Asus VivoTab RT – Asus Transformer z Windows RT

Jednak nie wszystkich udało się przekonać do nowego trendu. Spora grupa osób uznała tablety za zabawki, na które szkoda pieniędzy, ponieważ nie da się na nich wykonywać bardziej wartościowych i zaawansowanych czynności, a klawiatura ekranowa nie nadaje się do pisania dłuższych tekstów. Okazało się po prostu, że tablet nie jest zdolny w pełni zastąpić laptopa czy netbooka, więc stał się „tym trzecim”, wkładanym do teczki obok komputera i smartfona. Jednak co jakiś czas wracało pytanie, czy nie da się zrobić tak, aby tablety mogły służyć do czegoś więcej niż tylko konsumowanie informacji i multimediów, był stały się sprzętem, który można wykorzystywać w pracy. Wszystko po to, aby nie trzeba było zabierać w daleką podróż dwóch urządzeń (laptopa i tabletu), a jedynie to mniejsze, lżejsze, wygodniejsze, i nie martwić się tym, że w sytuacji awaryjnej nie da się na nim czegoś szybko napisać albo wykonać jakiejś bardzo pilnej pracy.

MSI Wind U180 – dość typowy netbook. Gatunek na wymarciu

Pierwsze próby złączenia ze sobą świata laptopów i tabletów (oczywiście nie licząc tak zwanych tabletów convertible) podjęła firma Asus w postaci pierwszego Transformera. Był to tablet z Androidem, który świetnie nadawał się do obsługi multimediów, a w razie czego można było podłączyć do niego stację dokującą, zamieniającą go w netbooka o bardzo długim czasie działania. Pomysł ten wzbudził zainteresowanie, ale ograniczenia oprogramowania Androida nadal nie pozwalały zastąpić nim starego, dobrego laptopa, gdy trzeba było zrobić coś „poważnego”. Krótko mówiąc, wielu brakowało tutaj Windows, a w szczególności prawdziwego pakietu Office w miejsce tabletowych półśrodków.

Pierwszy Asus Transformer, który przecierał szlaki urządzeniom tego typu

W pewnym momencie ktoś w Microsofcie podchwycił ten pomysł i uznał, że da się połączyć świat małych laptopów i świat tabletów. Stworzyć urządzenie, które w czasie przeglądania stron internetowych na kanapie będzie tak wygodne jak tablet, a gdy się usiądzie z nim przy biurku, zapewni taką wygodę jak netbook i odpowiednie narzędzia, zarówno sprzętowe (czyli klawiaturę), jak i programowe. Krótko mówiąc – stworzyć coś na kształt Transformera, ale z Windows. Potrzebny był więc odpowiedni system operacyjny, i tak zaczął powstawać Windows 8 i jego interfejs Modern UI, który miał być przystosowany do obsługi dotykiem. Użytkownicy komputerów stacjonarnych przyjęli ten pomysł bardzo chłodno, ale nawet wśród sceptyków dało się usłyszeć głosy, że warto byłoby mieć urządzenie hybrydowe, które łączyłoby w sobie zalety tabletu i laptopa, bo do sprzętu tego typu system ten zdaje się dobrze pasować.

Producenci urządzeń z Windows 8 postanowili wykorzystać możliwości tego systemu na cztery różne sposoby, które mają mniej lub więcej wspólnego z tabletami. Pierwsza grupa produktów to laptopy z dotykowym ekranem, które naszym zdaniem nie zdobędą szczególnej popularności. Druga to laptopy z dwoma wyświetlaczami – jednym niedotykowym i drugim dotykowym, umieszczonym na zewnętrznej stronie klapy laptopa (na przykład Lenovo Yoga i Asus Taichi). Trzecia to prawdziwe hybrydy, czyli tablety z „klasycznym” Windows 8, procesorem x86 i odłączaną stacją dokującą z klawiaturą, podobną do tej, z którą wcześniej eksperymentował Asus w swoich Transformerach. Wygląda na to, że przeważnie będą miały one ekran o przekątnej trochę większej niż 10 cali i często będą też trochę grubsze i cięższe, niż tablety, do których przywykliśmy. Na łamach PCLab.pl niedługo pojawi się test jednego z urządzeń tego typu.

Asus VivoTab z 11-calowym ekranem i procesorem Intel Atom (u góry) oraz Asus Taichi z dwoma ekranami. Przedstawiciele nowych nurtów urządzeń hybrydowych

Czwarta grupa hybryd, której reprezentantem jest testowany przez nas Asus VivoTab RT, to tablety ze stacją dokującą (ewentualnie z opcjonalną pokrywą ekranu, która ma zintegrowaną klawiaturę), procesorem ARM i Windows RT. Ma do nich przyciągać także preinstalowana pełna wersja pakietu Microsoft Office najnowszej generacji, w którego skład wchodzi Word, Excel, PowerPoint i OneNote. Jest to sprzęt najbardziej podobny do tabletów pokroju iPada czy urządzeń z serii Asus Transformer, głównie ze względu na rozmiary, czas działania i Windows RT, który funkcjonuje trochę inaczej niż zwykły Windows 8 (o czym więcej powiemy za chwilę). Zresztą rzut oka na dane techniczne i samego VivoTaba RT ujawnia wyraźnie jego korzenie, wychodzące z poprzedniego tego typu produktu Asusa, czyli Transformera Prime.

Asus Transformer Prime (u góry) i Asus VivoTab RT – odmienne systemy operacyjne, ale wspólna koncepcja i bardzo podobna budowa

Prowadzi to do ciekawej sytuacji. Od pewnego czasu tak zwane pecety, które przez lata kojarzyły się z metalowymi skrzynkami, mają spory kryzys tożsamości, bo na ich pozycje napierają laptopy, a na dodatek wiele osób uważa, że nie ma bardziej osobistego komputera (PC – ang. Personal Computer, 'komputer osobisty') niż smartfon. Teraz pojawia się problem z kolejnymi definicjami, bo coraz trudniej wyznaczyć sztywną granicę między tabletem a laptopem. Teoretycznie najłatwiej byłoby posłużyć się przekątną ekranu, ale gdzie i jak? Jak nazwać 13-calowe urządzenie z odłączonym wyświetlaczem i Windows 8? To jeszcze tablet czy już notebook? A 10-calowe z Windows RT? Tu teoretycznie jest łatwiej i można powiedzieć, że to jeszcze tablet, ale przecież nie tak dawno temu podobne rozmiary miały netbooki, które są małymi laptopami. Architektura procesorów też nie może być wyznacznikiem podziału, bo to tylko kwestia czasu, gdy procesory Intela trafią do urządzeń 10- i 7- calowych, a procesory ARM – do ponad 10-calowych (choć w sumie to już nastąpiło), a na dodatek łączy je teraz Windows.

Klasyczny tablet. Wkrótce gatunek zagrożony?

Rynek elektroniki konsumenckiej zmienia się bardzo szybko i mocno. Microsoft zdaje się mieć plan, w którą stronę go teraz pociągnąć, i wierzy w swój sukces. Czy się uda zmienić sposób postrzegania laptopów i tabletów? Połączyć je ze sobą za pomocą hybrydowych urządzeń z Windows 8 i Windows RT? Pomysł wydaje się ciekawy, ale jego powodzenie zależy od tego, co faktycznie konsumenci uznają za właściwe, i od wykonania.