt niskim napięciem na liniach wyjściowych,
• przed zbyt wysokim napięciem, przeciwzwarciowe,
• przed przegrzaniem,
• przeciw przeciążeniowe.

Niestety, nie jestem w stanie wykonać żadnych testów. Do mierzenia głośności nie mam ani sprzętu, ani warunków, ale wentylator kręcący się z prędkością 500 RPM nie może być głośny. Teoretycznie, mogę zmierzyć napięcia i miałem zamiar to zrobić, ale z przyczyn niezależnych ode mnie nie byłem w stanie stać się posiadaczem dobrej jakości miernika. Mógłbym kupić jakiś tani, ale moim zdaniem mija się to z celem, bo wyniki nie byłyby zbyt dokładne, a tu właśnie potrzebna jest dokładność.

Zresztą oczywistą oczywistością jest fakt, że zasilacz za takie pieniądze będzie miał bardzo dobre (a wręcz wzorcowe) i stabilne napięcia. Do tego dochodzi fakt, że nie jest to typowa recenzja.

Jeśli jednak ktoś nie może odżałować braku tego typu informacji odsyłam go do tej recenzji.

5. Podsumowanie

Tak więc, czy Enermax Modu82+ 625W jest warto swojej ceny? Szczerze mówiąc, gdybym miał wydać na zasilacz ponad 650 zł to miałbym duże wątpliwości, czy wybrać Enermax'a. Zasilacz ma wiele zalet, jak cisza, dobre napięcia, moc, modularność. Natomiast nie mogę przeboleć sprawy z kablami. Jest to dla mnie totalna fuszerka. Jeśli ktoś ma obudowę bez okna, to pomęczy się tylko przy montażu, a potem o tym zapomni, ale jeśli ma obudowę z oknem, to wtedy jest problem. Tak więc, mój wybór prawdopodobnie padłby na któryś z zasilaczy od BeQuiet'a lub też Tagana z serii BZ. No chyba, że Enermax byłby o ok. 50-100 zł tańszy od konkurencji.