GeForce GTX 480 (Fermi) – nowa generacja kart graficznych NVIDI-i (w końcu!)

Fermi pręży muskuły – wydajność teselacji i DirectCompute

Postanowiliśmy sprawdzić, jak architektura GF100 sprawdza się w testach, które bardzo mocno obciążają kartę obliczeniami związanymi z teselacją i (lub) DirectCompute. Testy te należy traktować jako syntetyczne, ponieważ to, co zawierają, jeszcze długo nie pojawi się w grach (jeśli w ogóle się pojawi).

Na pierwszy test wybraliśmy demo NVIDI-i o nazwie Island:

Mamy tu do czynienia z w pełni dynamicznie generowaną powierzchnią oceanu. Demo wykorzystuje teselację, aby wzbogacić fale w szczegóły, oraz DirectCompute, aby przeliczać na bieżąco, w jaki sposób zmienia się kształt i ułożenie fal. Testy przeprowadziliśmy po ustawieniu współczynnika teselacji na 20. Taki wybór wynika z tego, że powyżej tej wartości obserwowaliśmy znaczny spadek wydajności, a trudno było przy tym zauważyć jakiekolwiek różnice w wyglądzie.

Oparty na architekturze Fermi GeForce GTX 480 radzi sobie w takich warunkach ponad dwa razy lepiej niż najmocniejszy układ AMD.

Użyliśmy także dema NVIDI-i prezentującego symulację włosów.

Demo to wykorzystuje teselację, aby zwiększyć szczegółowość fryzury, oraz DirectCompute, aby symulować zachowanie fryzury w zależności od siły i kierunku wiatru itd. Bardzo byśmy chcieli zobaczyć tak symulowane włosy w grach.

Tym razem przewaga GeForce'a nad Radeonem jest prawie trzykrotna.

Po dwóch testach przygotowanych przez NVIDI-ę czas na test firmy AMD. W pakiecie SDK DirectX-a 11 znajdują się prezentacje i przykłady. Spora część z nich została wykonana przez programistów AMD. My wybraliśmy demo pokazujące podział wielokątów na mniejsze metodą Catmula-Clarka. 

Pomiary wykonaliśmy przy dwóch różnych współczynnikach gęstości podziału: 15 (najwyższy, przy którym jeszcze zauważaliśmy jakieś różnice) i 31 (najwyższy, jaki da się ustawić w tej prezentacji).

Nie, te wyniki to nie jest nasza pomyłka. Tyle naprawdę wychodzi. Jest to test zdecydowanie syntetyczny, ale komentarz i tak jest zbędny.

Na zakończenie znany benchmark Unigine Heaven 2.0, który wykorzystuje teselację wszędzie tam, gdzie tylko się da. Mimo że jest oparty na prawdziwym silniku gry, to w praktyce sposób wykorzystywania teselacji w tym teście jest na tyle „nachalny”, że zbyt szybko nie spotkamy się z czymś takim w rzeczywistości. Ale za to potrafi wycisnąć z teselatorów karty graficznej wszystko, co się da.

Test wykonywaliśmy w dwóch różnych ustawieniach jakości teselacji: Normal i Extreme. Nie ma pomiędzy nimi praktycznie żadnej różnicy wizualnej, ale jest całkiem spora pod względem wydajności i liczby generowanych wielokątów.

Już porównanie średniej wydajności Radeona HD 5870 i GTX-a 480 robi wrażenie. Ale jeszcze większe robi porównanie minimalnej liczby klatek na sekundę. Gdy na ekranie jest naprawdę wiele wielokątów (w tym teście najwięcej jest ich wtedy, gdy się patrzy na charakterystycznego smoka), GeForce potrafi być nawet trzy razy szybszy od Radeona.

Tych kilka testów syntetycznych pokazuje, że różnica w możliwościach przetwarzania geometrii między Radeonem HD 5870 a GeForce'em GTX 480 jest naprawdę ogromna. Tak samo jest z DirectCompute. 16 silników PolyMorph, cztery silniki rasteryzujące i szybka pamięć podręczna robią swoje.