CM Storm Sentinel Advance – myszka z nietypowym ekranikiem

Sterowniki

Na płycie dołączonej do myszki znajdowały się sterowniki (wraz z aplikacją) w wersji 1.2. Jednak na potrzeby testów postanowiliśmy pobrać najnowszą wersję 1.3 ze strony producenta. I tutaj mała ciekawostka. Do tej pory wydawało się nam, że sterowniki do kart graficznych dużo zajmują. Musimy zweryfikować ten pogląd. Plik dla myszki CM Storm Sentinel Advance zajmuje ponad 200 MB. Jakby tego było mało, nie jest to instalator w formie pliku wykonywalnego lub spakowanego archiwum. Sterowniki i oprogramowanie są rozpowszechniane w formie obrazu ISO. Dla niektórych rozmiar oraz rodzaj pliku mogą być pewnym problemem.

Trzeba przyznać, że aplikacja sterująca ustawieniami myszki jest niesamowicie rozbudowana – jeszcze takiej nie widzieliśmy. Tuż przed pojawieniem się właściwego okna z szeregiem ustawień mamy możliwość wybrania jednego z dwóch trybów działania sensora: Casual Gaming (praca biurowa oraz proste gry niewymagające wysokiej precyzji) i Pro Gaming. Producent nie wyjaśnia, na czym dokładnie polega różnica pomiędzy nimi. Możemy tylko przypuszczać, że być może jest ona związana z liczbą aktywnych laserów w sensorze.

Opcje podzielono na sześć okien. Pierwsze z nich nazwano Main Control. Możemy w nim przypisać funkcje do przycisków myszki, ustawić rozdzielczość sensora, czułość, częstotliwość raportowania zmian położenia myszki lub zarządzać profilami. W pełni programowalne są wszystkie dostępne przyciski i rolka (mocno ograniczoną listę funkcji ma jedynie guzik do szybkiej zmiany profilów). Opcji jest naprawdę ogrom i każdy powinien być zadowolony. Oprócz standardowych „kilku rodzajów kliknięć”, Cofnij, Naprzód do guzika można przypisać także dowolny klawisz klawiatury lub jego kombinację z klawiszami modyfikującymi (Ctrl, Alt itp.), makro, skrypt czy funkcje sterujące odtwarzaczem multimedialnym.

W środku okna odtwarzane jest wideo prezentujące wszystkie przyciski myszki. Zaraz pod nim umieszczono okienko z ustawieniami częstotliwości raportowania. I tym razem programiści zaskakują liczbą dostępnych opcji. Zazwyczaj spotykamy trzy, góra cztery ustawienia, a tu jest ich aż... 10! Oprócz standardowych 125, 250, 500 i 1000 Hz na liście znalazły się: 111, 142, 166, 200 i 333 Hz. Ponoć od przybytku głowa nie boli.

Po prawej stronie znajdują się paski do ustawiania rozdzielczości sensora. Jednocześnie możemy korzystać z czterech różnych ustawień. Rozdzielczość możemy regulować osobno dla każdej z osi w zakresie od 100 do 5600 dpi (ze skokiem wynoszącym 25 dpi). Niżej umieszczono trzy suwaki do zmiany czułości, prędkości dwukrotnego kliknięcia oraz opóźnienia reakcji na wciśnięcie przycisku (od 250 µs do 32 ms).

Ostatnia interesująca nas część okna to zarządzanie profilami umieszczone przy dolnej krawędzi. Można korzystać maksymalnie z pięciu profilów (licząc ten z ustawieniami fabrycznymi). By nie trzeba było zapamiętywać, który z nich został skonfigurowany pod kątem danej aplikacji, profilom można nadawać nazwy oraz przyozdabiać je obrazkami. Profil standardowy przy każdym zapisaniu ustawień przenoszony jest także do pamięci wbudowanej w myszkę. W osobnym oknie możemy określić, które z pieczołowicie przygotowanych ustawień także powinny się w niej znaleźć. Dzięki temu przy zmianie komputera nie trzeba instalować sterowników i ustawiać wszystkiego od nowa.

W Color Control znajdują się opcje związane z podświetleniem myszki. Diody mogą być wyłączone lub świecić jednym z siedmiu dostępnych kolorów. Co ważne, barwy można ustawiać niezależnie dla diody znajdującej się za ekranikiem i dwóch na spodzie. LED-y mogą świecić ciągłym światłem, przygasać, imitując rytm oddychania, lub migać w momencie wciśnięcia któregoś z przycisków. Dostępna jest również jedna opcja związana z ekranikiem OLED. Otóż może on wyświetlać obrazek (np. logo klanu) w formacie BMP, pod warunkiem że jest on czarno-biały i ma wymiary 32 na 32 piksele.

Następne okno umożliwia tworzenie makr. Sekwencje klawiszy mogą być zapisywane wraz z opóźnieniem pomiędzy kolejnymi wciśnięciami lub bez niego. Po skończeniu nagrywania makra można je edytować: zmieniać kolejność poleceń, usuwać niepotrzebne dane czy modyfikować opóźnienia. Każde z utworzonych makr może być odtwarzane na pięć różnych sposobów: w pętli (do momentu ponownego wciśnięcia i puszczenia przycisku), jednorazowo po puszczeniu przycisku, jednorazowo po jego naciśnięciu (nie trzeba go puszczać), w pętli aż do momentu jego puszczenia oraz w pętli do momentu następnego wciśnięcia.

W oknie Script można tworzyć bardziej zaawansowane skrypty zawierające różne polecenia (GOTO, IF, REPEAT itp.). Tworzenie i edycja skryptów przebiega identycznie jak w przypadku makr. Również sposoby ich uruchamiania i zatrzymywania są niemal takie same. Oprócz tych makr dostępne jest wywołanie „dwufazowe” (skrypt będzie działał do napotkania polecenia PAUSE, puszczenie guzika spowoduje kontynuowanie skryptu) oraz dwa wieloetapowe (zatrzymanie na każdym poleceniu PAUSE, z tym że wykonywanie skryptu może być kontynuowane po puszczeniu przycisku lub jego ponownym wciśnięciu).

Library pozwala na zapisywanie, odczytywanie i ładowanie makr z dysku twardego. To tak na wszelki wypadek, gdyby użytkownik nagle zapragnął podzielić się swoją twórczością z przyjaciółmi.

Ostatnie z dostępnych okien zawiera dwa przyciski, po których kliknięciu można szybko przenieść się na stronę producenta z najnowszymi sterownikami lub ręcznie zaktualizować firmware myszki.