Test płyt głównych X79 – podkręcanie, fakty i mity

Zawsze z okazji wprowadzenia na rynek ważnego produktu jesteśmy zasypywani marketingowymi hasłami i reklamami nowych urządzeń. Zwykle traktujemy to z przymrużeniem oka, bo każdy chyba wie, że nowa pasta nie wybieli zębów w 10 minut tak, aby ich kolor przypominał tło tego tekstu, ani nowy smartfon nie sprawi, że zacznie nam się lepiej powodzić w pracy i w życiu towarzyskim. Jednak po tym, jak pojawiła się platforma LGA2011, marketingowcy wyjątkowo się rozbrykali. Miarka się przebrała i postanowiliśmy napiętnować kilka działań, które na pewno nie wychodzą na dobre konsumentom.

Zasilanie procesora i pamięci

Przedstawianie charakterystycznych cech procesora czy chipsetu jako zalet płyty głównej to nie pierwszyzna dla żadnego producenta. Tym razem Asus i Gigabyte chwalą się „trzema cyfrowymi kontrolerami zasilania”:

• Asus: Third generation Dual Intelligent Processors with New DIGI+ Power Control include three digital voltage controllers, allowing ultra-precise DRAM tuning in addition to ultra-precise CPU voltage control;
• Gigabyte:
  

Chodzi o układ zasilania procesora i dwa oddzielne układy zasilania pamięci. Ponieważ cztery kanały pamięci wymagają umieszczenia slotów DIMM po obu stronach gniazda, w dwóch skupiskach po przeciwnych stronach płyty głównej, opłaca się zrobić dwa układy zasilania: jeden dla slotów po prawej stronie, a drugi dla tych po lewej. Dzięki temu nie trzeba prowadzić ścieżek mocy przez pół laminatu. Jest to podyktowane wyłącznie trudnościami konstrukcyjnymi, a nie pragnieniem udostępnienia użytkownikom „ultraprecyzyjnej kontroli” albo zwiększenia możliwości podkręcania. Ma to również pozytywny, choć mało istotny efekt uboczny: można niezależnie od siebie wyłączać zasilanie slotów po lewej i prawej stronie podstawki. Na płycie Gigabyte GA-X79-UD7 umieszczono dwie zworki, które na to pozwalają, żeby ułatwić diagnozowanie problemów przy ekstremalnym podkręcaniu bez wyciągania modułów ze slotu (procesor łatwiej i szybciej uruchamia się w trudnych warunkach, jeśli kontroler pamięci nie jest obciążony czterema kanałami). Na laminacie modelu UD3 pozostawiono też miejsca na przylutowanie takich zworek.

Rozmieszczenie układów zasilania na każdej płycie jest podobne jak na przedstawionej powyżej Gigabyte GA-X79-UD3. Obok ogromnej podstawki procesora i slotów pamięci nie zostaje po prostu dość miejsca, żeby dało się to zrobić inaczej.

Rekordy w podkręcaniu

Przeciętny konsument niewiele wie o ekstremalnym podkręcaniu i związanym z tym współzawodnictwie, a marketingowcy bardzo chętnie to wykorzystują. Na przykład Gigabyte chwali się rekordem podkręcania na płycie GA-X79-UD3:

Mamy przyjemność ogłosić, że 29 grudnia 2011 roku został pobity rekord w podkręcaniu procesora Intel Core i7 3930K w testach Super Pi oraz PiFast. Zawrotny wynik został osiągnięty na płycie głównej GIGABYTE GA-X79-UD3. Jest się czym chwalić, gdyż po raz pierwszy udało się osiągnąć maksymalny mnożnik procesora 57×. Znany na świecie overclocker Hicookie, wyposażony w płytę GIGABYTE GA-X79-UD3 z najnowszym BIOS-em F7 oraz ciekły azot, zdołał wykręcić najwyższy na świecie wynik i podkręcić procesor Intel Core i7 3930K do niespotykanej dotąd wartości 5643,3 MHz (5,6 GHz).

To bez wątpienia znaczne osiągnięcie i świadczy o możliwościach płyty głównej. Tylko że w procesorach Sandy Bridge i Sandy Bridge E maksymalny osiągalny mnożnik zależy od egzemplarza procesora; ten sam procesor umieszczony na płycie innej marki osiągnąłby podobne taktowanie.

Winnych jest więcej: MSI podało, że: 

znany tajwański overclocker Toppc przy użyciu płyty głównej Big Bang-XPower i procesora Core i7-3960X Extreme Edition pobił rekord świata podstawy zegara (base clock), uzyskując wynik 17 033 MHz! Dowodzi to, że płyty główne MSI X79 z serii Military Class III są niezbędne do odkrywania potencjału overclockingu.

Nie mamy najmniejszego zamiaru dyskredytować tego wyniku, szczególnie że maksymalne taktowanie zegara bazowego to konkurencja znacznie trudniejsza od maksymalnego taktowania procesora. Wymaga dopracowania ustawień BIOS-u, a wynik w dużym stopniu zależy od płyty głównej. Niestety, to tylko jedna, w dodatku mało popularna konkurencja. Pomijając dobrą zabawę i możliwość udowodnienia swojej wiedzy i wytrwałości, taki rekord do niczego się nie przydaje. Procesory LGA2011 mają tak wysokie mnożniki, że taktowanie zegara bazowego na poziomie około 130 MHz wystarczy, aby bić rekordy świata w wydajności. Za czasów podstawki LGA1366 rekordy BCLK miały znaczenie, bo niektóre potrzebne do podkręcania lub po prostu tanie procesory miały zablokowane mnożniki. Szyna o prędkości powyżej 230 MHz była konieczna, żeby dało się współzawodniczyć w niektórych kategoriach. Teraz jednak nie jest to istotne.

Serdecznie gratulujemy Hicookiemu i Toppc ich wspaniałych osiągnięć, ale namawiamy działy marketingu, aby nie przesadzały więcej w przypisywaniu zasług swoim płytom.