Radeon HD 5850 – karta szyta na miarę?

Dane techniczne Radeona HD 5850 powinny być już bardzo dobrze znane, ponieważ zostały ujawnione już w dniu wprowadzenia Radeona HD 5870. Poniższa tabelka powinna odświeżyć pamięć wszystkim zapominalskim:

Krótko mówiąc, Radeon HD 5850 to okrojona wersja Radeona HD 5870. Okrojenie polega na wyłączeniu dwóch bloków SIMD oraz towarzyszących im TMU. Oprócz tego zostały spowolnione zegary taktujące pamięć i rdzeń. Technologicznie karta jest taka sama jak jej większy brat. Z tego powodu nie będziemy powtarzać wszystkich informacji związanych z architekturą układu i przejdziemy do testów.

Ale najpierw dwie dygresje. Znacie już poniższy slajd:

Półtora tygodnia temu zamieściliśmy go, aby pokazać, jak wygląda w praktyce „The Sweet Spot Strategy” AMD. W międzyczasie dopatrzyliśmy się, że coś tu jest nie tak. Wystarczy rzut oka na wersję odnoszącą się do Radeonów serii HD 4000.

Widzimy, że w przypadku Radeonów HD 5000 nastąpiło cudowne rozmnożenie członków rodziny. Nie ma już trzech głównych linii produktów – są cztery. Następną zmianą jest przesunięcie przedziałów cenowych. W poprzednich generacjach główna linia produktów – x870 i x850 – miała być wycelowana w przedział 200–300 dol. Teraz wystartowały one z pułapu 379 (5870) i 279 (5850) dol. Powstałą dziurę w okolicach 200 dol. ma zapełnić Juniper. Widocznie coś nie „zatrybiło” w strategii AMD i musiała ona zostać zmodyfikowana. Możliwe, że po prostu Cypress jest za duży i zbyt drogi, aby od samego początku walczyć nim w tym samym przedziale co Radeonami HD 4870 i 4850. Inna możliwość jest taka, że do głosu doszła szara eminencja każdej korporacji, zwana dla niepoznaki głównym księgowym, która uznała, że skoro konkurencja trochę się spóźnia, a my mamy kartę przed czasem, to warto na tym trochę zarobić. Chcemy zwrócić uwagę na to, że z jakiegoś powodu obecny „Sweet Spot” nie jest już tym samym co kiedyś.

Druga dygresja dotyczy podwójnego rasteryzatora. Chodzi dokładnie o ten fragment slajdu:

Zastanawialiśmy się, w jaki sposób praca jest dzielona pomiędzy te dwie jednostki. Okazało się, że nie jest dzielona w ogóle. Nadal mamy tu do czynienia z rasteryzowaniem jednego wielokąta na cykl zegara, a nie dwóch (na co wskazywałoby określenie „dual rasterizer”). Zamiast tego AMD podwoiło liczbę związanych z rasteryzatorem jednostek przetwarzających wielokąt na piksele przechowywane w buforze ramki. A coś takiego z podwójnością rasteryzatora ma niewiele wspólnego. Szkoda, mieliśmy nadzieję na małą rewolucję, a wyszło trochę inaczej.