CM Storm Sentinel Advance – myszka z nietypowym ekranikiem

Wrażenia z użytkowania

CM Storm Sentinel Advance przetestowaliśmy przy użyciu licznych gier. Wśród nich znalazły się takie tytuły, jak: BattleForge, Call of Duty 4: Modern Warfare, Call of Duty: Modern Warfare 2, Command & Conquer: Red Alert 3 – Powstanie, Company of Heroes: Tales of Valor, Dragon Age: Początek, Far Cry 2, Painkiller: Resurrection, Unreal Tournament III, Wiedźmin, World in Conflict: Soviet Assault.

Spory, przeznaczony dla osób praworęcznych model Sentinel Advance jest bardzo dobrze wyprofilowany, dzięki czemu niemal w całości wypełnia dłoń. Kto na co dzień korzysta z myszki profilowanej, ten do kształtów Sentinela przyzwyczai się bardzo szybko, użytkownicy mniejszych, symetrycznych będą mieli trudniej, ale to kwestia przyzwyczajenia. Dwa dni z Sentinelem – i ciężko będzie wrócić do symetrycznej myszki. Dobrze leży w dłoni, a to za sprawą gumowej obudowy i krzywizn po obu bokach. Zagłębienie na kciuk jest bardzo wyraźne. Przypomina trochę rozwiązania z myszek Logitecha, ponieważ obudowa została delikatnie „naciągnięta”, tak aby kciuk mógł na niej spokojnie spoczywać. Podczas korzystania z Sentinela przeszkadzał nam trochę delikatnie głębszy obrys fragmentu, na którym spoczywa palec. Nie zmniejszał on precyzji, jednak lekko odbijał się na wygodzie. Naszym zdaniem dużo lepiej sprawdziłaby się zwyczajna gładka obudowa. Obudowa gryzonia nie ściera się i nie brudzi. Jedynie czasami na osłonie ekraniku OLED mogą pojawić się niewielkie smugi. Temu jednak raczej nie da się zaradzić.

Główne przyciski Sentinela wciskają się ze średnim, odpowiednim oporem. Jak przystało na myszkę dla graczy, działają trochę głośniej niż w zwykłych gryzoniach, ale nie powinno to nikomu zbytnio przeszkadzać. Zaznaczmy, że prawy przycisk wydaje dźwięk trochę głośniejszy, bardziej głuchy. Boczne guziki wciskają się już z większym oporem i są głośniejsze. Sprawiają wrażenie bardzo solidnych, więc nie ma obaw, że po jakimś czasie odpadną. Żadnych zastrzeżeń nie mamy co do pozostałych trzech przycisków. Gumową rolkę przekręca się bez żadnych problemów, a skok jest wyraźny. Kółko podczas wciskania stawia średni opór, jest ciche, a możliwość jego przekręcenia jest niewielka. Niestety, nasze testy wykazały, że rolka przy szybszym kręceniu ma skłonność do „piszczenia”. Nie zdarzało się to często (podczas grania – praktycznie nigdy), jednak może być trochę uciążliwe, zwłaszcza przy przewijaniu dokumentów.

Cztery teflonowe ślizgacze sprawiają, że CM Storm Sentinel Advance przesuwa się płynnie po każdej powierzchni. Co ważne, robi to bardzo cicho. Podczas testów korzystaliśmy z powierzchni materiałowych, szklanych, drewnianych i metalowych – zarówno miękkich (Steelpad QcK), jak i sztywnych (Razer Destructor, Icemat 2nd Edition). Szmer wywoływany przez tarcie był bardzo cichy i zależał głównie od rodzaju powierzchni, po jakiej przemieszczana była myszka. Ślizgacze Sentinela nie wykazują nadmiernego zużycia i powinny spokojnie wystarczyć na dziesiątki, jak nie setki godzin wirtualnych potyczek. W razie potrzeby można skorzystać z elementów rezerwowego zestawu.

Podwójny laserowy sensor Sentinela spisał się bardzo dobrze. Działał poprawnie na wszystkich testowych powierzchniach. Niestraszne mu były podkładki materiałowe, szklane, piankowe, pokryte warstwą metalu czy blat redakcyjnego biurka. Kursor myszki (a właściwie celownik) nie gubił się ani nie wykonywał żadnych nieoczekiwanych ruchów. Nie dostrzegliśmy także występowania efektu akceleracji wstecznej lub pierwotnej. Precyzję działania techniki Storm Tactical Twin-laser Sensor sprawdzaliśmy w kilku konfiguracjach – zarówno przy niskiej czułości i wysokiej rozdzielczości, jak i na odwrót, ale także w ustawieniach bardziej wypośrodkowanych. Zawsze nasze ruchy były odwzorowywane prawidłowo. Dla osób grających w sieciowe strzelanki ważny jest jeszcze jeden aspekt, tzw. lift off distance, czyli maksymalna odległość, w jakiej po podniesieniu myszki jej sensor jeszcze odczytuje zmiany położenia. W Sentinelu jest ona bardzo mała. Zaraz po podniesieniu gryzonia w powietrze kursor zamiera. Nie ma obawy, że przy dynamicznych pojedynkach uniesiemy przypadkowo myszkę, a postać zrobi niespodziewany obrót o 180 stopni. Za ten element należy się duży plus. Ciekawostka: rozdzielczość można zmieniać nie tylko z poziomu sterowników czy przełączając się pomiędzy ustawionymi wcześniej zakresami. Otóż prostą kombinacją przycisków myszki można włączyć możliwość zmiany rozdzielczości sensora za pomocą rolki (skok co 25 dpi). Zmiana dpi następuje łącznie dla obu osi lub – po wciśnięciu jednego z bocznych guzików – tylko dla jednej z nich. W takiej sytuacji przydaje się wyświetlacz, na którym na bieżąco wyświetlana jest wybrana rozdzielczość. Oprócz tego ekranik OLED informuje nas o wybranym profilu ustawień. Informacje są na nim wyświetlane bardzo wyraźnie, a efekt smużenia nie występuje nawet przy ich bardzo szybkim przełączaniu.

W kilku słowach musimy wspomnieć także o podświetleniu i ciężarkach. Diody LED świecą wyraźnie. Zostały jednak umieszczone w taki sposób, że podczas pracy praktycznie ich nie widać. Emitowane przez nie światło nie jest bardzo jaskrawe i nie przeszkadza nawet w nocy. Na pewno dużo jaśniejszy będzie monitor. Na szczęście w razie potrzeby podświetlenie można całkowicie wyłączyć. Choć sam Sentinel nie należy do lekkich, system dodatkowych ciężarków może się przydać. Z piankowym fragmentem, w który wkłada się ciężarki, wiąże się pewna niedogodność: po jego zamontowaniu dosyć trudno go wyciągnąć. Na szczęście wagę myszki dobieramy zazwyczaj raz, więc nie będzie trzeba często zaglądać pod klapkę.