Lian Li PC-P80 Armorsuit – obudowa wprost od płatnerza

Kluczowy wydaje się przede wszystkim design. Lian Li dotychczasowymi produktami przyzwyczaił do bardzo prostych kształtów, których finezję trudno ocenić inaczej jak „prostota do bólu”. Można by nawet powiedzieć, że stolarz z tartaku gdzieś pośrodku Puszczy Białowieskiej ociosałby skrzynię z większym wyrafinowaniem (niech fachowcy z Grupy cieśli z Puszczy Białej wybaczą mi to porównanie). Cóż… ten typ tak ma i albo się go akceptuje, albo kupuje Porsche. Obudowa PC-P80 Armorsuit to już jednak pewien krok naprzód (?). Projektujący ją uznali bowiem, że łamanie wszystkich płaszczyzn konstrukcji jedynie pod kątem prostym może być ryzykowne, jeśli to entuzjaści komputerowi mają być grupą docelową tego modelu. Na froncie i wierzchu pojawiły się zatem odcinki, między którymi kąty są nieco bardziej niekonwencjonalne. Oczywiście obłości i łuki to już rozwiązanie zbyt plebejskie, by można je było sygnować marką Lian Li ;) Ta tajwańska „zbroja” usiłuje zatem zachować jej charakter, jednocześnie łamiąc dość toporną konwencję.

Bryła w zestawieniu z takimi konstrukcjami, jak Cooler Master Stacker, Cosmos czy Thermaltake Armor, nadal jest zatem bardzo zachowawcza. Warto jednak zauważyć, że dzięki 633 mm wzrostu sylwetka nabrała smukłości i nie jest tak zwalista jak recenzowany przez nas wcześniej Cooler Master ATCS 840.

Front też może się podobać, zwłaszcza po włączeniu komputera. Bateria trzech podświetlanych na niebiesko wentylatorów umieszczonych za stalową siatką, przeciętą jeszcze przez 25 poziomych pasów, sprawia, że Armorsuit wygląda bardzo rasowo. Uchylenie drzwiczek odkrywa ażurową płaszczyznę 12 zatok 5,25 cala, przez które można nieco podejrzeć wnętrze. Z wierzchu dodano metalową konstrukcję nawiązującą do skrywających turbosprężarki owiewek na maskach samochodów – bardzo w stylu Lian Li. Również pod nią znajduje się sprężarka, choć oczywiście typowa dla komputerów. Także ten wentylator jest podświetlony, dzięki czemu w półmroku lub ciemności umieszczone z tyłu konstrukcji rozcięcia będą dobrze widoczne. Nie są to jednak zwykłe dziury – ich wyprofilowanie zdecydowanie kojarzy się z jakąś potężną machiną o solidnej liczbie koni mechanicznych. Niestety, szczególnie przy dobrym, dziennym oświetleniu cały ten element za bardzo przypomina dziwaczny daszek. Urywa się on, jak gdyby nigdy nic, nieco za połową długości obudowy. Szkoda, że zabrakło tutaj inwencji, by nieco subtelniej wkomponować go w bryłę obudowy, tak jak choćby w nowszych Lian Li PC-P50.

Poza tym fizjonomia obudowy jest typowa dla tego producenta. W ogromnych bocznych panelach nie ma żadnych otworów wentylacyjnych ani okien, w związku z czym cała konstrukcja sprawia wrażenie bardzo ascetycznie wykończonej. Jest to jednak drogi ascetyzm, jakkolwiek kuriozalnie by to brzmiało. To bowiem, co jest charakterystyczne dla Lian Li, to właśnie powierzchnie zewnętrzne, które zawsze są ze szlachetnego, szczotkowanego aluminium. Przy tym na poszyciu nietrudno jest pozostawić ślady palców, a szkoda, bo… użytkownik znajdzie dużo przyjemności w jego dotykaniu :) Na szczęście tak jak w wielu innych modelach Lian Li poza napisem określającym producenta nie zastosowano żadnego innego elementu przypominającego chrom. Uświetnianie obudowy wstawkami w tym kolorze to ewidentnie nie jest styl tej tajwańskiej marki. I oby tak zostało jak najdłużej.

Byłoby nie do pomyślenia, gdyby uruchamianie czy resetowanie komputera wymagało silnego naciskania przycisków, więc ich skok jest minimalny. Nawet bardziej przypomina to klikanie niż wciskanie guzika. Klapka skrywająca panelik wejść i wyjść jest przytrzymywana blaszką, co również jest przejawem typowej dla producenta staranności w dopracowywaniu szczegółów. Tym bardziej jednak dziwi sam panelik. Coś tu jest nie tak: jakby brakowało jakiegoś elementu wykańczającego, który ukrywałby metalowe zatrzaski przytrzymujące porty na miejscu. Co prawda żeby się skaleczyć, trzeba się postarać, ale nadal te ostre krawędzie nie pasują do ogólnego wizerunku konstrukcji.