Dark Void – walka w przestworzach

Audiowizualne delicje

Unreal Engine 3.0 jest świetny: bardzo dobrze się skaluje i działa sprawnie także na słabszym sprzęcie, a także wygląda całkiem nieźle pomimo upływu czasu. Efekty jego użycia są bardzo różne. Dotąd na wszystkie platformy ukazało się około 75 gier opartych na tym silniku. Do tego dochodzi pokaźna liczba tytułów, które będą z niego korzystały, ale jeszcze nie zostały wydane. Takie tytuły, jak: Batman: Arkham Asylum, obydwie części Gears of War, Frontlines: Fuel of War, Tom Clancy's Rainbow Six: Vegas 2, obydwie części Mass Effect, Borderlands, Unreal Tournament 3, Mirrors Edge, pokazują, że odpowiedni duet projektanta map i grafika może naprawdę wiele. Natomiast takie gry, jak: Blacksite: Area 51, najnowszy Turok, Damnation, Rise of The Argonauts, Legendary, Monster Madness: Battle for Suburbia, pokazują, jak można zmarnować naprawdę dobry silnik.

Raz jeszcze powiedzmy to głośno: w tle jest po prostu pusto

Pojawia się zatem pytanie, do której grupy zakwalifikować Dark Void. Zgodnie uznaliśmy, że najnowsza gra studia Airtight Games jest brzydka, choć na pewno trochę ładniejsza od takich brzydali, jak Legendary czy Blacksite: Area 51.

Aż dziw bierze, że na niewielkiej fotce powyżej wszystko wygląda ładnie

Znalazło się parę rzeczy, które przypadły nam do gustu. Już po chwili gry uwagę przykuwa bardzo ładne, ciekawe niebo. Jest odrobinę statyczne, ale gdy gracz patrzy pod nogi, aby nie wylądować w przepaści, oczywiście nie widzi, co jest nad nim. Ponadto bardzo ciekawie wyglądają promienie słońca. Nie są one tak ostre i dokładne, jak np. w ostatniej grze z serii S.T.A.L.K.E.R., ale wypadają nie najgorzej. Spodobały nam się również poszczególne postacie. Modele nie składają się z jakiejś szczególnie dużej liczby wielokątów, ale wyglądają dużo lepiej niż otoczenie. Główny bohater porusza się płynnie, jest odrobinę groteskowy, ale nie możemy mu niczego zarzucić. W tym miejscu kończą się pozytywne aspekty grafiki w Dark Void.

Oprawa audio jest całkiem znośna. Odgłosy strzałów, mijania latających spodków oraz otoczenia były dobrze słyszalne i zwiększały przyjemność z gry. Muzyka również nam się spodobała, ponieważ brzmiała odrobinę w stylu retro, ale każdy lubi co innego.

Panowie odrobinę przypominają rasę Locust występującą w grze Gears of War

Nie spodobał się nam brak głębi ostrości w momencie, gdy Will miał przed sobą pasmo gór lub rząd drzew. Efekt ten występował od czasu do czasu, ale nie zawsze wtedy, kiedy powinien. Otwarte przestrzenie są bardzo mało skomplikowane, zdecydowanie brak im złożoności oraz flory. Najbardziej daje się to odczuć podczas latania pomiędzy skałami, które są do siebie bardzo podobne. Nie ma wielu sposobów na pokrycie różnorodnymi teksturami całego pasma górskiego, ale my dosyć często widzieliśmy przed sobą te same góry, które mijaliśmy kawałek wcześniej. Monotonia terenu jest naprawdę przygnębiająca. Tekstury nie zawsze są odpowiednio wysokiej rozdzielczości i o ile nie widać tego na ekranie telewizora, monitor komputera jest tu bezwzględny. Zawiodła również optymalizacja, a liczba klatek na sekundę potrafi naprawdę ostro szaleć. W rozdzielczości 1920×1200 i przy maksymalnych ustawieniach szczegółowości obrazu oscylowała w okolicy 40, z tendencją do gwałtownych spadków do około 20. W drugiej części Mass Effect przez 90 procent czasu gry obraz był wyświetlany z prędkością 55 kl./s. Nie ma najmniejszego sensu porównywanie tych dwóch gier, ponieważ Mass Effect 2 jest bardzo ładna. Dark Void wygląda całkiem nieźle na zdjęciach w artykule, ale w rzeczywistości, na dużym ekranie i podczas gry, doznania będą zupełnie inne. Warto o tym pamiętać.

Oto tabelka z konfiguracją maszyny, na której Dark Void była testowana.

	Model	Dostarczył
Procesor:	Core 2 Duo E8400	Redakcyjny
Płyta główna:	ASUS P5E x38	Redakcyjny
Pamięć:	OCZ ReaperX DDR2 1000 MHz	Redakcyjny
Karta graficzna:	Zotac GeForce GTX 280	Redakcyjny
Schładzacz procesora:	Arctic Cooling Freezer7	Redakcyjny
Dysk twardy – system:	Seagate Barracuda 500 GB 7200.11	Redakcyjny
Dysk twardy – gry:	Seagate Barracuda 7200.11 320 GB	Redakcyjny
Zasilacz:	Tagan Below Zero 800 W	Redakcyjny
Monitor:	LG L1945WP (24 cale, 1920×1200)	Redakcyjny
Obudowa:	Antec 1200	Redakcyjny
Karta dźwiękowa:	ASUS Xonar Essence ST
Zestaw głośnikowy:	Zestaw głośnikowy Z-5500 + okablowanie ProCab LS-25	Redakcyjny