Mass Effect 2 – druga część kosmicznej opery

Z czym i do kogo

Mass Effect 2 od poprzednika różni się odczuwalnie ilością walki. W dalszym ciągu rozmowy z bohaterami niezależnymi są bardzo ważne, ale wymiana ognia wysunęła się na pierwszy plan. Zdecydowana większość misji sprowadza się do pacyfikowania różnorakich wrogów. Oczywiście zdarzają się wyjątki, jak dotarcie do komputera znajdującego się we wraku statku wiszącego nad urwiskiem albo śledzenie ważnego polityka, ale zdecydowana większość gry to radosna rozwałka, która się nie nudzi. Widok to perspektywa trzeciej osoby. Jeśli chodzi o wymianę ognia, gra ma bardzo dużo wspólnego m.in. z Gears of War oraz nieszczęsną Dark Void.

Mass Effect 2 to gra, która jest zdecydowanie ładniejsza, niż jej poprzednik

Do przetrwania niezbędne jest umiejętne korzystanie z elementów otoczenia, za którymi można się schować. Na wyższych stopniach trudności walka bez korzystania z elementów krajobrazu zapewniających osłonę to bardzo zły pomysł. Jest dostępna klasa postaci, która radzi sobie bardzo dobrze w zwarciu z shotgunem, ale nie oznacza to, że można wybiec na środek pola walki i z pieśnią na ustach strzelać do przeciwników. W tej grze umiera się dosyć często – i bardzo dobrze. Odpowiednio trudna walka zdecydowanie wydłuża rozgrywkę, ale tu nie jest to sztuczny zabieg. Potyczki są wyjątkowo dynamiczne i nie nudzą się. Zauważyliśmy, że wszędzie tam, gdzie jest dużo poprzewracanych pudełek i elementów krajobrazu stanowiących ochronę, jest też walka. Tak, da się przewidzieć, gdzie będzie trzeba strzelać. Ale pierwsza część serii jest bardziej „śmiertelna”.

Odpowiednia ilość efektu blur podczas biegu

Do wyboru jest parę klas broni: pistolety, karabinki automatyczne, karabiny maszynowe, shotguny, karabiny snajperskie, broń ciężka. Narzędzia mordu są na tyle zróżnicowane, że da się łatwo odczuć różnicę pomiędzy dwoma modelami z tej samej grupy, ale śmiercionośnego żelastwa jest zdecydowanie za mało, choć jest ciekawe. Nie mamy do czynienia z grą akcji, w której liczba broni oscyluje zazwyczaj w okolicy kilku, tylko z epicką produkcją, której ukończenie wymaga sporo czasu. Podobnie pancerze. Gracz może je zmieniać tylko na głównym bohaterze. Poszczególne elementy pancerza oprócz wyjątkowego wyglądu mają unikatowe właściwości, które można dostosować do upodobań.

Przyjdzie Wam eksplorować również podejrzane laboratoria

Mimo ilości walki są elementy RPG – mało, ale jednak. Postać się rozwija przez zdobywanie doświadczenia za wykonane misje, a nie walkę. W zależności od klasy ma ona dostęp do kilku umiejętności zwykłych oraz jednej specjalnej. Odblokowanie potężnej umiejętności specjalnej wymaga lojalności danej osoby. A w skład drużyny zawsze wchodzą trzy, w tym główny bohater. W niewielkim stopniu można kontrolować także dwie pozostałe. Gracz może w dowolnym momencie zatrzymać wydarzenia na ekranie i za pomocą specjalnego menu wydać stosowne rozkazy swoim podwładnym. Pomysł spodobał się nam, ponieważ wykonanie manewru dowodzenia przebiega wyjątkowo szybko i sprawnie. Największym usprawnieniem w stosunku do poprzednika jest sposób celowania, które teraz zależy wyłącznie od oka gracza. W pierwszej części był to system hybrydowy, w którym o efekcie strzału w dużej mierze decydowały statystyki postaci. Teraz jest dużo dynamiczniej.

Stary, co ci się stało w twarz?

Sztuczna inteligencja naszych podopiecznych stoi na całkiem niezłym poziomie, chociaż w ferworze walki zdarzało się im odbiec od pola bitwy albo niepotrzebnie szarżować na pozycję zajętą przez przeciwnika. Na niższych poziomach trudności korzystanie z pomocników nie jest absolutnie konieczne. Wyższe poziomy trudności nie wymagają specjalnej interwencji gracza, ponieważ sztuczna inteligencja członków drużyny jest na tyle dopracowana, że przez zdecydowaną większość czasu wiedzą, co robić.

A przeciwników nie zabraknie. Uniwersum gry jest naprawdę duże i zamieszkałe przez wiele różnych ras. O ile w pierwszej części strzelaliśmy głównie do wrogiej rasy Geth, druga to walka nie tylko z rasą robotów, ale również z ludźmi, różnymi klanami, najemnikami itp., itd. Gigantycznych robotów oraz przerośniętego robactwa również nie zabraknie.

„Ludzie” przy pracy

Nie jest wykluczone, że dodatki typu DLC będą się sukcesywnie ukazywać i przydadzą zbrojowni więcej kolorytu.

Nowy sposób pozyskiwania surowców