Intel Core i7-950 i Core i7-975 Extreme Edition - nowy stepping, nowe możliwości

Podkręcanie

Jak zawsze poświęciliśmy sporo uwagi podkręcaniu nowych procesorów. Wielu użytkowników miało spore oczekiwania co do steppingu D0 Bloomfieldów, a nawet czekało z przesiadką na nową platformę właśnie do jego pojawienia się na rynku. Nowe steppingi Core 2 Duo i Core 2 Quad były dla konsumentów bardzo korzystne: prawie w każdym wypadku przynosiły mniejsze wydzielanie ciepła, niższy pobór energii i lepsze możliwości podkręcania. Trzeba jednak zdać sobie sprawę, że procesory Core i7 bardzo się różnią od typowych desktopowych konstrukcji, które do tej pory były popularnymi obiektami podkręcania. Skupimy się na i7-920, bo to ten procesor jest najbardziej atrakcyjny dla osób chcących podkręcać na co dzień Core i7. Najbliższy Core i7-920 pod względem podkręcania jest chyba Core 2 Quad Q6600. Oba mają szereg podobnych cech: składają się z ogromnej liczby tranzystorów, wydzielają dużo ciepła, wymagają dobrej jakości zasilania i mają zablokowany mnożnik.

Pierwszym problemem jest wydzielanie ciepła. Rozmiar struktury krzemowej i napięcia konieczne do stabilnej pracy z podwyższoną częstotliwością zmuszają użytkownika do odprowadzenia ogromnej ilości energii cieplnej z powierzchni procesora. Dalej: i7-920, podobnie jak Q6600, można podkręcić tylko przez przyspieszenie szyny systemowej. Maksymalna częstotliwość BCLK osiągalna dla przeciętnego procesora na przeciętnej płycie to około 190–200 MHz. Za czasów popularności Q6600 należało odpowiednio dobrać płytę do podkręcania, zwracając uwagę na możliwość osiągnięcia wysokiego taktowania FSB – to jest ważne i dziś. Głównym problemem będzie jednak ten pierwszy, wydzielanie ciepła. Każda para procesor – schładzacz ma przy maksymalnym obciążeniu procesora pewien punkt równowagi. Po jego osiągnięciu schładzacz oddaje do powietrza tyle samo ciepła, ile przyjmuje z powierzchni procesora, i temperatura rdzenia jest stała. Oczywiście im wyższe taktowanie i napięcie zasilania, tym wyższa temperatura w tym punkcie równowagi. Okazuje się, że dla przeciętnego Core i7, niezależnie od domyślnego taktowania, punkt równowagi przy maksymalnej rozsądnej temperaturze ok. 80°C jest osiągany przy częstotliwości około 3750–3900 MHz. Co prawda procesor może osiągać wyższe taktowanie, bo ma jeszcze „zapas” BCLK, ale nie sposób utrzymać stabilności przy takim taktowaniu i chłodzeniu powietrzem. Biorąc pod uwagę, że Core i7-950 i i7-975 podlegają tym samym ograniczeniom, można śmiało powiedzieć, że i7-920 jest najbardziej opłacalnym wyborem dla użytkowników podkręcających procesor przy użyciu chłodzenia powietrznego. Oczywiście, jak już wspomnieliśmy, 920 ze steppingu D0 mają średnio niższe napięcie zasilania i wydzielają mniej ciepła, ale przesuwa to granicę najwyżej o 50–100 MHz.

Nasz egzemplarz Core i7-920 D0 udało się przetaktować do 3885 MHz (mnożnik ×21, BCLK 185 MHz, napięcie 1,35 V). Obydwa pozostałe Core i7 osiągały podobne taktowanie przy chłodzeniu powietrzem, dlatego pomijamy je na wykresach.

Podkręcanie ekstremalne

Oczywiście, problemy termiczne nie powstrzymają entuzjastów podkręcania, a to właśnie do nich i7-950 i i7-975 wydają się skierowane. Przetestowaliśmy oba te procesory przy użyciu chłodzenia sprężarkowego (agregat chłodniczy), pozwalającego zmrozić układy do temperatury –45°C. Najlepsze rezultaty uzyskaliśmy z i7-950 na płycie DFI LanParty UT X58-T3eH8 – udało się przetaktować procesor do 5083 MHz, co jest znakomitym wynikiem, jak na taki system chłodzenia.

Oczywiście, takie chłodzenie i taktowanie jest przydatne tylko do współzawodnictwa w rankingach, takich jak HWBot czy ripping.org.