Gry a wiele monitorów

Instalacja, związane z nią problemy oraz późniejsza konfiguracja

Początkowo mieliśmy spore problemy z instalacją sprzętu. Paczka od Matroksa przyjechała do nas już w kwietniu i przyjęliśmy ją z otwartymi ramionami. Zadowoleni włożyliśmy do platformy testowej dwa Radeony HD 4870 X2 i... spotkał nas pierwszy zawód: nie było możliwości ustawienia rozdzielczości wyższej niż 4320×900. Po przeszukaniu strony internetowej producenta i przeczytaniu kilku dopisków napisanych małym druczkiem okazało się, że nie jest możliwe ustawienie rozdzielczości 5040×1050, gdy urządzenie jest połączone z kartą ATI. W ten sposób dwa Radeony zostały zastąpione GeForce'em GTX 295. Po zainstalowaniu sterowników i oprogramowania znowu się okazało, że nie da się ustawić rozdzielczości 5040×1050. Kilka dalszych dopisków – i już wiedzieliśmy, że aby dało się ustawić taką rozdzielczość, monitory muszą mieć ustawioną częstotliwość odświeżania 57 Hz. Zaczęliśmy szukać rozwiązania, ale to, co znaleźliśmy, nie pomogło. Następny dopisek przy gwiazdce powiedział nam, że nie wszystkie monitory mogą działać z taką częstotliwością odświeżania. Nasze nie mogły. Od razu podjęliśmy działania, aby zdobyć trzy monitory, które miałyby potwierdzoną zgodność z tak egzotycznym trybem wyświetlania. (Matrox nie podaje ich listy. Jest ona tworzona przez użytkowników TripleHead2Go na jednym z forów internetowych). Mimo starań nie udało się. Światełko w tunelu ujrzeliśmy, gdy pojawiły się Catalysty w wersji 9.7 oraz nowy firmware do TH2G. Na szczęście światełko to nie okazało się nadjeżdżającym pociągiem, a faktycznym rozwiązaniem naszych problemów. W wyniku współpracy ATI i Matroksa udało się stworzyć sterowniki i oprogramowanie, które pozwalają łączyć w ten sposób karty ATI z dowolnymi monitorami LCD. W końcu mogliśmy wziąć się za testy!

Tym razem instalacja okazała się bezproblemowa. Ze strony Matroksa pobraliśmy najnowsze sterowniki, zainstalowaliśmy i jeden restart później mogliśmy już wybrać najwyższą dostępną, czyli 5040×1050. Następnie naszym oczom ukazał się pulpit rozciągnięty na trzy monitory. Nawet najwięksi pulpitowi bałaganiarze zmieszczą na takiej przestrzeni wszystkie ikonki. ;)

Następnym krokiem było zainstalowanie odpowiedniego oprogramowania: SGU (ang. Surround Gaming Utility) oraz PowerDesk. 

Pierwszy z wymienionych programów to proste narzędzie zawierające listę gier kompatybilnych z rozwiązaniem Matroksa. Lista zawiera kilkaset tytułów, starszych i nowszych. Gry są podzielone na trzy grupy, zależnie od stopnia zgodności.

Pierwsza z nich jest oznaczona jako „Native Support”. Oznacza to tyle, że gra bez żadnych sztuczek poprawnie rozpoznaje TH2G i od razu można się cieszyć wszystkimi trybami wyświetlania obrazu.

Druga grupa to gry, których obsługę dodała dopiero jakaś łatka.

Po kliknięciu wybranego tytułu otrzymujemy informację, którą wersję gry musimy mieć, aby wszystko działało jak należy.

Trzecia grupa to gry, które są zdolne obsłużyć rozwiązanie Matroksa, ale trzeba im to „uświadomić”.

Oprogramowanie SGU, po wybraniu gry, którą trzeba odpowiednio skonfigurować, zanim będzie można oglądać ją na trzech monitorach, pozwala wybrać docelową rozdzielczość i po kliknięciu przycisku Optimize zmienia odpowiednie wpisy w plikach konfiguracyjnych, a następnie tworzy skrót na pulpicie do zoptymalizowanej gry. Proces jest w pełni odwracalny (wystarczy kliknąć Restore).

Jest jeszcze PowerDesk. Ponieważ system widzi trzy monitory podłączone do Matroksowej skrzynki jako jeden, otrzymujemy bardzo ograniczone możliwości konfiguracji. Dlatego powstał PowerDesk. Jest to oprogramowanie, w którym możemy ustawić praktycznie wszystkie parametry działania monitorów, takie jak: rozdzielczość, liczba monitorów, na których ma być wyświetlany pulpit, przyporządkowanie poszczególnych części pulpitu ekranom, a także to, jak mają się zachowywać okna programów przy maksymalizacji i na którym ekranie mają się domyślnie pojawiać, i wiele innych opcji.

Po pierwszych problemach i początkowym zniechęceniu było już znacznie przyjemniej. Oprogramowanie okazało się dopracowane i zapewniło wszystkie ustawienia niezbędne do wykorzystania potencjału urządzenia. Szkoda, że tak późno, ale lepiej późno niż wcale.