Ekranizacje gier i „egranizacje” filmów

Spóźnialskie hity – Riddick oraz James Bond

Z pomocą zapomnianej gry o dinozaurach mogę płynnie przejść do następnego kawałka zapadłego ciasta. Wciąż używając tej metafory – tym razem skubnę dobrze wypieczoną i bardzo smaczną krawędź. Chodzi o filmówki, które były tworzone bez presji związanej z terminami promocyjnymi. Jest ich kilka, m.in.: TRON 2.0, The Thing, Terminator: Future Shock, Chronicles of Riddick: Escape from Butcher Bay oraz niezapomniana GoldenEye 007.

Z tej listy szczególnie polecam dwie ostatnie. Wybór Riddicka może być dość kontrowersyjny. Po pierwsze, ukazał się w okolicach premiery filmu, po drugie, był niejako jego prequelem. Jest jednak okoliczność łagodząca: gra nie była tworzona na szybko, początkowo zaistniała jako produkcja nawiązująca do Pitch Blacka, czyli poprzedniego filmu o kosmicznym mordercy. Nie jest to więc chałtura, która miała być elementem kampanii marketingowej, tylko pełnoprawna, świetna gra, maksymalnie wykorzystująca potencjał głównego bohatera. Granie muskularnym Riddickiem to sama przyjemność: rozgrywka jest przemyślana, zróżnicowana i bardzo wciągająca. Szczątkową fabułę wynagradza atmosfera oraz gwiazdorska obsada: Ron Perlman oraz Xzibit. „Ucieczka z Butcher Bay” jest nie tylko jedną z najlepszych „egranizacji”, to najlepsze połączenie FPS-a ze skradanką, jakie kiedykolwiek się ukazało. Zachęcam do sprawdzenia, szczególnie teraz, gdy można kupić jej remake przeznaczony na konsole i pecety obecnej generacji.

O GoldenEye 007 napisano już naprawdę dużo. Jest to stara, 13-letnia gra, która wielokrotnie została okrzyknięta najlepszą adaptacją filmu. Wiem, że pecetowcy będą kręcić nosem, mówiąc, że oni dużo wcześniej mieli już Quake'a oraz Duke'a 3D. Jednak konsole to inna bajka – brytyjskie studio Rare dokonało cudu. Projektanci wykorzystali pierwszego w historii „analoga”, który znalazł się w centrum pada Nintendo 64, i stworzyli praojca wszystkich telewizyjnych FPS-ów. Jest to pokrzepiające, bo GoldenEye ukazała się dwa lata po premierze filmu z Brosnanem i oprócz misji, które nawiązywały do fabuły kinowego hitu, nie była aż tak filmowa, jak mogłoby się wydawać. W sukces tej gry nie wierzyli nawet jej twórcy. Okazało się, że całkowicie niesłusznie, bo była to genialna strzelanka ze świetnym trybem wieloosobowym, który przy okazji pozwalał wcielić się w agenta 007. Wniosek jest prosty: najpierw należy opracować dobrą koncepcję, a później dodać do niej kilka filmowych okruchów. Sukces gwarantowany.