MSI GT640 – notebook z Core i7 i GeForce'em GTS 250M

Testowany dziś MSI jest nafaszerowany nowościami. Procesor, chipset i karta graficzna to oczywiście główne elementy odróżniające GT640 od laptopów poprzedniej generacji. Przyjrzyjmy się bliżej platformie Calpella.

Calpella, czyli mobilny Core i7
Intel konsekwentnie wprowadza kolejne nowości do mobilnej platformy Centrino. Calpella to już jej szósta generacja. Względem poprzednika wykorzystującego procesory Core 2 45 nm, czyli mobilne odmiany rdzenia Penryn, zmienił się praktycznie cały szkielet komputera. Nowy procesor, tym razem czterordzeniowy i ośmiowątkowy, nowy chipset PM55 oraz nowe kontrolery pamięci i PCI-E, które to zostały zintegrowane w procesorze.

Core i7 w wersji mobilnej wykorzystuje rdzeń Clarksfield. Jest to w zasadzie Lynnfield (Core i7 LGA1156) z nóżkami zamiast landów i bez metalowego rozpraszacza ciepła na rdzeniu – analogicznie jak w poprzednich laptopowych procesorach Intela. Mamy więc nowe gniazdo – Socket 989. Architektura pozostała identyczna. Wciąż mamy do czynienia z czterema rdzeniami procesora, które dzięki technice Hyper-Threading zapewniają w sumie osiem wątków. Kontroler RAM-u został zintegrowany z procesorem, ma dwa kanały DDR3. Również kontroler podsystemu graficznego, PCI Express 2.0 (16 linii), znajduje się w procesorze. Więcej na temat architektury Nehalem w rdzeniu Lynnfield przeczytacie tutaj. Dostępne są trzy modele mobilnych Core i7:

Najsłabszy 720QM jest taktowany częstotliwością 1600 MHz i został wyposażony w 6 MB pamięci podręcznej trzeciego poziomu. Półkę wyżej jest Core i7 820QM: 1,73 GHz i 8 MB L3 (identycznie jak desktopowy Lynnfield). Najszybszym mobilnym Core i7 jest wersja Extreme, oznaczona jako 920XM. Tranzystory działają z częstotliwością 2 GHz. Clarksfield jest wykonany w procesie 45 nm i nie ma zintegrowanego układu graficznego – tym zajmuje się chipset. Dopiero przyszłe generacje procesorów wykonane w procesie 32 nm będą wyposażone w taki układ.

Już w Core i5 / i7 LGA1156 (Lynnfield) zostało to zoptymalizowane względem pierwszych Core i7 (Bloomfield). Skupmy się na najsłabszym przedstawicielu Clarksfieldów – 720QM.

Częstotliwości procesora w czasie pełnego obciążenia – kliknij, aby powiększyć

Podczas obciążenia wszystkich rdzeni mnożnik zwiększa się o jeden „bin” względem maksymalnej wartości, czyli z 12 na 13. Procesor jest wówczas taktowany zegarem 1733 MHz. Obciążenie trzech rdzeni daje identyczny efekt. Ciekawie zaczyna się robić podczas obciążenia dwóch rdzeni. Co prawda Intel mówi, że w takiej sytuacji mnożnik może się zwiększyć nawet o osiem poziomów (z 1,6 GHz na 2666 MHz), to w praktyce bardzo trudno jest to zaobserwować. Podczas obciążenia dwóch rdzeni mnożnik osiąga wartość 18 (2400 MHz) i ani drgnie. Podobnie jest w przypadku obciążenia jednego rdzenia. Intel twierdzi, że mnożnik powinien się zwiększyć o dziewięć jednostek względem maksymalnej wartości. I owszem, zwiększa się, ale tylko o sześć. Dopiero ręczne ustawienie koligacji na jeden wątek procesora pozwoliło osiągnąć zamierzony cel, czyli 2800 MHz (133*21). W praktyce bardzo dużo zależy od tego, w jakim stopniu dana aplikacja używa procesora. Jeśli obciążone rdzenie pracują na naprawdę wysokich obrotach, to trudniej będzie zobaczyć wysokie mnożniki dzięki trybowi Turbo.

Tryby Turbo mają za zadanie zwiększyć wydajność komputera głównie w zastosowaniach jedno- bądź dwuwątkowych. Rozwiązuje to problem trapiący mobilne Core 2 Quady, które ze względu na bardzo duży pobór energii nie były w stanie działać z częstotliwościami choćby porównywalnymi z najszybszymi Core 2 Duo. Najczęściej sprzedawany mobilny Core 2 Quad Q9000 miał zegar 2 GHz, podczas gdy wersje dwurdzeniowe sięgały częstotliwości rzędu 2,8 GHz. W wielu zastosowaniach to właśnie Core 2 Duo były szybsze. Dzięki Turbo Core i7 nie powinien odstawać od nawet najszybszych Core 2 Duo!

Oczywiście nie byłoby to możliwe, gdyby nie najbardziej zaawansowane funkcje oszczędzania energii. Pamiętajmy, że Core i7 umie zupełnie odłączyć zasilanie od nieużywanych rdzeni i wykorzystać wolne TDP na potrzeby obciążonych.

NVIDIA GeForce GTS 250M – kolejna nowość
Choć o nowych układach graficznych NVIDI-i nie było specjalnie głośno, to zapewne większość z Was domyśla się dlaczego. NVIDIA wbrew wcześniejszym zapowiedziom (i to ze strony osób wysoko postawionych w firmie) wprowadziła swoje GPU obsługujące DirectX 10.1. Nowe układy graficzne wykorzystują rdzeń wykonany w procesie 40 nm. GeForce GTS 250M ma 96 jednostek cieniujących (1250 MHz). Taktowanie samego GPU wynosi 500 MHz. W testowanym MSI zegary zostały obniżone do wartości: rdzeń (jednostki cieniujące) – 450 (1080) MHz, pamięć RAM GDDR3 – 790 MHz. Układ współpracuje z własną pamięcią (w tym przypadku 1024 MB GDDR3), z którą komunikuje się poprzez 128-bitową szynę. Możliwa jest współpraca z GDDR5!