Test 13 modemów GSM na USB

Podsumowanie

Przeprowadzony przez PCLab.pl test modemów GSM na USB pozwala wyciągnąć kilka wniosków na temat produktów dostępnych na polskim rynku. Było to możliwe tylko dzięki pomocy firmy Polkomtel, operatora sieci Plus, której jeszcze raz bardzo dziękujemy.

O ile trudno jest wskazać wyraźnego lidera zestawienia, to udało nam się znaleźć istotne różnice pomiędzy poszczególnymi modemami. Brak takiego lidera prawdopodobnie wynika z tego, że chyba wszystkie z badanych urządzeń zostały oparte na układach radiowych tego samego producenta – firmy Qualcomm.

Przede wszystkim, aby uzyskać duże transfery, warto jest sięgnąć po modem nowy. Nie musi to być najnowszy produkt na rynku, gdyż dostępność infrastruktury zgodnej z HSPA+ jest w Polsce wciąż niewielka, ale korzystanie z modemu HSDPA, takiego jak ZTE MF100, nie jest przez nas zalecane. Warto przy okazji podkreślić, że oznaczenia technik obsługiwanych przez modemy mogą się różnić, a mimo to w optymalnych warunkach będą one nadawały czy odbierały dane z tą samą szybkością. Przyczyną jest to, że poszczególne techniki, takie jak HSDPA i HSUPA, mają różne tryby działania, w których modemy komunikują się z różną szybkością. Realna szybkość komunikacji zależy też od trybów obsługiwanych przez stacje bazowe. W praktyce sposób połączenia w standardach 3G, o którym informuje program, może przyjmować wartości: HSDPA, HSUPA, HSPA i HSPA+, w kolejności od najwolniejszego do najszybszego. Trzeba też pamiętać, że niektórzy producenci nie uznają określenia HSPA, które wprowadzono, aby wskazać, że modemy HSUPA, czyli o wyższej prędkości wysyłania danych, są zarazem modemami HSDPA, czyli o wyższej prędkości pobierania. Część producentów stosuje oznaczenie HSPA w modemach, które są szybsze niż pierwsze z modeli oznaczanych jako HSUPA.  Z tego płynie wniosek, że podpisując nową umowę na internet od operatora GSM, warto wymienić wcześniej stosowany modem na nowy. Ale jaki?

Użytkownicy Linuksa powinni przede wszystkim poszukać w internecie informacji o sposobie instalowania poszczególnych modemów w użytkowanej przez siebie dystrybucji systemu operacyjnego. Pozwoli to zminimalizować ewentualne problemy przy pierwszym podłączeniu do internetu. Użytkownicy systemów Windows 7 i Mac OS mogą wybierać dowolnie – wszystkie przetestowane przez nas modemy sprawnie działały pod jednym i drugim systemem. Ponadto wszystkie powinny działać (wg producentów) pod kontrolą starszych wersji Windows: Vista, XP, a niekiedy także 2000.

Gdybyśmy mieli wybrać modem na podstawie wbudowanego oprogramowania, kupilibyśmy produkt marki Sierra Wireless. Jednak bardzo możliwe, że modem będzie użytkowany z wykorzystaniem aplikacji dostarczonej przez operatora, więc to kryterium wcale nie jest tak istotne, jak by się mogło wydawać.

Innym kryterium mogłaby być czułość modemu, czy też skuteczność działania w przypadku małej mocy sygnału. Wtedy polecilibyśmy większość produktów marki Huawei, które wyraźnie zwyciężyły w tej kategorii.

Poszczególne modemy bardzo różnie reagowały na utratę tzw. zasięgu i powrót w obszar o dobrym zasięgu (w trakcie naszego „testu wjazdu do tunelu”). W tym badaniu zdecydowanie najlepiej wypadły modemy Huawei: E1752, E1800 i E5830. Po powrocie do obszaru o dużej mocy sygnału przerwany wcześniej transfer błyskawicznie rósł do pierwotnej, maksymalnej wartości. Najgorzej poradził sobie ZTE MF636, który zerwał połączenie w chwilę po wprowadzeniu tłumienia uniemożliwiającego transfer danych. Połączenie zerwały też ZTE MF668 i Sierra Wireless USB309, choć trwało to chwilę dłużej niż w przypadku MF636. Pozostałe modemy nie zrywały połączenia, ale niezbyt szybko, stopniowo wracały do pierwotnego transferu z okresu przed symulowanym wjazdem w tunel.

Nasuwa się jeden wniosek końcowy: kupując modem, warto kierować się:
a) standardem działania modemu,
b) ceną,
c) gustem.
Trzymając się tej kolejności, każdy wybierze optymalnie. Warto przy tym pamiętać, że praktycznie wszystkie modele modemów z naszego testu można kupić za symboliczną złotówkę, podpisując umowę z operatorem na świadczenie usług dostępu do internetu. Oczywiście, będzie to umowa na co najmniej rok lub dwa.