Test 27 płyt głównych Socket AM2 – szansa dla Athlona

Konkluzja – zwyciężają najlepiej dostosowani

Czas na podsumowanie testu. Zaczniemy je od kilku słów o procesorach.

Patrząc na techniczną stronę całej sprawy – sytuacja procesorów AMD Athlon 64 X2 w stosunku do Core 2 Duo i całej rodziny Intela jest znacznie lepsza niż ta, w jakiej przed dwoma laty były Pentium 4 w obliczu dużej przewagi Athlonów. Po pierwsze – różnica wydajności – Athlon 64 X2 traci do Core 2 Duo mniej więcej tyle, co wówczas P4 do Athlona 64. Tyle tylko, że w tamtym czasie procesory Intela były przecież od AMD droższe! Podobnie z płytami pod nie. Jakim więc cudem Intel w ogóle dawał radę sprzedawać komukolwiek swoje procesory? Przecież obecne finansowe kłopoty AMD stają się coraz wyraźniejsze. Odpowiedź jest prosta – marketing i reklama. Pod tym względem Intel zawsze był mistrzem, a AMD nie zdołała się od niego zbyt wiele nauczyć. Dziś, gdy konkurent ma przewagę, mamy wrażenie, że procesory AMD stały się jakąś niszą na rynku, mało kto mówi o ich zaletach, mało kto wspomina o ich zakupie. Niezasłużenie jeśli idzie o osiągi, ale kto nie krzyczy głośno, że żyje, ma się świetnie i za chwilę podbije świat, ten znika. Przynajmniej na rynku.

Ta sytuacja przeniosła się na płyty główne, nierozerwalnie z procesorami związane. O ile wśród płyt pod procesory Intela co chwilę mamy premiery, nowe chipsety, pomysły, wysyp modeli i ich odmian, o tyle w tym samym segmencie rynku, ale dla procesorów AMD, wydaje się, że panuje zastój. Od półtora roku wręcz emanuje on marazmem, który w świecie najwyższych technologii ma często śmiertelne skutki. Działo się coś jedynie wśród układów ze zintegrowaną grafiką – kilka miesięcy temu zaprezentowano AMD 690G/V, niedawno rodzinę układów NVIDII GeForce 7050/7025, a ostatnio chipsetów AMD 770 i 790. Być może będą one pierwszą wyraźniejszą oznaką powrotu do życia Intelowej konkurencji.

Ocena płyty głównej wcale nie jest łatwym zadaniem. Uwzględnić musimy nie tylko wyniki wszystkich testów, ale także sytuację rynkową danego produktu. Najlepszym tego przykładem może być ASUS M2R32-MVP, który po zakończeniu wszystkich testów wydawał się, mimo często nieco gorszych wyników, płytą godną polecenia. Dwa Radeony 2900 Pro kosztowały mniej niż jeden GeForce 8800 GTX, a w najbardziej wymagających grach mogły kartę NVIDII prześcignąć. Niestety (dla tej płyty), NVIDIA krótko przed planowaną publikacją artykułu wprowadziła swojego killera rynku, czyli GeForce 8800 GT i tym samym atrakcyjność ASUS-a M2R32-MVP drastycznie zmalała. Już chcieliśmy postawić na nim krzyżyk, gdy Radony HD 3850 po raz kolejny przywróciły mu blask.

Jednakże pytaniem, na które odpowiedzieć trzeba w pierwszej kolejności jest: czy obecnie warto składać komputer z procesorem AMD? Otóż, wbrew wielu opiniom, na pewno tak. Decydują tu koszty, które mogą być znacznie niższe niż przy budowie komputera z procesorem Intela. Gdyby tylko nie rewelacyjne możliwości OC rodziny Core 2 Duo i Pentium Dual Core, sytuacja AMD byłaby nieporównywalnie lepsza. Jednakże nie ma co za dużo „gdybać”, ważniejsze są fakty – w tej chwili Athlon 64 X2 z zegarem 3 GHz kosztuje nieco ponad 500 zł, zaś Core 2 Duo niemal 900. Oczywiście Intel jest szybszy, ale nie na tyle, aby mówić o przepaści, a około 400 zł to sporo pieniędzy. Tu pojawia się kolejne kryterium w ocenie płyt AM2 – cena. Przecież jeśli ma ona być największym atutem procesorów AMD, to także i płyty dla nich nie powinny być zbyt drogie.

Do tego dochodzą kryteria tak podstawowe, jak wyniki testów, jakość wykonania płyt, wyposażenie czy możliwości OC. Niestety, te ostatnie mogą być czasem skrajnie różne w przypadku dwóch egzemplarzy tej samej płyty, a jego próby są uzależnione w przypadku wielu płyt nawet od temperatury otoczenia.

Na pewno warto polecić trzy płyty ze złączami SLI. Jako pierwszą wymienimy Foxconna C51XEM2AA. To bardzo solidna i niedroga płyta z nForce 590 SLI. Jak już wspominaliśmy wcześniej – gorsze wyniki OC wynikają ze słabości systemu chłodzenia. Po jego usprawnieniu uzyskaliśmy bez problemów kilkadziesiąt megaherców HTT więcej, ale podanie tego wyniku na wykresie byłoby troszkę nieuczciwe – pozostałe płyty nie były w żaden sposób modyfikowane. Foxconn uzsyakał dobre wyniki w testach ogólnych oraz testach SLI, najlepiej z całej stawki podkręcił procesor, a dodatki do niego są w pełni wystarczające i – co najważniejsze – niezwykle wysokiej jakości – wystarczy przyjrzeć się kablom SATA. Z całą pewnością to najlepsza z testowanych płyt, jeżeli chcemy zaszaleć i kupić szybkiego Athlona 64 X2, np. model 6000+. Obecnie taki zestaw połączony z dwoma GeForce 8800 GT okaże się niepokonany pod względem stosunku jakości do ceny.

Znakomicie wygląda Gigabyte GA-M57SLI-S4. Przede wszystkim można ją mieć już za 260 zł. Wystarczy do podkręcenia mocniejszych procesorów AMD, o ile komuś przyjdzie to do głowy. Poza tym M57SLI wypadła rewelacyjnie pod względem wydajności – w większości testów, tak podstawowych, jak i SLI zajmowała czołowe miejsca.

Trzecią z wyróżnionych płyt SLI jest ASUS M2N-SLI Deluxe. Wprawdzie kosztuje ona tyle co Foxconn C51XEM2AA, ale nie ma problemów z odprowadzaniem ciepła. Dzięki temu może osiągnąć bardzo wysoką częstotliwość HTT, co czyni ją doskonałą podstawą dla słabszych, ale za to bardziej podatnych na podkręcanie procesorów.

Na płytę bez obsługi SLI zdecydują się osoby od razu zainteresowane jedną kartą graficzną, za to chcące instalować wiele innych kart rozszerzeń. Jeszcze dwa tygodnie temu napisalibyśmy, że to bardzo rozsądne rozwiązanie, ale znów wszystko zmienił GeForce 8800 GT. Tak się złożyło, że dzięki niemu po raz pierwszy w historii SLI stało się czymś naprawdę niezwykle kuszącym. Obecnie płyty z jednym PCI-E x16 troszkę straciły na atrakcyjności, przynajmniej dla graczy. Jednakże i wśród nich znalazła się prawdziwa gwiazdka – Biostar TF560 A2+. Wystarczy spojrzeć na wyniki testów – za każdym razem jest ona bardzo wysoko, często na pierwszym miejscu. Poza tym cechują ją niezbędna w polecanej płycie wysoka jakość wykonania i praktyczne rozłożenie elementów.

Też dobre, ale...

Tą część zaczniemy od kategorii bez rekomendacji – płyt ze zintegrowaną grafiką. Ich podsumowanie umieściliśmy już w dziale z testami. Wcześniejsza wersja Gigabyte GA-MA69G-S3H zdobyła rekomendację w teście sprzed kilku miesięcy. Nadal jest to znakomita płyta, ale już nie wyprzedza konkurencji tak bardzo, jak wcześniej. W tej kategorii walka jest bardzo wyrównana, oprócz tego, że toczy się między płytami różnych firm, wybieramy także między dwoma bardzo dobrymi chipsetami – AMD 690G i NVIDIA GeForce 7050. W sumie ten wyrównany bój sprawił, że wiele płyt można polecić, ale żadna nie zdobyła wystarczającej przewagi, aby zasłużyć na nasze wyróżnienie.

Jeśli zaś idzie o pozostałe płyty, wyróżniają się produkty jednej firmy – ASUS. Pochwalić można ASUS-a M2N32-SLI Deluxe. Właściwie jego zalety są takie same jak w przypadku M2N-SLI.. Nawet M2N-E SLI okazała się bardzo dobrą i wydajną płytą. Dlaczego więc nie dostały one rekomendacji? O przypadku ASUS-a M2R32-MVP wspomnieliśmy już na początku tego rozdziału. W pozostałych zaś powód jest bardzo przyziemny – cena. O ile można na nią przymknąć oko w przypadku drogich płyt pod Core 2 Duo, o tyle świat Athlona rządzi się innymi prawami. W komputerach mających wabić klienta przede wszystkim ceną, płyty droższe o kilkadziesiąt procent od konkurencji, mimo wyjątkowości pozostałych swych walorów, nie mogą służyć za wzór. Najbardziej dosadne ujęcie tej sytuacji? Proszę bardzo – nic nie jest tak drogie jak ASUS Crosshair, M2N32-SLI Deluxe kosztuje o ponad 150 zł więcej od Foxconna C51, ASUS M2N-E SLI (nForce 500) kosztuje tyle co Gigabyte GA-M57SLI-S4 (nForce 570), choć ten ostatni jest płytą znacznie lepszą. Dodatki nie uzasadniają takiej różnicy w cenie, na pewno nie w klasie budżetowej.