Platforma Testowa Zasilaczy już w redakcji PCLab.pl

Zasilacz komputerowy i jego parametry

Minimalne parametry (napięcia, prądy, ich dopuszczalna tolerancja, poziom tętnień), jakie musi zapewnić zasilacz komputerowy, są ściśle określone w standardzie ATX. Ponieważ zasilacze są produkowane masowo, to niezależnie od tego, kto je wyprodukuje, powinny one zawsze spełniać wymagania specyfikacji technicznej przewidzianej dla ich mocy nominalnej. Tyle teoria. W praktyce bywa różnie.

Wymagania techniczne określają nieprzekraczalne, minimalne wymagania, jakie produkt musi spełniać. Nie musimy chyba nikogo przekonywać, że lepiej jest kupić zasilacz, którego parametry są zbliżone do najlepszych możliwych, niż ten o parametrach ledwie mieszczących się w normie lub będących poza nią? Co więcej, niektóre z produkowanych zasilaczy mają parametry lepsze, niż przewiduje norma, co oczywiście nie jest zabronione. Wszyscy wiodący producenci w danych technicznych podają prądy i napięcia, które może dostarczyć zasilacz, chwalą się gniazdami ze złoconymi stykami, odłączanymi kablami, zabezpieczeniami przed zwarciem i przeciążeniem, wreszcie niewielkim ciężarem i niewielką głośnością. Ale jakoś próżno tam szukać współczynnika stabilizacji oraz pola osiąganej tolerancji parametrów, osobno dla każdej linii zasilającej, przy jej obciążeniu od zera do maksimum. Wydaje się natomiast, że wręcz obowiązkowe jest publikowanie danych dotyczących spadków napięć i wartości tętnień na liniach zasilających, obciążanych zgodnie z grafem mocy, czyli wykresem 12 V / (5 V 3,3 V).

Nasuwa się więc pytanie: czy dla producentów zasilaczy istnieją tematy tabu? Wygląda na to, że dla niektórych tak, ponieważ ich produkt natychmiast zostałby zdyskwalifikowany lub ustawiony na samym końcu listy polecanych. Trochę nas dziwi, że producenci najlepszych zasilaczy tolerują taki stan rzeczy i solidarnie z outsiderami nie publikują wszystkich parametrów swoich produktów. A przecież mają się czym pochwalić! Rezultatem jest konieczność empirycznego ustalenia przez użytkowników, które zasilacze warto kupić, a które nie.

Jednak takie sądy są często subiektywne. Jedynym miarodajnym kryterium jakości zasilacza jest jego test i sprawdzenie, czy zapowiadane parametry odpowiadają rzeczywistości i są utrzymywane w pełnym przedziale obciążeń. Przeprowadzenie takiego testu jest praktycznie niemożliwe dla zwykłego użytkownika, ponieważ wymaga to stosownego urządzenia testującego. Wystarczy je samemu wykonać, bułka z masłem! Taniocha, i do tego przyda się użytkownikowi może trzy – cztery razy! Żarty żartami, ale zwłaszcza niedoświadczeni, lecz ambitni użytkownicy (czytaj: którzy sami chcą wybrać komponenty i złożyć swój PC) mają z tym problem. Z ich punktu widzenia najlepszym rozwiązaniem byłoby, gdyby mieli do dyspozycji zestawienie testów kilkudziesięciu zasilaczy. Z różnych przedziałów dostarczanej przez nie mocy i z możliwością porównania wyników. A to wymaga właśnie przebadania ich wszystkich na jednym urządzeniu, zapewniającym niezmienne warunki wszystkim urządzeniom. I właśnie takie urządzenie skonstruowaliśmy.

Geneza projektu Platformy Testowej Zasilaczy

Jakiś czas temu w moim telefonie komórkowym odezwał się słodki głos Ojca Redaktora: „Cześć Uran, jest taka sprawa: czy podejmiesz się wykonania projektu, z realizacją w metalu łącznie, urządzenia do testowania zasilaczy, tak do mocy około 1500 W?”. Odpowiedź nie padła natychmiast, musiałem się skonsultować z NE555 (Arkadiusz Zieliński). Arek i ja współpracowaliśmy owocnie przy stworzeniu platformy testowej systemów chłodzących (PTSC) dla innego portalu, więc kierując się naturalnym odruchem, zadzwoniłem do niego. Po krótkiej rozmowie i wymianie e-maili doszliśmy do porozumienia. W rezultacie po kilku dniach Ojciec Redaktor usłyszał moje sakramentalne „tak". Postaramy się teraz przybliżyć Czytelnikom sposób, w jaki podeszliśmy do zlecenia, i wynikające z niego konsekwencje projektowe, materiałowe i wykonawcze.