Akumulatory – przegląd technik

Nie zasada, tylko kwas

Na co dzień spotykamy jeszcze jeden rodzaj ogniw galwanicznych, zupełnie inny niż dotąd opisane. Są to ogniwa kwasowo-ołowiowe, zbudowane z ołowianych płytek zanurzonych w kwasie siarkowym (H₂SO₄). Są wykorzystywane przede wszystkim w motoryzacji jako podstawowe akumulatory samochodowe. W nieco innej postaci montuje się je w systemach zasilania bezprzerwowego, takich jak popularne UPS-y. Te obszary zastosowań wynikają przede wszystkim z tego, że takie ogniwa pozwalają zapewnić dosyć duże impulsy prądu, czyli charakteryzują się dużą gęstością mocy. Niestety, okazują się bardzo ciężkie, jak na zgromadzoną w nich energię: jej gęstość wynosi 30-40 Wh/kg. Nominalne napięcie pojedynczego ogniwa to ok. 2,1 V.

W przypadku tradycyjnych akumulatorów tego typu zaletą może być otwarta konstrukcja, która pozwala łatwo uzupełnić elektrolit przez dolanie wody destylowanej.

Jednakże coraz częściej – nie tylko na potrzeby UPS-ów, ale i pojazdów – wykonywane są w postaci żelowej, zamkniętej, w której elektrolit zmieszany jest z krzemionką. Pozwala to zwiększyć odporność akumulatora na uszkodzenia mechaniczne oraz usprawnia proces ładowania, ale uniemożliwia uzupełnianie go wodą.

Poza gęstością energii ich wadą jest np. podatność na kruszenie się elektrod, które może nawet spowodować zwarcie wewnątrz ogniwa. Co więcej, są wrażliwe na długoterminowe rozładowanie, ale też dosyć proste w ładowaniu.

Warto również wspomnieć, że na rynku działa dużo firm, które z powodzeniem regenerują akumulatory kwasowo-ołowiowe, i to nie tylko przez dolewanie wody, ale też odsiarczając elektrody lub zupełnie wymieniając pojedyncze ogniwa.