Mass Effect 2 – druga część kosmicznej opery

Wirtualny kosmos, czyli pęd ku pracy

Tereny, na których dzieje się akcja gry, potrafią się od siebie bardzo różnić. Zrujnowane planety, podmokłe bagna, tropiki, bazy naukowe, kopalnie, gigantyczne miasta – to tylko niektóre. W ręce Sheparda wyjątkowo szybko trafia odnowiony statek kosmiczny Normandy, który okaże się wielce pomocny przy wykonywaniu zadań. Podróże pomiędzy planetami wyglądają podobnie jak w Jedynce: gracz przemieszcza się statkiem, a pokonywanie całych układów planetarnych wymaga udania się do tzw. przekaźników masy. U kupców są do nabycia mapy, które dodatkowo zwiększają teren działań, odkrywając dodatkowe systemy planetarne.

Przedstawiciel rasy Drell

Odwiedzanie planet ma dwojaki cel. Po pierwsze, możemy z nich pozyskiwać surowce za pomocą specjalnej sondy. To zdecydowanie duże usprawnienie względem poprzedniej części gry. Tym razem cztery kluczowe surowce pozyskujemy zdalnie, z orbity. Pojawia się wówczas planeta, parę wskaźników oraz znacznik, który umożliwia gromadzenie surowców. Znacznikiem przeczesujemy planetę, a gdy trafiamy na złoże danego surowca, wskaźniki odpowiednio rosną. Do wydobywania służą sondy. Ich liczba jest ograniczona, ale można ją uzupełniać w wielu punktach i za śmiesznie niską cenę. Z przeczesywaniem planet jest dokładnie tak jak z hasaniem po bagnach – to wciąga, ale na dłuższą metę jest nużące. Wiadomo: co za dużo, to niezdrowo. Pozyskane dobra możemy przeznaczyć na usprawnienia związane z wytrzymałością poszczególnych członków drużyny oraz dotyczące wszystkich klas broni... I to w zasadzie tyle wydatków. Za każdą misję otrzymujemy wynagrodzenie od naszego pracodawcy, organizacji Cerberus. Kredyty w dalszym ciągu są uniwersalnym środkiem płatniczym, uznawanym we wszystkich sklepach. Warto rozmawiać z kupcami, zanim coś się kupi, ponieważ odpowiednio poprowadzona rozmowa może zaowocować zniżką na wszystkie produkty.

Mordin FTW 

Drugi aspekt przeczesywania ciał niebieskich to anomalie. Czasem, gdy trafiamy na odpowiednią planetę, otrzymujemy komunikat o wykrytej anomalii. Wówczas za pomocą sondy szukamy punktu, z którego dochodzi sygnał. Ta minigra ma na celu zlokalizowanie kropki i wysłanie sondy w jej okolicę. Wtedy gracz wciela się w postać Sheparda i uczestniczy w misji pobocznej. Jest ich całkiem sporo, a zadania są bardzo różnorodne. Jednym z ciekawszych zadań jest wrak statku kosmicznego, który znajduje się nad urwiskiem i sprawia wrażenie, jakby miał za moment runąć w przepaść. Zadaniem gracza jest przedarcie się na dziób statku i pozyskanie informacji z konsoli pojazdu. Nagrodą za misje tego typu są pieniądze, doświadczenie oraz szczegóły dotyczące fabuły.

The horror... the horror...

W statku kosmicznym, którym dowodzi Shepard, zaszły drobne zmiany. Gracz ma własne lokum, które jest zaopatrzone w akwarium oraz puste półki. Akwarium równa się rybki (do nabycia w różnych sklepach), a półki można zapełnić miniaturowymi modelami statków kosmicznych. Dodatkowo w pomieszczeniu komandora możemy się przebrać oraz dostosować pancerz do następnej misji. Na głównym pokładzie pojawiła się pani, która jest kimś w rodzaju osobistej sekretarki. Informuje nas o nowych e-mailach oraz o statusie członków drużyny. Pani naprawdę się przydaje, podobnie jak prywatna skrzynka e-mailowa. Czasem odbieramy wyjątkowo ciekawe wiadomości z podziękowaniami, pogróżkami oraz potencjalnymi zadaniami pobocznymi. Nie ma ich szczególnie dużo, ale znacznie urealniają rozgrywkę i sprawiają, że czujemy się jak dzieciak z reklamy cukierków Nimm 2 – łakocie i witaminy.

Don't f**k with Aria

Zadania można podzielić na cztery grupy. Pierwsza z nich to wątek główny, który nieuchronnie zbliża gracza do końca gry oraz ujawnia dalsze fragmenty fabuły. Druga to zadania związane z pozyskiwaniem najemników mających pomóc Shepardowi. Wykonanie dodatkowych zadań najemników zaowocuje ich lojalnością wobec Sheparda. Do trzeciej grupy możemy zaliczyć zadania wynikające z anomalii, a ostatnia to te, które otrzymujemy od mieszkańców konkretnych miast. Jak to bywa w ostatnich produkcjach BioWare, gracz już na samym początku wie, czym będzie się zajmował przez trzy czwarte czasu trwania rozgrywki: gromadzeniem drużyny. Podobnie było w grze Dragon Age: Początek, nie inaczej jest w Mass Effect 2.

Tropiki to jeden z wielu terenów działań

Świat gry jest spory, zadań jest dość dużo i nie można narzekać na nudę. Widać dbałość o szczegóły: duże miasta tętnią życiem, ludzie rozmawiają ze sobą, a gracz ma duży wpływ na to, jak będzie się zachowywał względem napotkanych osób. Dobrze, że pomimo dużej ilości walki nie zapomniano i o tym, że Mass Effect 2 to jednak gra z elementami RPG. Mała informacja dla niewtajemniczonych: RPG to nie jest produkcja, w której rozgrywka skupia się na tonach śmiercionośnego żelastwa, statystyk i nieustannej walki w pogoni za doświadczeniem. RPG to również odgrywanie postaci, a z komandorem Shepardem i dokonywanymi przez niego wyborami można się całkiem mocno utożsamiać i to jest zdecydowanie jedna z wielu mocnych stron tej gry.

Zaed Massini – postać dodatkowa pochodząca z dodatku DLC