Podsumowanie

Nowe procesory Core i7 niewątpliwie są bezkonkurencyjne pod względem wydajności. Żadne inne czterordzeniowce, ani AMD, ani starsze procesory Intela, nie mogą zapewnić podobnej wydajności w zastosowaniach czysto obliczeniowych. Jednak tak samo było w przypadku poprzednich Core i7. Nowy stepping Bloomfieldów przyniósł co prawda pewne korzyści dla nabywców i niewątpliwie spore korzyści dla Intela, jednak pozycja procesorów Core i7 na rynku pozostała niezmieniona: wciąż jest to rozwiązanie bardziej serwerowe, zaadaptowane zręcznie na rynek desktopowy, i wciąż ma wady i zalety segmentu serwerowego. Wydajność jest powalająca, ale tak samo powala pobór mocy i cena płyt głównych. Wystarczy porównać tak samo wyposażone płyty z chipsetami X48 i X58 – ta z podstawką LGA1366 jest często o połowę droższa, a nie ma o połowę większej funkcjonalności. Platforma X58 jest jedyna w swoim rodzaju – jest najwydajniejsza i nie ma właściwie zamiennika, ale wciąż jeszcze nie oferuje najlepszego stosunku wydajności do ceny. Niestety, prawdopodobnie będzie tak aż do premiery desktopowych procesorów Lynnfield. Produkcja płyt głównych X58 jest dość droga, więc ich ceny nie mogą spaść poniżej pewnego poziomu. Dobrym lekarstwem na tę bolączkę może być platforma Core i5 + P55/P57 – płyty będą znacznie tańsze, a procesory prawdopodobnie będą równie wydajne jak dzisiejsze Core i7.