Razer Megalodon – wielokanałowe słuchawki dla graczy

Testy - muzyka

Wszystkie nagrania zostały odsłuchane w trybie stereo. Jakość tych nagrań to przeważnie formaty bezstratne typu FLAC i WAV oraz oryginalne płyty. Wyjątkowo zostały użyte pliki .mp3 o jakości nie gorszej niż 320 kb/s.

Zaczęliśmy dosyć spokojnie. Gitarowy kawałek Outcast z repertuaru Mike’a Oldfielda okazał się całkiem żwawy oraz dokładny. Drobny mankament to bas. Jego nadmiar powodował utratę dynamiki, co znacząco wpływało na przyjemność odsłuchu. Separacja okazała się dobra, ale nie nadzwyczajna. Cats In The Craddle amerykańskiego zespołu Ugly Kid Joe słuchało się bardzo przyjemnie. Bas, wokal, gitary – było muzykalnie, czysto i dynamicznie. Partie gitary basowej również były niezłe. W Manuela Run zespołu Toto nie wiedzieć czemu zabrakło dynamiki. Nie była to szczególnie zauważalna strata, niemniej jednak spodziewaliśmy się więcej życia w tej muzyce. Bas był jak najbardziej w porządku, ale wokal został za bardzo z tyłu. Następna pozycja została wybrana nieprzypadkowo. Panowie z West Indian Girl mają bardzo dobrze zremasterowane nagrania. Utwór o wdzięcznej nazwie Sofia powodował gubienie kapci. Bardzo klarowny wokal, idealnie wręcz „punktowy” bas – nawet odrobina elektroniki powtykana tu i tam brzmiała bardzo wyraźnie i dynamicznie. Scena niemalże naokoło głowy, tam gdzie trzeba daleko, a tam gdzie nie trzeba – podetknięta słuchaczowi prawie pod nos. Było naprawdę dobrze. Indiscrete grupy Qntal to folkowy utwór cechujący się bardzo dobrą dynamiką. Testowane słuchawki, inaczej niż w utworze Toto, przekazały ją praktycznie w całości. Wokalista śpiewający refren ulokował się po lewej oraz prawej stronie nieco w tle, a wokalistka śpiewająca podstawowy tekst została ustawiona blisko, idealnie na wprost. Ciekawie zagrane. Po tym przyszedł czas na Nine Inch Nails z utworem 1000000. Było zdecydowanie za blisko. Nawet partie, które powinny być bardzo oddalone, były tuż obok. Taki efekt grania jak z pudełka nie wróżył za dobrze innym utworom o podobnej dynamice. Therion, Antichrisis czy Einsturzende Neubauten (fenomen!) wypadły całkiem nieźle, podczas gdy cięższy kaliber, jak: Devil Driver, Slipknot, Graveland, Bile, pozostawiał nieco do życzenia. Jednak należy to powiedzieć bardzo wyraźnie: było odrobinę lepiej niż w przypadku G35.

Podsumowanie – muzyka i filmy

Jeśli chodzi o muzykę, po słuchawkach do grania nie powinno się oczekiwać zbyt wiele. Powyższe testy, podobnie jak w przypadku modelu G35, należy potraktować jako ciekawostkę. Megalodon to słuchawki, które okazały się bardziej uniwersalne niż ich bezpośredni konkurent. Najnowszy produkt firmy Razer dobrze radził sobie w filmach i całkiem nieźle w muzyce. Gdyby producent zdecydował się dodać oprogramowanie, nie jest wykluczone, że parę dodatkowych ustawień lub korektor mogłyby coś poprawić. Ale to najpoważniejsza z wad tych słuchawek, poza tym mają ich niewiele.