Test ośmiu zaawansowanych kompaktów z dużym zoomem i szerokim kątem

Wstęp i założenia

Od lat między producentami aparatów fotograficznych trwa wyścig zbrojeń: kto przekroczy kolejną barierę w postaci liczby megapikseli, kto zrobi aparat z większym zoomem, kto doda więcej funkcji w oprogramowaniu. Wyścig ten nie oznacza, niestety, pogoni za jakością obrazu, wręcz przeciwnie: zdjęcia pochodzące z tych aparatów są coraz gorsze. Fizyki nie da się oszukać: im więcej pikseli na malutkiej matrycy, tym większe zakłócenia obrazu, im większy zakres powiększenia, tym ciemniejszy obiektyw i tym więcej problemów optycznych. Funkcje dostępne w menu może i są ciekawe, ale powoli przejadają się użytkownikom, zwłaszcza że to samo można zrobić szybciej, lepiej i łatwiej, korzystając z komputera. O funkcjach dodatkowych przeczytacie na jednej ze stron naszego wcześniejszego artykułu, a na innej znajdziecie nadal aktualny poradnik wyboru cyfrówki, z którego dowiecie się, na które parametry i funkcje zwracać uwagę, a które są jedynie marketingowym bełkotem.

Matryca typowego kompaktu cyfrowego leżąca na matrycy APS-C, która z kolei spoczywa na karcie Compact Flash.
Tak, naprawdę jest taka malutka

Planując tegoroczny test, postanowiliśmy wybrać aparaty z kategorii cieszącej się największą popularnością w sklepach w okresie przedwakacyjnym, czyli zaawansowane kompakty z dużym zoomem. Kryteria doboru były następujące:

• cena 800–1300 zł
• najkrótsza ogniskowa nieprzekraczająca 25 mm
• zoom powyżej 10×
• kieszonkowy rozmiar.

Ponieważ w tym zakresie cenowym większość producentów oferuje dwa aparaty zbliżone konstrukcyjnie, ale różniące się ceną (jeden zwykle kosztuje 800–1000 zł, a drugi 1000–1300 zł), zamierzaliśmy przetestować więcej urządzeń. Niestety, z różnych przyczyn plany spaliły na panewce. Canon SX240 HS różni się od przetestowanego SX260 HS jedynie ceną i brakiem GPS-a, nie było więc sensu go testować. Ponadto w stawce miały się znaleźć następujące aparaty spełniające nasze kryteria:

• Olympus SH-25MR
• Fuji Finepix F660EXR i F770EXR
• Sony HX7V
• Panasonic DMC-TZ25
• Pentax Optio VS20
• Ricoh CX6.

Co dostajemy w tej cenie? Właściwie wszystko. Funkcje 3D, panoramy, selektywny kolor, efekty w rodzaju sepii czy lomo są dostępne w każdym z urządzeń. Dopłaty wymagają takie funkcje, jak filmowanie z podwyższoną prędkością, tryby półautomatyczne i ręczny oraz GPS. Za nieco ponad tysiąc złotych można mieć aparat ze wszystkim, co istotne (Canon SX240 HS), większy wydatek to już tylko przysparzanie radości producentowi. Niestety, żaden z aparatów nie obsługuje formatu zapisu RAW, o którym przeczytacie w naszym wcześniejszym artykule.

Tryb selektywnego koloru w Sony HX10V

Procedura testowa

Procedura testowa i sposób odczytania wyników testu przypominają zeszłoroczne. Dla przypomnienia:

• wszystkie zdjęcia były robione z automatycznym balansem bieli;
• zdjęcia plenerowe zostały wykonane z wykorzystaniem najniższej czułości;
• zdjęcia w studio zostały wykonane przy użyciu statywu, w miarę możliwości przy wyłączonej stabilizacji, w ustawieniach automatycznych (zaprezentowane kadry to kolejno: najniższe ISO, ISO 200 i 800 oraz najwyższa czułość);
• test flesza został przeprowadzony w garażu, po ciemku, na najkrótszej ogniskowej, w ustawieniach automatycznych, dzięki czemu wiemy, jak aparat radzi sobie z ostrzeniem w ciemności, z balansem bieli i naświetleniem sceny oraz jak zachowuje się automatyka podczas dobierania optymalnej kombinacji czasu naświetlania, czułości i siły błysku;
• test nocny został wykonany na warszawskiej starówce w ustawieniach automatycznych i przy wyłączonym fleszu; z tego testu dowiecie się, jak aparat poradzi sobie w fotografowaniu nocą;
• wielkość i jakość zdjęć zostały ustawione na maksimum, efekty specjalne były wyłączone, a opcje wpływające na wygląd obrazu, takie jak ostrość, nasycenie i kontrast – pozostawione w pozycji neutralnej.