Drobo - robot do przechowywania danych

Drobo zapakowany jest w szary karton, którego wygląd zupełnie nie pasuje do wykonania i stylistyki samego urządzenia. Być może nie jest to ostateczna wersja i stąd takie, a nie inne opakowanie. Wewnątrz pudełka, otoczone wielkimi gąbkowymi ochraniaczami, znajduje się samo urządzenie oraz pudełko z kablami i dokumentacją. Dołączono także płytę kompaktową z oprogramowaniem.

Drobo został zaprojektowany głównie z myślą o użytkownikach Maców, co widać już na pierwszy rzut oka. Estetyczna czarna obudowa wykonana z błyszczącego plastiku, na którym świetnie widać odciski palców, oraz brak ostrych kantów jednoznacznie kojarzą się z firmą spod znaku jabłka. Z tyłu urządzenia znajdują się dwa złącza: jedno USB i jedno do podłączenia zasilania. Ponadto jest tam mały otworek do resetowania ustawień Drobo, który niejednokrotnie przydał się w trakcie testów. Widać też duży wentylator ukryty za ciekawie wyglądającą osłoną.

Przód Drobo nosi logo firmy i… się otwiera. Pokrywa mocowana jest magnetycznie, bez żadnych zatrzasków. Za nią kryją się miejsca na cztery dyski twarde oraz diody wskazujące stan urządzenia. Po włączeniu Drobo szybko okazuje się, że czarna pokrywa przednia jest półprzezroczysta i światło z diod łatwo przez nią przenika. Całość wygląda bardzo atrakcyjnie.

Wraz z Drobo testowaliśmy specjalną podstawkę określaną jako Drobo Share. Jest to płaskie urządzenie z dwiema diodami z przodu i czterema złączami z tyłu. Złącza te to kolejno: złącze zasilania, dwa porty USB i złącze sieci Ethernet. Podstawka jest zdumiewająco ciężka, jak na jej funkcjonalność, która sprowadza się do bycia podstawką i pośredniczenia w wymianie danych pomiędzy portami USB a RJ-45. Drobo Share została skonstruowana w celu umożliwienia podłączenia robota do sieci Ethernet, co jest zdecydowanie dobrym zamysłem, gdyż sam Drobo może być podłączany tylko i wyłącznie do jednego komputera poprzez port USB.