Microsoft Xbox 360 Wireless Controller for Windows - trzeci bliźniak

W co graliśmy

Do testowania wybraliśmy trochę inny niż poprzednio zestaw gier. Czas nieubłaganie biegnie do przodu, a pozostając przy poprzedniej liście nie moglibyśmy w pełni sprawdzić wszystkich udostępnianych przez pada funkcji. Każda z wykorzystanych produkcji ma swój odpowiednik w wersji konsolowej, co powinno przyczynić się do w 100% poprawnego działania kontrolera. Powinno. Ale nie uprzedzajmy faktów. Poniżej pełna lista pochłaniaczy redakcyjnego, wolnego (o ile taki istnieje) czasu:

• Lost Planet - Demo,
• Need for Spped: Carbon,
• Test Drive Unlimited,
• Tomb Raider: Anniversary.

Lost Planet: Extreme Condition - Demo (DX 9/DX 10)

Lost Planet to jeden z całkiem świeżych tytułów, jakie ostatnio pojawiły się na rynku. Wcielamy się w nim w postać Wayne'a Holdena, członka pozostałej na śnieżnej planecie EDN III ekspedycji, która ma za zadanie zdobyć informację na temat nowego źródła energii. Na ich drodze stają Akridzi, rdzenni "mieszkańcy" planety, bardzo przypominający stwory, które mogliśmy zobaczyć w Starship Troopers.

Niestety na czas testów nie dysponowaliśmy pełną wersją produkcji, dlatego postanowiliśmy zadowolić nasze zmysły udostępnionym przez firmę Capcom demem zarówno w wersji wykorzystującej DirectX 9, jak i tej działającej na Windows Vista, opartej o najnowszy API - DirectX 10.

Podstawową "ułomnością" produkcji jest brak jakiejkolwiek możliwości zmian przypisania przycisków kontrolera. O ile w przypadku klawiatury i myszki jest to jak najbardziej możliwe, o tyle grając na padzie musimy korzystać z ustawień serwowanych przez Capcom. Twórcy gry zachowali się tutaj jeszcze radykalniej w sferze sterowania, aniżeli w przypadku wspominanego przy okazji recenzji ChillStreama Devil May Cry 3, gdzie oddano chociaż śladowe możliwości konfiguracji. Cóż, osobom, którym nie przypadną do gustu standardowe ustawienia, pozostaje jedynie skorzystanie z alternatywnych sterowników i poświęcenie chwili na ich ustawienie.

Przechodząc już do samych wrażeń z użytkowania. Gra się bardzo przyjemnie. Operowania akcjami przypisanymi do gałek czy przycisków jesteśmy w stanie perfekcyjnie się nauczyć w raptem 10 minut. Dodatkowo gra nam to ułatwia, przypominając co chwilę przy okazji jakiejś sytuacji, który button powinniśmy wcisnąć. Co prawda zdecydowanie trudniej się celuje, jeżeli zestawimy pada z tandemem klawiatura plus myszka, jednakże subiektywne poczucie grywalności zdecydowanie przemawia na stronę kontrolera z logiem MS. Gdy do tego dodamy perfekcyjnie działający Vibration Feedback różnicujący doznania z poruszania się ciężkim mechem, a strzałami z podręcznego karabinu. Cud, miód... i gdzie moja pełna wersja gry?!

Need for Speed: Carbon

Tego tytułu raczej nie trzeba graczom przedstawiać. Fabuła jest bezpośrednią kontynuacją wydarzeń przedstawionych w Need for Speed: Most Wanted. Po ucieczce z Rockport wracamy do Palmont City, z którego - tutaj niespodzianka i nagły zwrot akcji - uciekliśmy z obławy policyjnej podczas nielegalnego wyścigu o wysoką stawkę. Na każdym skrzyżowaniu spotykamy wrogów. Poziom naszego respektu spadł do poziomu mułu na dnie Amazonki. Po raz kolejny musimy zaczynać wszystko od nowa - i tak w kółko ;).

Zmiany w ustawieniach sprowadzają się do przypisania funkcji poszczególnym przyciskom czy gałkom kontrolera. Brak tutaj jakiejkolwiek możliwości wpływu na intensywność akcji poprzez sterowanie czułością. Jak wiemy, gry arcade rządzą się swoimi prawami.

Granie w NFS: Carbon na padzie jest zdecydowanie lepszym rozwiązaniem od męczenia palców przy stukaniu w klawiaturę. Tym bardziej, że pad nie ogranicza nas w ilości wciśniętych jednocześnie przycisków. Na kontrolerze Microsoftu gra się bardzo przyjemnie. Nie jesteśmy w stanie uświadczyć jakichkolwiek opóźnień w reakcji spowodowanych bezprzewodowością. Uśmiech na naszych mordkach wzbudził fakt pełnej współpracy z analogowymi "triggerami". Niestety wbudowane siłowniki Feedbacka w tym tytule nie działają.

Niektórzy spytają: "Dlaczego w to jeszcze pogrywacie?". Odpowiedź jest banalnie prosta: szybkie bryki, duże felgi... i Emmanuelle Vaugier :).