Popcorn Hour C-200 - test

Działanie odtwarzacza

Odtwarzanie filmów i muzyki na C-200 to sama przyjemność. Przede wszystkim na pochwałę zasługują możliwości dostosowania wyglądu odtwarzanego materiału do preferencji użytkownika. Dorównują one bowiem wielu zaawansowanym programom, jakie można wykorzystać na komputerze PC. Kilkoma wciśnięciami przycisków pilota można powiększyć dowolny fragment obrazu (ze skokiem co 1%), przesuwać obraz po ekranie oraz na kilka sposobów automatycznie dopasować jego format do formatu ekranu.

W tym miejscu napotkaliśmy chyba jedyny istotny problem. W niektórych przypadkach próba automatycznego dopasowania filmu do formatu ekranu sprawiała, że obraz był powiększany kilkakrotnie, przy czym na ekranie było widać wyłącznie jego lewy górny róg.

Producent zadbał także o wygodę czytania podpisów pod filmem. Można praktycznie dowolnie zmieniać ich rozmiar, położenie, a nawet kolor, wybierając z zestawu wypełnień i obwódek liter. Pozwala to np. oglądać film w formacie kinowym umieszczony u góry ekranu, pod którym wyświetlane są dużej wielkości napisy (nie nachodzą na właściwy obraz).

Warto także pochwalić jakość dźwięku. O ile trudno było ją precyzyjnie ocenić, to zgodnie stwierdziliśmy, że odtwarzana muzyka z CD brzmi nieco lepiej niż wtedy, gdy tę samą płytę odtwarzaliśmy w czytniku CD zamontowanym w komputerze. Bynajmniej nie jest to wina słabej karty dźwiękowej w PC – była to Audigy 2 ZS. Mimo to sygnał analogowego stereofonicznego audio z C-200 wydawał się nieco wyższej jakości, zbliżonej do płyty odtwarzanej bezpośrednio w odtwarzaczu CD wieży stereo, do której C-200 był podłączony. Prawdopodobnie różnica wynika z szumu elektromagnetycznego, który wewnątrz komputera jest znacznie większy niż w odtwarzaczu.

Trzeba też wspomnieć o wyświetlaczu umieszczonym na froncie obudowy. Okazuje się bowiem, że pozwala on na zaawansowane poruszanie się po menu urządzenia (za pomocą przycisków obok), a nawet przeglądanie zasobów sieciowych. Pozwala to m.in. odtwarzać muzykę z sieci lub płyty CD bez dotykania pilota i włączania telewizora. Obsługa wyświetlacza została bardzo dobrze przemyślana. Jego rozdzielczość to 192×64 białe piksele na niebieskim tle. Pilotem można też w kilku stopniach zmieniać siłę podświetlenia, aż do kompletnego wygaszenia.