Razer Megalodon – wielokanałowe słuchawki dla graczy

Testy - gry

Do przetestowania Magalodonów użyliśmy podobnej metody jak w przypadku G35 firmy Logitech. Test polegał na graniu w poszczególne tytuły i zatracaniu się w nich raz za razem. Najnowsze słuchawki Razera to narzędzie dla gracza, które podobnie jak G35 omija kartę dźwiękową. Dźwięk jest cyfrowy. Przypomnijmy, że producent nie dołączył do słuchawek żadnego oprogramowania. Ale słuchawkowi puryści lubujący się w produktach z wyższej półki przeważnie nie korzystają z korekcji dźwięku. Powszechnie wiadomo, że dobre słuchawki jej nie potrzebują, i Razer chciał to podkreślić.

Megalodon to esencja urządzenia typu plug-and-play. Jest to zdecydowanie wygodne rozwiązanie, które przemówi do części użytkowników. Sęk w tym, że Megalodony to słuchawki do grania, a nie audiofilskie, chociaż aspiracje mają duże. Tam gdzie radzą sobie gorzej (muzyka), korekcja dźwięku mogłaby nieco poprawić te zakresy, które wymagają podbicia. Znajdą się zatem osoby, które będą nieco zawiedzone brakiem programu do zabawy z dźwiękiem włączonego w tle. Czas na testy.

Do przetestowania słuchawek Razer Megalodon użyliśmy następujących tytułów:
- Unreal Tournament 3
- Dead Space
- Chronicles of Riddick: Assault on Dark Athena
- Prototype
- Warhammer 40K – Dawn of War 2

Unreal Tournament 3

Rozegraliśmy kilka pojedynków jeden na jednego na mapach Dm-Biohazard oraz Dm-Deck. Trup ścielił się gęsto, starcia były bardzo ostre. Działo się tak dzięki dużej dynamice słuchawek, która pchała do ofensywy. To jest coś, co się zauważa już po chwili. W połączeniu z bardzo dobrym pozycjonowaniem dźwięku mieszanka okazała się prawdziwie piorunująca. Scena w trybie ośmiokanałowym nie jest aż tak bardzo oddalona od gracza jak w przypadku G35. Dźwięk jest czysty i dokładny. Bas jest nieco charczący, ale jest to bardziej wina sampli wybuchów niż kiepskiej reprodukcji niskich częstotliwości. Tryb stereo również ma wiele do zaoferowania. Jeżeli użytkownik poczuje się już zmęczony intensywnym nasłuchiwaniem odgłosów gry, będzie on miłym przerywnikiem.

Dead Space

Test obejmował rozgrywkę dla samotnego gracza w późniejszej fazie gry. Dead Space jest dosyć klaustrofobiczna. Główny bohater nie wypowiada ani jednego słowa. W grę wchodził wyłącznie dźwięk ośmiokanałowy. Odgłos maszerującego w próżni Isaaca zrywa włosy z głowy. Filmiki wyświetlane z kombinezonu bohatera również brzmiały odpowiednio przestrzennie. Diabeł tkwi w szczegółach, jak mówią. Największe wrażenie zrobiły na nas mikrodetale. Wrażenie towarzyszące duszeniu się głównego bohatera jest doprawdy piorunujące. Lekki ambientowy dźwięk otoczenia oraz coraz krótsze i szybsze oddechy powodują taki sam efekt u gracza. To się nazywa dobre wczucie w grę! Główną zasługę należy przypisać najnowszemu dziecku firmy Razer. Brawo!

Chronicles of Riddick

Bardzo dobry tryb stereo został po chwili zamieniony na osiem kanałów. Już na stałe. W tej grze różnica między stereo a wieloma kanałami jest gigantyczna. Ponieważ akcja przez większość czasu dzieje się na statku kosmicznym, gracz ma do czynienia z gigantycznymi halami, ciasnymi szybami wentylacyjnymi oraz nieustającymi odgłosami wszędobylskiej elektroniki. Dźwięk stereo okazał się zbyt bliski i nie było echa. Po wciśnięciu magicznego guzika… Cóż, tryb ośmiokanałowy utwierdził nas w przekonaniu, że Razer Megalodon to swoisty wzorzec dźwięku przestrzennego w grach. Silnik Maelstrom doskonale dał sobie radę. Przeciwnik, który bawi się z graczem w berka naokoło skrzyni, odgłosy strzałów, tłuczonego szkła, przerywniki filmowe, dialogi – nie ma znaczenia. Słuchawki odegrały swoją rolę perfekcyjnie. W połączeniu z dynamicznym, „punktowym” basem mocne wrażenia są zapewnione.

Prototype

Prototype jest dosyć nową grą. Różni się ona nieco od składanki typu Assault on Dark Athena czy walki z botem w Unreal Tournament 3. Prototype to gra, w której słychać bardzo dużo różnych dźwięków. Separacja poszczególnych odgłosów jest bardzo dobra. Nie ma również problemu ze zlokalizowaniem źródła nieprzyjacielskiego ataku. Tryb stereo sprawił jednak, że znaczna część oprawy dźwiękowej została przytłumiona. Niektóre efekty są słyszalne bardzo wyraźnie, podczas gdy inne giną daleko w tle. Podobnie jest z dźwiękiem wielokanałowym. Część efektów jest znakomicie słyszalna, ale inne giną w rozszerzonej przez silnik Maelstrom scenie jeszcze bardziej.

Prototype lepiej brzmi na dobrych głośnikach. Nawet flagowe słuchawki Sennheisera, model HD600, nie umiały przekazać tego, co bez problemu przekazały głośniki Logitech Z-5500. Mimo wszystko było dobrze. Odgłos smagania batem setek wrogów nieźle wrył się nam w pamięć. Huk helikoptera nad głową bohatera również brzmiał bardzo realistycznie.

Warhammer 40K – Dawn of War 2

Najnowsza strategia ze świata Warhammera ma dosyć specyficzną oprawę audio. Doskonale pasuje do niej określenie: epicka. Bojowe okrzyki, skowyt dogorywającego przeciwnika oraz kameralna muzyka w tle przydają tej grze uroku. Tryb stereo przekazał to, co powinien przekazać: dobra separacja dźwięków, klarowne okrzyki postaci oraz świetne odgłosy walki. Muzyka subtelnie przygrywająca w tle nie zlewała się z pozostałymi dźwiękami. Wszelkie wybuchy były dobrze słyszalne, choć bas był nieco mniej spójny niż w innych grach. Stracił na dynamice i dało się to wyczuć. W trybie wielokanałowym znacznie poszerzyła się scena. Dźwięki dalej były dobrze odseparowane, a muzyka pozostała ciekawym dodatkiem, a nie przeszkadzajką. Nieco zawiodło pozycjonowanie odgłosów jednostek. Przy maksymalnym oddaleniu od pola walki głos dowódcy był niewyraźny, co wydało się nam jak najbardziej poprawne. Jednak przy maksymalnym zbliżeniu ten sam głos był za daleko od gracza. Innych problemów niż z pozycjonowaniem nie zauważyliśmy.

Podsumowanie – gry komputerowe


Razer Megalodon z pewnością stanął na wysokości zadania. Słuchawki sprawdziły się w grach bardzo dobrze. Oczywiście, po drodze było parę drobnych wpadek, ale również kilka spektakularnych „wejść smoka”. To zasługa m.in. systemu Maelstrom.

Testowane słuchawki kosztują niemało. Czy są uniwersalne? Są, można to powiedzieć już teraz. Każde słuchawki, nawet te przeznaczone specjalnie dla graczy, są do pewnego stopnia uniwersalne. Pozostaje jedynie odpowiedzieć na pytanie, jak – lub o ile gorzej – sprawdzą się w filmach oraz muzyce, pamiętając przy tym, że nie do tego zostały stworzone.