Portal - kopciuszek, który okazał się być księżniczką

Portal dlatego jest grą idealną, bowiem połączył nierozerwalnie, choć tylko na małą chwilkę, wiele elementów w spójną, niepodzielną całość. Na chwilkę, bowiem cała emocjonalna siła Portalu oddziałuje na zasadzie Niespodzianki i Torcika (choć Torcik jest Kłamstwem!). I ów urok trwa krótką chwilkę, do końcowego Katharsis. A potem zostają tylko miłe wspomnienia... Iż jednak daliśmy się na chwilkę przekonać... że Torcik... jednak nie jest kłamstwem. Portal dlatego jest grą idealną, ponieważ będąc tylko dobry przez swoją nowatorską technikę portali, inteligentnie wykorzystaną, stał się piękny i niesamowity... poprzez dodanie Osobliwości Osobowości, które zaludniając biały, sterylny świat Aperture Science, rezonują ze spójnym odczuciem świata przez gracza. Gracza równolegle doświadczającego testu, jaki przechodzi jego komputerowe alter ego z testem polegającym na zapoznawaniu się z funkcjonowaniem portali. I wytwarza się wrażenie Niesamowitości. Osobliwości. Coś na kształt wyobrażenia siebie w szpitalu psychiatrycznym. Z tym, iż sami nie wiemy, sami nie jesteśmy zdecydowani czy jesteśmy - i czy chcemy być - pacjentami, czy może lekarzami, którzy cudownie uleczą wszystko. A może to w ogóle cały szpital zwariował?... Naprawdę... to nieważne.

Na koniec generalna refleksja. Jedną z owych smutnych mądrości, jakie nabywa się z wiekiem, jest myśl, iż czasem oczekiwanie na coś, jest fajniejsze od tego, na co się oczekuje. Kiedy przybył do mnie "Orange Box", odłożyłem go sobie na półkę, obok pudełek Half-Life 2 i Half-Life 2: Episode One, aby kontestować wzrokiem upadek idei "epizodów". "Orange Box" nie był chcianym czy oczekiwaniem gościem, bardziej liczyłem na "Black Box" z samym tylko Half-Life 2: Episode Two (i z tego co wiem, w Rosji można kupić w wersji pudełkowej sam Episode Two). Stał sobie więc "Orange Box" na półeczce i dojrzewał jak ser w kadzi, do coraz to większej ochoty w poznanie dalszych przygód Gordona Freemana. Właśnie w myśl owej niezbyt wesołej mądrości przytoczonej na początku akapitu, postanowiłem zwiększyć przyjemność oczekiwania i najpierw zapoznać się z Portalem. Plum. Plum. Onomatopeja - czyli słowo dźwiękonaśladowcze - przywołane w celu zobrazowania, jak wpadłem w Portal. I kiedy wreszcie zagrałem w Episode Two, nie wywarł on na mnie większego wrażenia. Ot, kolejne dobrze znane przygody w dobrze znanym świecie, z dobrze znanym uzbrojeniem wśród dobrze znanych wrogów (no, powiedzmy... nie licząc Latających Wypchanych Skarpet i Wielce Zmutowanych Piź...prądów z Half-Life 1). Nie było źle oczywiście. Dobrze. Obowiązkowo. Przyjemnie momentami. Ale nie genialnie! Ale nie świeżo! Ale nie aż tak, aby czuć było niedosyt. Emocje. Zdziwienie. Zachwyt! Bo taki właśnie okazał się być Portal. Przeżyciem na miarę co najmniej pierwszego Half-Life. Produktem, dla którego warto kupić "Orange Box". Nie dla Episode Two, ale właśnie dla Portalu. Soczyste, frymuśne, schizofreniczne, autystyczne i całuśne 9/10. Dla Portalu. I tylko dla Portalu.

 

 

dla gry Portal

 

OCENA: Grafika: 9/10 Dźwięk: 9/10 Grywalność: 9/10 Ogółem: 9/10

Portal - część "The Orange Box" zawierającego Half-Life 2, Half-Life 2: Episode One, Half-Life 2: Episode Two oraz Team Fortress 2.

Platforma: PC
Nośnik: DVD
Producent: Valve
Wydawca: Electronic Arts
Dystrybutor: Electronic Arts Polska

Cena: 129 zł