NVIDIA Ion – Atom z dopalaczem NVIDI-i

Czarna skrzynka – referencyjny Ion

Blaszana czarna obudowa z wykrojonym symbolem NVIDI-i wygląda nieco topornie, ale nam się spodobała. Szkoda, że na rynek trafiają jedynie produkty „wygładzone”, o wyglądzie będącym dziełem biur projektowych, czego przykładem jest m.in. Acer AspireRevo. Obudowa referencyjnej konstrukcji, szczególnie za sprawą ascetycznych, prostopadłościennych kształtów i sporego logo, mogłaby przypaść do gustu entuzjastom marki. Z wyglądem urządzenia wiąże się ciekawa anegdota. Otóż podczas testów osoby mniej zaznajomione ze sprzętem komputerowym, znające jednak markę NVIDIA, kilka razy „nabierały” się, sądząc, że czarne niepozorne pudełko jest... zewnętrzną kartą graficzną tego producenta, nie zaś w pełni sprawnym komputerem PC ;).

Referencyjny Ion pokazuje, że pierwszymi komputerami, które skorzystają z platformy NVIDI-i, będą niewielkie komputery stacjonarne typu SFF (ang. Small Form Factor), do których można włączyć też nettopy. O ile to pierwszy krok we wprowadzaniu Iona na rynek, to na pewno nie ostatni. Po wiosennej prezentacji nettopów, w tym modelu biurkowego Acera, latem mogą pojawić się pierwsze netbooki korzystające z podobnych rozwiązań. Poza nimi producent widzi swoją platformę także w większych komputerach przenośnych, notebookach, oraz w urządzeniach typu AIO (ang. All In One), w których komputer zwykle tworzy jedną całość z ekranem.

Obudowa NVIDIA Ion nie jest wielka, a waga całego systemu to zaledwie 505 g. Blaszana skrzyneczka o pojemności 0,5 litra już z zewnątrz zdradza nieprzeciętne możliwości. W porównaniu z typowymi netbookami w oczy rzuca się rozbudowany zestaw gniazd. Na frontowej ściance, uzbrojonej we włącznik, diody sygnalizujące działanie urządzenia i przycisk Reset, umieszczono dwa gniazda eSATA, aż sześć USB 2.0 i zestaw wyjść dźwiękowych, w tym cyfrowe optyczne S/PDIF. Wrażenie zrobiły szczególnie gniazda USB. W typowych netbookach próżno szukać aż takiej gromadki, a i optyczne wyprowadzenie dźwięku byłoby tam prawdziwą niespodzianką.

Pozostałe złącza przeniesiono na tył. To tam pojawiło się gniazdo zasilania, port gigabitowej sieci przewodowej, jeszcze jeden USB 2.0 oraz przerośnięty zestaw złączy wideo. Prócz analogowego połączenia D-sub 15 konstruktorzy referencyjnej platformy umieścili tu gniazdo DVI oraz HDMI. To ostatnie okaże się szczególnie istotne, gdy Ion będzie podstawą multimedialnego centrum korzystającego z nowoczesnego płaskiego telewizora i zestawu audio zdolnego odbierać cyfrowy dźwięk wysyłany tym samym przewodem. W zestawie pokazowym zabrakło najnowszego ze złączy transferujących dane multimedialne – DisplayPort.

Przykład AspireRevo udowadnia, że zestaw połączeń będzie w każdym produkcie inny: niektóre złącza mogą zniknąć, mogą się pojawić nowe. W przypadku Revo nie ma np. gniazda DVI, jest za to czytnik kart pamięci flash, którego w referencyjnym modelu nie zaproponowano. Mimo to bateria gniazd testowego Iona wygląda rewelacyjnie.

Boki obudowy pokryto seriami otworów, które pojawiły się także w jej dolnej części. Otwory wentylacyjne na górze tworzą znak firmowy, przez który w czasie, gdy Ion działa, widać niebieskie podświetlenie. Obudowę ustawiono na gumowych nóżkach.

Zarówno dolną, jak i górną część obudowy można otworzyć, by dobrać się do znajdujących się tam podzespołów. Od dołu pod zwykłą blaszaną pokrywką przytwierdzoną śrubkami schowano dysk twardy, a pod nim – pamięć. Patrząc pod pokrywę od góry, można dojrzeć płytki będące podstawą komputera.