HTC Desire HD i Desire Z – smartfony HTC z Androidem dla wymagających

HTC Desire HD – budowa i wygląd

W zamyśle Desire HD jest przeznaczony dla osób, które lubią wykorzystywać telefon jako odtwarzacz multimedialny, na przykład w czasie podróży. Wskazuje na to spory wyświetlacz oraz chwytliwe znaczki Dolby Mobile i SRS WoW HD na obudowie.

Desire HD przy pierwszym kontakcie sprawia wrażenie sporo większego, niż faktycznie jest. Głównie jest to zasługa wyświetlacza, który zajmuje prawie cały front urządzenia i jest otoczony cienkimi ramkami. Jednak gdy porównujemy go z bardziej standardowym smartfonem, okazuje się, że jest od niego większy zaledwie o kilka milimetrów. Pod względem grubości i wagi Desire HD nie wyróżnia się specjalnie na tle konkurencji, dzięki czemu etykietka cegłofonu zaczepno-obronnego raczej mu nie grozi.

Obudowa jest w całości wykonana z matowego aluminium, dzięki czemu nie pozostają na niej ślady palców i nie trzeba jej ciągle czyścić. Wszystko jest spasowane całkiem nieźle i sztywne, nic nie skrzypi, a pierwsze wrażenie jest całkiem przyjemne, chociaż od razu widzimy, że ten smartfon nie należy do „pancerników”.

Nad wyświetlaczem znajduje się siatka zasłaniająca słuchawkę i diodę sygnalizacyjną. Na prawo od niej znajduje się czujnik zbliżeniowy dbający o to, by wyświetlacz był automatycznie wyłączany, gdy przykłada się telefon do ucha.

Niestety, Desire HD nie odziedziczył po swoim poprzedniku tradycyjnych przycisków funkcyjnych pod wyświetlaczem. Te dotykowe działają bardzo przyzwoicie i dzięki lekkiemu odsunięciu od dolnej krawędzi urządzenia wcale nie jest łatwo przypadkowo je wcisnąć, ale mimo wszystko wolimy takie jak w pierwszym Desire. Na lewym boku znalazły się przyciski do zmiany głośności, a na górnym – wyłącznik, umieszczony w niewielkim zagłębieniu, przez co często mieliśmy problemy z „wymacaniem” jego pozycji. Z tyłu zlokalizowano oko obiektywu, dumnie informującego o tym, że pod nim znajduje się 8-megapikselowa matryca światłoczuła. W robieniu zdjęć aparat wspomagają dwie diody LED. Obok obiektywu widnieje głośnik.

Dostęp do karty SIM i karty microSD uzyskujemy po zsunięciu dolnej części obudowy, a do baterii – po „oderwaniu” plastikowej zaślepki umieszczonej obok przycisków regulacji głośności. Przy czym okazuje się, że w tych plastikowych zaślepkach znajdują się anteny: telefoniczna zagościła na elemencie zakrywającym karty, a GPS – na „drzwiczkach” od baterii. Są to chyba najsłabsze fragmenty konstrukcji Desire HD. Szczególnie niepewnie wygląda dolna pokrywka. Trzyma się ona pozostałej części na dwóch małych, plastikowych zatrzaskach, które sprawiają wrażenie, jak gdyby miały ochotę „wyrwać” się z obudowy telefonu i pójść własną drogą. A skoro podtrzymują one antenę, przez co mają bezpośredni wpływ na siłę sygnału telefonicznego, to nietrudno o czarne wizje. Nie lepiej jest z zaślepką baterii. Aby ją zdjąć, trzeba użyć paznokcia i odrobiny siły. Po udanej operacji widzimy, że całość trzyma się na trzech malutkich wypustkach, które prawdopodobnie mają wytrzymałość liczoną w dziesiątkach otwarć.

Inną niezbyt trafioną decyzją projektową jest bateria. Ma ona pojemność 1230 mAh (dla porównania: HTC Desire ma 1400 mAh, a Samsung Galaxy S – 1500 mAh). To mało, szczególnie gdy weźmiemy pod uwagę rozmiar wyświetlacza i to, że w teorii ma to być urządzenie multimedialne. Bateria jest odrobinę mniejsza od tej montowanej w podstawowym Desire (o około 2 mm niższa i 1 mm węższa), co powoduje, że do głowy przychodzi kojarzące się z pewną reklamą pytanie: „HTC, why?”.