Test 11 netbooków od ASUS-a, MSI, NTT, HP, Acera, Samsunga i IComu

Aristo Pico 840 – mniej nowocześnie, VIA wewnątrz

Kto pamięta pierwsze konstrukcje referencyjne komputerów VIA NanoBook, dojrzy w tym modelu sporo podobieństw. Obudowa netbooka przypomina te wykorzystywane wcześniej m.in. przez firmę Packard Bell w modelu EasyNote XS i firmę Everex w modelu CloudBook. Na szczęście w stosunku do tamtych konstrukcji w Aristo Pico 840 zaszły pewne zmiany.

Z zewnątrz komputer pokryto eleganckim czarnym tworzywem o połysku fortepianu. Pokrycie ekranu jest błyszczące, reszta użytych tworzyw jest matowa. Tworzywa te nie prezentują się szczególnie okazale, jednak wyglądają bardzo solidnie. Jedyne odróżniające się kolorem elementy obudowy to dwa kapsle wieńczące zawiasy.

Na przodzie netbooka widać rząd czterech kontrolek, których opisy można dojrzeć nawet bez podnoszenia pokrywy. Światełka informują m.in. o tym, że komputer jest włączony, działa łączność bezprzewodowa i wciśnięty jest klawisz Caps Lock.

Po prawej stronie frontowego panelu umieszczono złącza słuchawek i mikrofonu (komputer ma je także wbudowane), a bliżej środka – czytnik kilku popularnych kart pamięci flash. Na środku widać też fragmenty dwóch przycisków panelu dotykowego; niestety, już z tej perspektywy wydają się niepokojąco małe.

Po lewej stronie obudowy umieszczono spory wylot powietrza, jedno złącze USB oraz gniazdo D-sub. Po drugiej stronie obudowy pojawiło się więcej złączy. To bliżej przodu to złącze 34-milimetrowych urządzeń ExpressCard, nieczęsto spotykany dodatek w tej klasie komputerów przenośnych, który z jednej strony zwiększa elastyczność wykorzystania Pico 840, z drugiej zabiera miejsce bardziej popularnym interfejsom. Za nim wbudowano drugie i ostatnie już złącze USB, miejsce na blokadę typu Kensington, interfejs sieci przewodowej oraz gniazdo zasilania.

Tył to miejsce dla charakterystycznie pochylonej w stronę użytkownika baterii. Skrajne części obudowy to głośniki stereo, bateria znajduje się pomiędzy nimi. W testowanym modelu był to akumulator litowo-jonowy o pojemności 2200 mAh. Jest on instalowany pod kątem; jego obudowa „współgra” z płaszczyzną głośników.

Na spodzie przyklejono cztery porządne gumowe nóżki. Uwagę zwraca także wyłupiasta prostokątna maskownica, za którą kryje się dysk twardy. Aristo wykorzystuje w tej konstrukcji model 1,8-calowy.

Z zewnątrz komputer sprawia dobre wrażenie, choć byłoby ono znacznie lepsze, gdyby projekt nieco unowocześnić, a przede wszystkim pozbawić baterię sporych luzów. W testowanym modelu akumulator zachowywał się tak, jakby miał zaraz wypaść. Podobny problem był w konstrukcjach innych producentów wykorzystujących ten projekt obudowy. Całość mierzy 230×172×34 mm.

Podniesienie pokrywy wymaga obu dłoni, tak jak w każdym innym netbooku. Wyświetlacz można odchylić grubo poza 180 stopni. Ta szczególna właściwość nie znajdzie zapewne wielu zastosowań. Zawiasy świetnie przytrzymują panel w każdej pozycji.

W komputerach wyposażonych w ekrany 7-calowe i obudowy podobne do tej z Aristo wycięta w dolnej części ekranu ramka wyświetlacza pozostawiała wiele wolnego miejsca, w którym mieściła się bateria. W Pico 840 jest inaczej. Zastosowany wyświetlacz ma przekątną o długości 8,9 cala, a więc niecałe 2 cale dłuższą od pierwowzoru, ale to spora różnica.

W ofercie Aristo jest także model Pico 740 ze wspomnianym 7-calowym wyświetlaczem. Jednak wymiary jego ekranu i nieadekwatna do wielu zastosowań rozdzielczość 800 na 480 pikseli każą traktować go raczej jako ciekawostkę w cenniku, na pewno nie jako tańszą opcję.

Panel ma rozdzielczość 1024 na 600 punktów. To parametry spotykane zarówno w modelach 8,9-calowych, jak i popularnych 10-calowych.

Wadą, zresztą wspominaną przez producenta (sami nie mogliśmy tego sprawdzić), jest rozdzielczość obsługiwana przez panel w systemie Linux (taką wersję komputera Pico 840 też można kupić). Ekran pod jego kontrolą może wyświetlać obraz o rozdzielczości do 800 na 600 pikseli.

Monitor jest podświetlany diodami LED. Rewelacyjna jasność, równe podświetlenie, niezłe kolory i kontrast to oczywiste zalety. Matryca jest matowa, tak więc odbicia światła nie powinny przeszkadzać. Jak na tej wielkości panel, rozdzielczość w systemie Windows jest wystarczająca. Boczne kąty widzenia są rewelacyjne, a ekran wygląda świetnie niemal w pełnym zakresie 180 stopni. W pionie, jak łatwo zgadnąć, jest gorzej. Z dołu obraz wygląda nieźle, ale jeśli spojrzeć z góry pod dużym kątem, kolory na ekranie są przekłamywane.

Niestety, nad ekranem rzuca się w oczy niedokładne wykonanie komputera. Maskownica kamery internetowej o rozdzielczości 1,3 mln pikseli została w testowanym modelu przyklejona „do góry nogami”. Gdyby nie było na niej napisów, prawdopodobnie nie dałoby się tego zaważyć. Niestety, napisy te nadrukowano.

W dolnej części netbooka, zaraz pod ekranem, widać dwa głośniki. Niestety, wyglądają lepiej, niż grają, co nie dziwi w przypadku zestawów audio instalowanych w komputerach tej klasy. Poszukujący lepszego brzmienia od razu powinni skorzystać ze słuchawek, pozostawiając zintegrowane głośniczki sygnałom dźwiękowym systemu i komunikatorom głosowym. Pod prawym głośnikiem w działającym komputerze świeci na niebiesko włącznik.

Klawiatura wymaga cierpliwości. Jest ona potrzebna podczas przyzwyczajania się do niewielkich klawiszy. Niestety, są znacznie mniejsze niż zainstalowane choćby w takich konstrukcjach jak opisywany dalej MSI Wind. Częściowo wynika to z wielkości obudowy: Pico 840 jest aż o 3 cm węższy od większego konkurenta.

Klawiatura podczas pisania sprawia niezłe wrażenie i jest cicha, jednak często ma się wrażenie, szczególnie przy większych dłoniach, że opuszki ocierają się o krawędzie sąsiadujących klawiszy. Wszystkie są mniejsze, przy czym niektóre szczególnie ważne w naszej części świata ze względu na znaki narodowe jakby na złość dodatkowo zminiaturyzowano. Przykładem jest prawy klawisz Alt, ale też niewiele większy od pozostałych Enter.

Jeśli użytkownik nie będzie zmuszony pisać na tej klawiaturze wielostronicowych prac, zestaw mniejszych klawiszy da się „oswoić”. Poza standardowym zestawem znaków klawiatura udostępnia wirtualne klawisze numeryczne, blokadę kamery internetowej, pozwala sterować komunikacją bezprzewodową i ma wygodną lokalizację funkcji Page Up i Page Down – pod klawiszami kierunkowymi.

O ile do klawiatury można jakoś przywyknąć, to do zaproponowanej w małym Aristo płytki dotykowej – nie bardzo. Producent nazywa ją dużym touchpadem. „Duży” to pojęcie względne, o znaczeniu zależnym od tego, z czym to duże się porówna. Panel dotykowy Aristo taki nie jest, a na pewno nie w porównaniu do płytek montowanych w konkurencyjnych netbookach. Znajduje się on w niewielkim zagłębieniu. Nie dość, że panel jest mały, to jego obsługę utrudniają wirtualne suwaki, uruchamiające się, gdy palec trafi na prawą lub dolną część mikroskopijnej płytki. Funkcje te od razu warto zablokować, by jako tako dało się używać płytki w podstawowym zakresie.

Mała płytka, a duży kłopot. Powiększa go towarzysząca płytce para niewielkich przycisków wyciętych w plastiku obudowy. Wygląda to efektownie, ale w użyciu jest bardzo trudne. Sterowanie jedną dłonią jest niemożliwe. Przyciski mają jednak zaletę: działają niemal bezgłośnie.

Konfiguracja Aristo Pico 840 to dowód na to, że konfiguracje netbooków nie kończą się na Atomach. Komputer wykorzystuje mobilną platformę VIA. Serce Pico to 1,2-gigahercowy niskonapięciowy układ VIA C7-M współpracujący z chipsetem VIA VX800U. Zintegrowany układ graficzny, Chrome9 HC3, to także dzieło VIA. Jeśli patrzeć tylko na szybkość procesora, jest to rozwiązanie wolniejsze od konstrukcji z procesorami Intela. Testy to potwierdzają. W tyle za Atomami znajdują się też platformy z szybszymi układami, 1,6-gigahercowymi.

W urządzeniu zainstalowano 1 GB pamięci operacyjnej DDR2. Pamięć masowa to klasyczny dysk twardy, mieszczący 60 GB danych. Nie ma wersji Aristo z pamięcią SSD.

Komunikacja z siecią to w Pico 840 zasługa rozwiązań firmy Realtek. Za połączenia przewodowe odpowiedzialny jest kontroler z rodziny RTL8102E. Komunikacja bezprzewodowa to domena adaptera RTL8187SE. Zapewnia on możliwość komunikowania się w standardzie 802.11b/g. Miłym dodatkiem, nie zawsze spotykanym w netbookach, jest moduł Bluetooth.

Oprogramowanie oferowane wraz z komputerem, Windows XP lub Linux, ma odbicie w cenie komputera. Bez systemu Microsoftu sprzęt kosztuje około 1,1 tys. zł, o około 450 zł mniej niż identyczna wersja działająca pod kontrolą systemu Windows XP. W testowanej wersji poza systemem operacyjnym zainstalowano oprogramowanie zabezpieczające Kaspersky Internet Security 7.0 w wersji 90-dniowej. Poza tym Pico 840 ma zainstalowaną 60-dniową wersję pakietu biurowego Office firmy Microsoft.

Zalety

• Świetny ekran
• Niezła wydajność baterii
• Wymiary
• Bezgłośne przyciski pod płytką dotykową

Wady

• Miejscami tandetne wykonanie
• Mało wygodna klawiatura
• Niewielka płytka dotykowa z malutkimi przyciskami
• Ruszająca się bateria
• Brak tańszej opcji SSD