Przegląd nowoczesnych technik wyświetlania

VA, MVA i PVA i ASV LCD

Inna grupa LCD to matryce wykonane w technice VA (ang. Vertical Alignment) lub wywodzące się z niej. Ich cechą charakterystyczną jest pionowe, a zarazem ukośne ułożenie ciekłych kryształów względem powierzchni panelu. Pierwsze z nich, VA, charakteryzowały się małymi kątami widzenia i dosyć długimi czasami reakcji, ale technika ta bardzo szybko ewoluowała i została zastąpiona przez MVA (ang. Multi-domain Vertical Alignment). MVA różni się od VA niejednolitym ułożeniem kryształów. Dzięki temu, że są one pochylone w dwie strony, obserwowany obraz wygląda podobnie niezależnie od kąta patrzenia. W przypadku VA obraz był najciemniejszy, gdy się na niego patrzyło z jednego boku, i najjaśniejszy, gdy był obserwowany z przeciwległej strony.

W praktyce MVA z dwoma kierunkami pochylenia ciekłych kryształów nie daje obrazu idealnie jednolitego pod każdym kątem, z jakiego jest obserwowany. Dlatego z czasem pojawiły się jej modyfikacje o większej liczbie różnych ułożeń kryształów, takie jak P-MVA (ang. Premium MVA) i S-MVA (ang. Super-MVA), po czym na rynek wprowadzono A-MVA (ang. Advanced MVA). Ta trzecia jest stosowana obecnie; pozwala na uzyskanie bardzo dobrych kątów widzenia zarówno w pionie, jak i poziomie, a także bardzo dużego kontrastu.

Inną odmianą, która wywodzi się z VA, a konkretnie z MVA, jest PVA (ang. Patterned Vertical Alignment lub Patterned-ITO Vertical Alignment). Zmodyfikowany układ elektrod w PVA sprawia, że kosztem ograniczonej szybkości działania panelu udało się uzyskać większy kontrast, a jednocześnie zmniejszyć koszty produkcji wyświetlacza w porównaniu z MVA. Matryce PVA działają najczęściej z 18-bitowymi kolorami, ale w sprzedaży są dostępne także produkty S-PVA (kto by pomyślał :) – ang. Super PVA), które mogą odwzorowywać znacznie większą paletę barw. Najczęściej wyświetlają obraz 24-bitowy, ale są dostępne także wersje pozwalające na odwzorowanie 48-bitowego koloru, czyli setek bilionów barw. Tak dużą liczbę kolorów uzyskano przez podzielenie każdego subpiksela na dwa i niezależne sterowanie każdą z tych części.

Jeszcze bardziej zaawansowaną odmianą wyświetlacza typu VA jest ASV (ang. Advanced Super View lub też Axially Symmetric Vertical Alignment), występująca też pod nazwą CPA (ang. Continuous Pinwheel Alignment), w której na każdy piksel przypada wiele subpikseli i odpowiadających im elektrod. Bez napięcia zasilania kryształy ułożone są pionowo względem płaszczyzny ekranu. Po przyłożeniu napięcia ciekłe kryształy zaczynają się poruszać, ustawiając się promieniście do środka elektrod subpikseli.