Fallout 3 – Welcome, welcome to the Wasteland

Fabuła

Już pierwsze sekundy początkowego filmu nie pozostawiają złudzeń. To stary, dobry Fallout. Znakomity tekst, czytany przez profesjonalnego lektora, gładko i klimatycznie wprowadza nas w realia postnuklearnego świata. Ludzkość przetrwała. Wybrani ocaleli dzięki migracji do podziemnych schronów, gdzie stworzyli samowystarczalne społeczności, które nie musiały (i najczęściej nie chciały) wychodzić na powierzchnię. W takich właśnie hermetycznych warunkach przychodzisz na świat Ty.

Początek gry jest pomysłowo zrobiony. Jesteśmy świadkami własnych narodzin. Gra posuwa się do przodu wraz z rozwojem dzidziusia. W intuicyjny sposób zapoznajemy się ze sterowaniem, możliwościami interakcji z otoczeniem oraz systemem punktów SPECIAL (ang. Strength, Perception, Endurance, Charisma, Intelligence, Agility, Luck) i punktami statystyk. Ten pierwszy zestaw cech, który określa możliwości naszej postaci, został przedstawiony w zabawny i lekki sposób. Otóż jako kilkumiesięczny bobas podchodzimy do książeczki z obrazkami, w której czytamy humorystyczny opis każdej z cech okraszony ładnym obrazkiem. Na przykład szczęście: „L is for luck and it's simple, you see! It means that good things always happen to me”. Niby nic, a cieszy. Takich smaczków w nowym Falloucie jest znacznie więcej. Gdy mamy roczek, zamiast używać klawisza E do rozmowy z napotkanymi postaciami, słyszymy tylko radosne gaworzenie.

Kiedy dorośniemy i ukończymy test sprawnościowy określający biegłość w poszczególnych czynnościach, fabuła zacznie rozwijać się na dobre. Okazuje się bowiem, że wyidealizowane, bezpieczne środowisko zapewniane przez autorytarnego przywódcę schronu numer 101 nie jest tak wspaniałe, jak się wydaje. Zaskakującym zbiegiem okoliczności dość szybko chwytamy za broń i ponownie zmuszeni jesteśmy opuścić betonowe korytarze i wyjść na powierzchnię. Ku swojemu zaskoczeniu, inaczej niż w dwóch pierwszych częściach, nie widzimy tam pustyni spalonej słońcem, lecz teren pokryty wulkanicznym opadem. A co dalej? Musicie się sami przekonać...