Mass Effect 2 – druga część kosmicznej opery

Grafiką i dźwiękiem

Mass Effect 2 jest świetnym przykładem na to, jak można w pełni wykorzystać możliwości silnika graficznego, który liczy sobie ponad trzy lata. W grze zastosowano Unreal Engine 3.0, ale to nie potężny silnik czyni grę ładną, przynajmniej według jednego z panów pracujących w Epic Games, a my się z tym stwierdzeniem w stu procentach zgadzamy. Ale najpierw łyżka dziegciu. Gra ma pewne niedociągnięcia graficzne, które najprawdopodobniej wynikają z tego, że wersja gry jest jeszcze wczesna, i zapewne zostaną naprawione w aktualizacjach. Najczęstszym zaobserwowanym przez nas błędem było lewitowanie postaci po niefortunnej kolizji na przykład z drzwiami. Zdarzyło się nam to sześć razy w ciągu całej rozgrywki, której czas zatrzymał się na niemalże 36 godzinach. Jest to imponujący wynik. I to tyle, jeżeli chodzi o błędy związane z grafiką. Gra do tych najpiękniejszych nie należy, ale jej mocną stroną jest bardzo solidne wykonanie. Silnik silnikiem, ale aby gra dobrze wyglądała, muszą być odpowiednie mapy i tekstury na nich. Mass Effect 2 wygląda bardzo poprawnie, a animacja szkieletowa twarzy oraz rozdzielczość tekstur na większości obiektów są naprawdę dobre.

 Za$#%#$%#$sty skybox

Niedawno mogliśmy przetestować grę Dark Void, która pod względem grafiki wypadła bardzo blado w porównaniu z tą. Wspominamy o niej dlatego, że też została oparta na Unreal Engine 3.0, a wygląda dużo gorzej. Z gier korzystających z silnika firmy Epic ładniejsza od Mass Effect 2 jest naszym zdaniem tylko Batman: Arkham Asylum, ale to już wersja 3.5. Jedyne, co nam się nie spodobało, to odrobinę za długi czas ładowania poszczególnych obszarów: średnio dwie minuty. Irytowało to, że również pomiędzy poszczególnymi piętrami swojego statku kosmicznego widzieliśmy urocze tło oraz napis loading. 

Temu panu coś źle z oczu patrzy

Jak mówią, nie ma róży bez kolców. Skoro gra wygląda ładnie, z reguły można spodziewać się ogromnych wymagań. Ale tym razem jest inaczej. Liczba klatek na sekundę spadała poniżej 50 tylko w jednym miejscu w całej grze. Graliśmy w rozdzielczości 1920×1200 z włączonymi wszelkimi graficznymi wodotryskami i filtrowaniem anizotropowym ×2. Dobre zoptymalizowanie grafiki to zdecydowanie mocna strona gry. Oprawa dźwiękowa również jest bardzo dobra. Było nam dane zagrać w anglojęzyczną wersję gry, ale zrobiliśmy to z przyzwyczajenia, a nie dlatego, że nie lubimy głosu pana Maleńczuka :) Głosy postaci bardzo dobrze pokrywają się z ich ustami, są wyraźne, dobrze wypozycjonowane oraz pasują do wypowiadanych kwestii. Podczas gry nie natrafiliśmy na żadne wpadki dźwiękowe. Muzyka również jest adekwatna do akcji dziejącej się na ekranie komputera i zdecydowanie nie męczy – stanowi subtelne dopełnienie całości. Poszczególne obszary są bardzo dobrze przemyślane i eksploruje się je z przyjemnością.

Eksploracja zrujnowanych statków to standard