Postal 2 - hit czy szmira roku?

W siedmiu krajach produkcja ta została całkowicie zakazana. Przed programistami z RWS zamknęły się lukratywne rynki Niemiec, Australii i Brazylii. W kilku innych państwach grę dystrybuowano w wersji ocenzurowanej lub nałożono na nią pewne restrykcje prawne. Abstrahując już od faktu, czy Postal, w gruncie rzeczy program dosyć przeciętny, zasługiwał na taką swoistą burzę w szklance wody, czy też nie. Przyznać jednak należy, że "promocja" gry przyniosła nad wyraz dobre efekty... sprzedaży.


Pieniądz rządzi światem, kontynuacja Postala była tylko kwestią czasu. Czy i tym razem grupa programistów - dewiantów z zapyziałego Tucson w Arizonie - zaserwuje nam porcję niestrawnych flaków z olejem, czy też mają jakiegoś asa w rękawie? Przekonajmy się!

Powrót psychopaty

Oto on! Typowy przedstawiciel amerykańskich nizin społecznych. Chleje piwo Budweisera (1-3% - skandal! Toż to woda gazowana!), edukację zakończył na "High School'u", posiada używane autko, mieszka w zdezelowanej przyczepie kempingowej na jakimś zadupiu i jest święcie przekonany, że "French fries" to narodowe danie rodem ze Stanów Zjednoczonych... Och! Zapomniałem dodać, iż nasz bohater posiada również psa, który maniakalnie - za przeproszeniem szanownych Czytelników – zasrywa mu podwórko, zrzędliwą połowicę o uroczym "anielskim głosiku" i komórkę – taką na narzędzia, ma się rozumieć, skleconą z desek.

Twórcy gry nie zdobyli się nawet na wysiłek nadania naszemu chojrakowi prawdziwego imienia i ochrzcili go po prostu mianem "Postal Dude". No trudno, niech im będzie. Nasz ekhem... Dude, to czystej wody psychopata o diabelskiej aparycji. Czarny płaszcz i lustrzanki w klimacie Matrixa, plus zawadiacka kozia bródka w stylu Bolesława Prusa. Oto Postal Dude, antyteza bohatera.

Fabuła gry jest mało wyszukana. Przez pięć kolejnych dni wcielamy się w postać Dude'a i pomagamy mu w wielce poważnych zadaniach. Ot, chociażby, musimy kupić mleko, oddać książkę do biblioteki itd. Trywialne? Tylko z pozoru. Nasz bohater co chwila pakuje się w nie lada kłopoty.


Mieszkańcy miasteczka Paradise to banda mentalnych wykolejeńców. Po ulicach sennego miasteczka włóczą się jakieś podejrzane indywidua. Miejską bibliotekę opanowali fanatyczni obrońcy środowiska naturalnego, pragnący spalić wszystkie książki tylko po to, aby oszczędzić kilka drzew. Po ulicach Paradise krążą też sfrustrowane bojówki rodziców, pragnących uchronić swoje pociechy przed... przemocą w grach komputerowych! I należy podkreślić, że w swych działaniach są dosyć radykalni; już na samym początku gry, kiedy odbieramy czek na okrągłą sumkę w firmie Running With Scissors – tak!, tak! Postal Dude jest pracownikiem firmy software'owej (zapewne czyści szalety) – musimy odeprzeć brutalny atak na siedzibę chlebodawcy.