HP ProBook 4510s Merlot – czyż to nie dobry rocznik notebooka?

HP ProBook 4510s jest oferowany w dwóch wariantach kolorystycznych: czarnym (standardowym) oraz rubinowym, któremu to mieliśmy okazję się przyjrzeć. Pozostałe elementy wzornictwa są oczywiście wspólne.

Notebook HP, jako rozwiązanie przede wszystkim biznesowe, musi spełniać określone wymagania. W takim przypadku najważniejsza jest niezawodność, wygoda pracy oraz wysoka wydajność w typowo biurowych zastosowaniach. Długi czas pracy na baterii jest mile widziany. Zupełnie niepotrzebna jest za to wysoka sprawność zintegrowanej karty graficznej – nikt na tego typu laptopach nie będzie grał w Crysisa.

HP ProBook 4510s z zewnątrz
Notebook zachował dość standardową linię. Kanciasta, ale wytrzymała obudowa spełnia swoje zadanie. Nie brudzi się po jednym dotknięciu (zwykle*), pozwala też swobodnie unieść laptop, trzymając go za jeden róg, bez obaw o bezpieczeństwo umieszczonych wewnątrz elementów.

Można powiedzieć, że obudowa faktycznie się nie brudzi, ale nie do końca jest to prawdą. Część, na której trzymamy nadgarstki, jest wykonana z chropowatego plastiku, który rzeczywiście dobrze znosi trudy użytkowania. Podobnie aluminiowy pas nad klawiaturą i zewnętrzna, plastikowa część pokrywy matrycy. Niestety, nie można tego powiedzieć o klawiaturze i wewnętrznej części klapy. O ile w przypadku tej pierwszej nie jest to wielki problem, bo trzeba się postarać, by zostawić jakieś bardziej widoczne ślady palców między klawiszami, o tyle na obudowie matrycy ślady są już dość mocno widoczne. Każda zmiana nachylenia klapy – a to, jak się okazuje, trzeba robić często – wiąże się z dotknięciem palcami części wykonanej z czarnego błyszczącego plastiku. W zasadzie nie da się go utrzymać w idealnej czystości, a ciągłe przecieranie np. chusteczką pozostawia widoczne rysy.

Materiał, z którego wykonano większą część obudowy, jest odporny na zabrudzenia


Klawiatura oraz wewnętrzna część klapy z ekranem – już nie


Ta część została wykonana z aluminium

Dla bardziej zaawansowanych użytkowników wadą nie do zaakceptowania będzie trzyczęściowa konstrukcja obudowy laptopa: klapa z ekranem, dół oraz góra podstawy notebooka. Aby wymienić dysk twardy bądź rozbudować komputer o większą ilość RAM-u, trzeba dosłownie rozkręcić całe urządzenie. Szkoda. Sądziliśmy, że dziś standardem jest modułowość laptopów. Widocznie producent zakłada, że użytkownik tego notebooka nie będzie umiał sam wymienić modułów RAM.

Klawiatura oraz panel dotykowy
Klawiatura została wykonana w stylu „chiclet keyboard” – każdy klawisz wystaje osobno z obudowy. To rozwiązanie ma zarówno zwolenników, jak i przeciwników – my należymy do tych pierwszych. Całość działa cicho (wyjątkiem jest spacja, która jest wyraźnie głośniejsza) i pewnie.

Rozłożenie poszczególnych klawiszy w HP ProBook 4510s jest wręcz idealne. Mamy osobną sekcję numeryczną, nad którą znalazły się cztery klawisze funkcyjne: home, end, page up, page down. Inne najczęściej używane klawisze: insert oraz delete, znalazły się nad dużym backspace. Pochwały należą się również za delikatne odseparowanie strzałek od reszty klawiatury. Ctrl znalazł się na lewo od klawisza funkcyjnego fn, co większość uzna za zaletę. Jak widać, klawiatura bardzo się upodobniła do typowo desktopowych rozwiązań, a przez to stała się bardzo wygodna.

Nie jesteśmy przekonani co do większej długości pierwszego rzędu klawiszy (tego ze spacją). Osoby piszące bezwzrokowo będą potrzebowały trochę czasu na przyzwyczajenie się.

Klawiaturę można uznać za dopracowaną

Dzięki klawiszowi fn można ustawiać następujące opcje:

• pomoc
• drukuj
• przeglądarka WWW
• przełącz na zewnętrzny wyświetlacz
• uśpij komputer
• zablokuj komputer
• regulacja poziomu podświetlenia matrycy (11 poziomów)
• regulacja głośności z całkowitym wyciszeniem

Panel dotykowy to produkt firmy Synaptics. Rozdzielczość jest wystarczająca do codziennej pracy. Przewijanie w pionie działa dość sprawnie, brakuje obsługi gestów.  Niestety, przyciski działają w sposób daleki od ideału: nie wciskają się w całości, a pod skosem – tylko część bliższa użytkownikowi, podczas gdy ta górna pozostaje w pierwotnym położeniu. Po prostu nie ma możliwości wciśnięcia przycisku w inny sposób. Naszym zdaniem jest to bardzo duża wada.

Kto wymyślił takie przyciski?